Circumvallātiō

Opere īnstitūtō, fit equestre proelium in eā plānitiē quam tria mīlia passuum in longitūdinem patēre suprā dēmōnstrāvimus. Summā vī ab utrīsque contenditur: labōrantibus nostrīs Caesar Germānōs summittit — iterum Germānī! — legiōnēsque prō castrīs cōnstituit, nē qua subitō irruptiō ab hostium peditātū fīat. Quid est irruptiō? Irruptiō est impetus intrō ruentium. Praesidiō legiōnum additō, nostrīs animus augētur: hostēs, in fugam coniectī, sē ipsī multitūdine impediunt atque angustiōribus portīs relictīs coacervantur. Germānī ācrius ūsque ad mūnītiōnēs sequuntur: fit magna caedēs; nōnnūllī, relictīs equīs, fossam trānsīre et māceriam trānscendere cōnantur. Nec minus quī intrā mūnītiōnēs erant perturbantur Gallī: venīrī ad sē cōnfestim exīstimantēs, ad arma conclāmant; nōnnūllī perterritī in oppidum irrumpunt. Vercingetorīx iubet portās claudī, nē castra nūdentur. Portae clausae — suīs clausae: quī forīs sunt, forīs pereunt. Multīs interfectīs, complūribus equīs captīs, Germānī sēsē recipiunt. Bis iam equitātus Gallōrum ā Germānīs fractus est: Vercingetorīx intellegit — equitēs suōs hīc perītūrōs esse, nōn victūrōs.

• irruptiō -ōnis (f) cum hostēs intrō currunt
• ad arma conclāmāre “ad arma!” clāmāre
• venīrī ad sē sē petī (impersonāle)
• summā vī omnibus vīribus
• coacervantur ūnus super alterum premuntur
• nūdentur (nūdō) sine praesidiō sint