Ultima Fortūna Baculī
Basilus, ut imperātum est, facit. Celeriter contrāque omnium opīniōnem cōnfectō itinere, multōs in agrīs inopīnantēs dēprehendit: eōrum indiciō ad ipsum Ambiorīgem contendit, quō in locō cum paucīs equitibus esse dīcēbātur. Multum cum in omnibus rēbus tum in rē mīlitārī potest fortūna. — Siste hīc, lēctor: hanc sententiam iam nōvistī; in fronte huius librī stat, et hōc ipsō locō Caesar eam scrīpsit. Nunc vidē cūr. Nam magnō accidit cāsū ut in ipsum incautum atque imparātum incideret Basilus, priusque eius adventus ab omnibus vidērētur quam fāma ac nūntius afferrētur: sīc autem magnae fuit fortūnae, omnī mīlitārī īnstrūmentō ēreptō, raedīs equīsque comprehēnsīs, ipsum effugere mortem. Eōdem pūnctō temporis fortūna utrimque lūsit: Rōmānīs dedit rēgem, rēgī fugam. Factum est etiam hōc: quod aedificiō circumdatō silvā — ut sunt ferē domicilia Gallōrum, quī vītandī aestūs causā plērumque silvārum atque flūminum petunt propinquitātēs — comitēs familiārēsque eius angustō in locō paulīsper equitum nostrōrum vim sustinuērunt. Quid est domicilium? Domicilium est domus, sēdēs ubi quis habitat. Hīs pugnantibus, illum in equum quīdam ex suīs intulit: fugientem silvae tēxērunt. Amīcī moriuntur, rēx ēvādit: iterum silvae Ambiorīgem servant.
- inopīnāns -antis nihil exspectāns
- domicilium -ī (n) domus, sēdēs
- raeda -ae (f) currus magnus Gallōrum
- contrā opīniōnem celerius quam putant
- incautum (in + caveō) quī nōn cavet, sine cūrā
- intulit (īn + ferō) in equum eum collocāvit