Silva Hercynia
Germānī multum ab hāc cōnsuētūdine differunt. Nam neque druidēs habent, quī rēbus dīvīnīs praesint, neque sacrificiīs student. Deōrum numerō eōs sōlōs dūcunt quōs cernunt et quōrum apertē opibus iuvantur: Sōlem et Vulcānum et Lūnam; reliquōs nē fāmā quidem accēpērunt. Sōl quī lūcet, ignis quī calet, lūna quae noctem regit: deī quōs vidēs — cēterīs nōn crēdunt. Vīta omnis in vēnātiōnibus atque in studiīs reī mīlitāris cōnsistit: ā parvulīs labōrī ac dūritiae student. Quid est dūritia? Dūritia est vīta dūra sine mollitiā. Quī diūtissimē impūberēs permānsērunt, maximam inter suōs ferunt laudem: hōc alī statūram, alī vīrēs putant. Quid est impūbēs? Impūbēs est iuvenis quī nōndum vir factus est. Intrā annum vērō vīcēsimum fēminae nōtitiam habuisse in turpissimīs habent rēbus — cuius reī nūlla est occultātiō: nam et prōmiscuē in flūminibus perluuntur — id est, omnēs ūnā mixtī — et pellibus aut parvīs renōnum tegimentīs ūtuntur, magnā corporis parte nūdā. Quid est perluere? Perluere est tōtum corpus aquā lavāre. Quid est renō? Renō est pellis ferae septentriōnālis — verbum Germānicum, ut apud Gallōs “ambactus”! In aquā gelidā lavantur, paene nūdī per hiemem ambulant, frīgus ipsum magistrum habent.
- dūritia -ae (f) vīta dūra sine mollitiā
- impūbēs -eris nōndum vir factus
- perluō -ere tōtum corpus lavō
- renō -ōnis (m) pellis ferae (Germānicē)
- lavantur (lavō) aquā corpus mundant
- aestūs (aestus -ūs, m) tempus calidum annī; contrārium frīgoris