Lūna Plēna

Hīs rēbus pāce cōnfirmātā, post diem quārtum quam est in Britanniam ventum, nāvēs duodēvīgintī — dē quibus suprā dēmōnstrātum est, quae equitēs sustulerant! — ex superiōre portū lēnī ventō solvērunt. Tandem equitātus venit! Quae cum appropinquārent Britanniae et ex castrīs vidērentur, tanta tempestās subitō coorta est ut nūlla eārum cursum tenēre posset: aliae eōdem unde erant profectae referēbantur; aliae ad īnferiōrem partem īnsulae magnō suō cum perīculō dēiciēbantur. Ancorīs iactīs, cum flūctibus complērentur, necessāriō adversā nocte in altum prōvectae continentem petiērunt. In cōnspectū castrōrum erant — et ventus eās abstulit. Equitātus Caesaris Britanniam numquam tetigit.

lēnis -e mollis, nōn dūrus
tempestās -ātis (f) ventus saevus et magnus
prōvehō -ere prōrsum ferō
continēns -entis (f) terra magna, nōn īnsula
abstulit (auferō) ab aliō cēpit et portāvit