Sequere Mē

IterumMt 9,1–8 Iēsūs mare trānsit et in cīvitātem suam venit. Ecce afferunt eī paralyticum in lectō iacentem. Quid est paralyticus? Paralyticus est homo aeger quī sē movēre nōn potest. Membra eius nōn valent; itaque ambulāre nōn potest, sed in lectō iacet. Amīcī eum portant, quia ipse venīre nōn potest. Iēsūs, fidem eōrum vidēns, dīcit prīmum id quod nēmō exspectābat: “Cōnfīde, fīlī, remittuntur tibi peccāta tua.” Scrībae, hoc audientēs, indignantur: “Quis potest peccāta remittere nisi sōlus Deus?” Quid est peccātum? Peccātum est id quod contrā Deum facimus. Remittere peccāta est veniam dāre, id est peccāta nōn iam tenēre. Scrībae putant sōlum Deum hoc facere posse; sed Iēsūs potestātem habet. Potestās est iūs et vīs agendī: sī Iēsūs peccāta remittit, potestātem Deī habet. Sed Iēsūs, ut potestātem suam ostendat, ad paralyticum conversus:

trānseō -īre ex alterā parte in alteram eō
cīvitās -ātis (f) urbs, oppidum
lectus -ī (m) ubi aegrī iacent, cubīle
cōnfīdō -ere fīdūciam habeō, spērō
remittō -ere dīmittō, veniam dō
indignor -ārī īrā moveor, aegrē ferō
nisi praeter, sī nōn
potestās -ātis (f) auctōritās, iūs agendī