Sermō in Monte

IēsūsMt 5,1–12 magnam turbam videt. Itaque in montem ascendit et sedet; discipulī prope accēdunt. Tum ōs aperit et docēre incipit. Prīmum dīcit quī vērē beātī sint — et nova, mīra fēlīcitās est. Quid est beātus? Beātus est fēlīx, quī vēram laetitiam in animō habet. Multī putant sōlōs dīvitēs esse beātōs. Sed Iēsūs aliud docet: nōn dīvitiae, sed Deus hominem beātum facit. Ita etiam pauper, quī pauca habet, beātus esse potest. Mīrum verbum! Discipulī tacent et audiunt.

turba -ae (f) multitūdō hominum
accēdō -ere propius veniō
ōs, ōris (n) per quod loquimur
beātus -a -um fēlīx, laetus
laetitia -ae (f) magna fēlīcitās
dīves -itis quī multa possidet, nōn pauper