Cēna Dominī

DuōbusMk 14,1–11 diēbus ante Pascha, summī sacerdōtēs quaerēbant quōmodo Iēsum dolō tenērent et occīderent. Cum autem in domō Simōnis leprōsī recumberet, mulier venit alabastrum unguentī pretiōsī ferēns; et, frāctō alabastrō, unguentum super caput eius effūdit. Quīdam indignē ferēbant: “Ut quid haec perditiō? Poterat enim hoc unguentum plūs quam trecentīs dēnāriīs vēnīre et pauperibus darī.” Sed Iēsūs: “Sinite eam; bonum opus in mē operāta est. Pauperēs semper vōbīscum habētis, mē autem nōn semper. Quod habuit, fēcit: praevēnit corpus meum in sepultūram unguere.” Tunc Iūdās Iscariōtēs, ūnus ex Duodecim, ad sacerdōtēs abiit ut eum trāderet; illī gāvīsī sunt et pecūniam prōmīsērunt.

Pascha -atis (n) diēs fēstus Iūdaeōrum
dolus -ī (m) fraus, īnsidiae
recumbō -ere ad mēnsam accumbō
alabastrum -ī (n) vās unguentī
unguentum -ī (n) liquor odōrātus
effundō -ere forās fundō, spargō
perditiō -ōnis (f) iactūra, damnum