Rēgīna Dīdō

In mediā urbe Aenēās templum ingēns invenit — templum Iūnōnis ipsīus (ō īrōnia: dea quae eum per maria iactāvit, hīc eum servābit!). Et dum omnia mīrātur, subitō — haeret. Nam in mūrīs templī PICTŪRAE sunt. Quid est pictūra? Pictūra est imāgō picta, opus colōrum. Et quid pictum est? BELLUM TRŌIĀNUM. Suum bellum. Videt Aenēās pugnās circum Pergama: hāc fugere Graecōs, illāc Phrygas; videt Achillem currū īnstantem; videt Rhēsī tentōria nocte prōdita, Trōilum īnfēlīcem armīs āmissīs fugientem, Hectorem — ter circum mūrōs tractātum. Sē ipsum quoque videt inter prīncipēs pugnantem! Lacrimāns amīcum Achātēn alloquitur: “Quis iam locus, Achātē, quae regiō in terrīs nostrī nōn plēna labōris?” Quis locus in tōtō orbe nōn iam plēnus est nostrī dolōris? En Priamus! Sunt hīc etiam sua praemia laudī. Quid est laus? Laus est glōria quam hominēs vōce tribuunt, honor verbōrum. Et tum — versus quem nēmō umquam plānē trānstulit, et omnēs semper intellēxērunt: