verbfourth conjugation
lēniō
lēniō (present infinitive lēnīre, perfect active lēnīvī or lēniī, supine lēnītum)
Classical[ˈɫeː.ni.oː]Ecclesiastical[ˈlɛː.ni.o]
Meaning
- to soften, soothe
- to mollify, assuage, appease, pacify
Latīnē defined in Latin in our graded readers
molliō, mītius faciōlēniō -īre — in Epistulae, ch. 16
mītem faciō, īram molliōlēniō -īre — in Metamorphoses I, ch. 4
soften, soothe
lēniō -īre — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēniō | lēniēbam | lēniam | lēnīvī lēniī | lēnīveram lēnieram | lēnīverō lēnierō |
| 2nd sg. | lēnīs | lēniēbās | lēniēs | lēnīvistī lēniistī | lēnīverās lēnierās | lēnīveris lēnieris |
| 3rd sg. | lēnit | lēniēbat | lēniet | lēnīvit lēniit | lēnīverat lēnierat | lēnīverit lēnierit |
| 1st pl. | lēnīmus | lēniēbāmus | lēniēmus | lēnīvimus lēniimus | lēnīverāmus lēnierāmus | lēnīverimus lēnierimus |
| 2nd pl. | lēnītis | lēniēbātis | lēniētis | lēnīvistis lēniistis | lēnīverātis lēnierātis | lēnīveritis lēnieritis |
| 3rd pl. | lēniunt | lēniēbant | lēnient | lēnīvērunt lēnīvēre, lēniērunt, lēniēre | lēnīverant lēnierant | lēnīverint lēnierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēniam | lēnīrem | lēnīverim lēnierim | lēnīvissem lēniissem |
| 2nd sg. | lēniās | lēnīrēs | lēnīverīs lēnierīs | lēnīvissēs lēniissēs |
| 3rd sg. | lēniat | lēnīret | lēnīverit lēnierit | lēnīvisset lēniisset |
| 1st pl. | lēniāmus | lēnīrēmus | lēnīverīmus lēnierīmus | lēnīvissēmus lēniissēmus |
| 2nd pl. | lēniātis | lēnīrētis | lēnīverītis lēnierītis | lēnīvissētis lēniissētis |
| 3rd pl. | lēniant | lēnīrent | lēnīverint lēnierint | lēnīvissent lēniissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēnior | lēniēbar | lēniar |
| 2nd sg. | lēnīris lēnīre | lēniēbāris lēniēbāre | lēniēris lēniēre |
| 3rd sg. | lēnītur | lēniēbātur | lēniētur |
| 1st pl. | lēnīmur | lēniēbāmur | lēniēmur |
| 2nd pl. | lēnīminī | lēniēbāminī | lēniēminī |
| 3rd pl. | lēniuntur | lēniēbantur | lēnientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lēniar | lēnīrer |
| 2nd sg. | lēniāris lēniāre | lēnīrēris lēnīrēre |
| 3rd sg. | lēniātur | lēnīrētur |
| 1st pl. | lēniāmur | lēnīrēmur |
| 2nd pl. | lēniāminī | lēnīrēminī |
| 3rd pl. | lēniantur | lēnīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lēnī | lēnīre |
| pres. 2nd pl. | lēnīte | lēnīminī |
| fut. 2nd sg. | lēnītō | lēnītor |
| fut. 3rd sg. | lēnītō | lēnītor |
| fut. 2nd pl. | lēnītōte | — |
| fut. 3rd pl. | lēniuntō | lēniuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lēnīre | lēnīrī |
| perfect infinitive | lēnīvisse lēniisse | lēnītum esse |
| future infinitive | lēnītūrum esse | lēnītum īrī |
| present participle | lēniēns | — |
| perfect participle | — | lēnītus lēnīta, lēnītā, lēnītae, lēnītam, lēnītārum, lēnītās, lēnītī, lēnītōrum, lēnītōs |
| future participle | lēnītūrus lēnītūra, lēnītūrā, lēnītūrae, lēnītūram, lēnītūrārum, lēnītūrās, lēnītūre, lēnītūrī, lēnītūrīs, lēnītūrō, lēnītūrōrum, lēnītūrōs, lēnītūrum | lēniendus lēniundus, lēnienda, lēniendā, lēniendae, lēniendam, lēniendārum, lēniendās, lēniende, lēniendīs, lēniendōrum, lēniendōs |
gerundlēniendī, lēniendō, lēniendumsupinelēnītum, lēnītū
lēnĭo, īvi or ĭi, ītum, 4 (
I. imperf. lenibant, Verg. A. 4, 528:
lenibat, id. ib. 6, 468; fut. lenibunt, Prop. 3, 20 (4, 21), 32), v. a. and n. 1. lenis. I. Act., to make soft or mild, to soften, mollify, alleviate, mitigate, assuage, soothe, calm (syn.: mitigo, placo, sedo, mulceo).
A. Lit.:
lapsana alvum lenit et mollit, Plin. 20, 9, 37, § 96: nuces leniunt saporem caeparum, id. 23, 8, 77, § 147: tumores, id. 33, 6, 35, § 110: collectiones impetusque, id. 22, 25, 58, § 122: stomachum latrantem, Hor. S. 2, 2, 18: volnera, to assuage, heal, Prop. 3, 20 (4, 21), 32: clamorem, to soften, moderate, Hor. C. 1, 27, 7: inopiam frumenti lenire, to make amends for, cause to be less felt, Sall. J. 91.—B. Trop., to render mild, to appease, calm, pacify, etc.:
senem illum tibi dedo ulteriorem, ut lenitum reddas, Plaut. Bacch. 5, 2, 31: illum saepe lenivi iratum, Cic. Att. 6, 2, 2: temperantia animos placat ac lenit, id. Fin. 1, 14, 47: te ipsum dies leniet, aetas mitigabit, id. Mur. 31, 65: epulis multitudinem imperitam, id. Phil. 2, 45, 116: desiderium crebris epistolis, id. Fam. 15, 21, 1: se multa consolatione, id. Q. Fr. 3, 5, 4: diem tempusque ... leniturum iras, Liv. 2, 45: seditionem, id. 6, 16: animum ferocem, Sall. J. 11: saepius fatigatus lenitur, id. ib. 111, 3: lenire dolentem Solando, Verg. A. 4, 393.—* II. Neutr., to become soft or mild, to be softened, mitigated:
dum irae leniunt, Plaut. Mil. 2, 6, 100; cf. Brix ad loc.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lēniō (imperf. lēnībat, lēnībant, V.; fut. lenibunt, Pr.), īvī, ītus, īre
lenis, to soften, mollify, moderate, assuage, soothe, calm : fluvium tumentem, V.: Latrantem stomachum, H.: inopiam frumenti, S.—Fig., to render mild, appease, alleviate, mitigate, calm, pacify : mihi miseriam, T.: illum iratum: te ipsum dies leniet: tigrīs, tame , H.: umbras, O.: seditionem, L.: saepius fatigatus lenitur, S.: dolentem Solando, V.
Origins
From lēnis (“smooth, soft, gentle”).
Descendants
- Italianlenire
- Portugueselenir
- Spanishlenir