noun · neuterthird declension
lēnīmen
lēnīmen n (genitive lēnīminis)
Classical[ɫeːˈniː.mɛn]Ecclesiastical[leˈniː.men]
Meaning
- a soothing remedy
- alleviation, mitigation, solace
Latīnē defined in Latin in our graded readers
id, quod dolōrem mollitlēnīmen -inis (n) — in Metamorphoses I, ch. 23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lēnīmen | lēnīmina |
| genitive | lēnīminis | lēnīminum |
| dative | lēnīminī | lēnīminibus |
| accusative | lēnīmen | lēnīmina |
| ablative | lēnīmine | lēnīminibus |
| vocative | lēnīmen | lēnīmina |
lēnīmen, ĭnis, n. lenio,
I. a softening or soothing remedy; an alleviation, mitigation, solace (poet.):
testudo laborum Dulce lenimen, Hor. C. 1, 32, 14: sollicitae lenimen dulce senectae, Ov. M. 6, 500: addidit illis hoc quoque lenimen, id. ib. 11, 450.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lēnīmen inis, n
lenio, a soothing remedy, alleviation, mitigation, solace : testudo laborum Dulce lenimen, H.: senectae, O.
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin lēnīmen From lēniō (“to soothe, alleviate”) + -men (noun-forming suffix).