LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

lectulus

lectulus m (genitive lectulī)
Classical[ˈɫɛk.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈlɛk.tu.lus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculineA small couch or bed
    Repertī sunt duo equitēs Rōmānī quī tē ista cūrā līberārent, et sēsē illa ipsā nocte, paulō ante lūcem, mē in meō lectulō interfectūrōs esse pollicērentur.Two Roman knights were found who would release you from that worry, and who would promise that they themselves, that very night, a little before dawn, would kill me in my own bed.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.9
  2. masculineAn eating couch

Latīnē defined in Latin in our graded readers

lectus parvus īnfantis.
lectulus -ī m — in Mille Verba, Domus et Familia

Declension

declension
formsingularplural
nominativelectuluslectulī
genitivelectulīlectulōrum
dativelectulōlectulīs
accusativelectulumlectulōs
ablativelectulōlectulīs
vocativelectulelectulī

lectŭlus, i, m. dim. id.,
I. a cosey couch, a bed.
I. In gen.: qui sese illa ipsa nocte me in meo lectulo interfecturos pollicerentur, Cic. Cat. 1, 4, 9: philosophi in suis lectulis plerumque moriuntur, id. Fin. 2, 30, 97: a ducenda uxore sic abhorret, ut quicquam libero lectulo neget esse jucundius, single, id. Att. 14, 13: testis mihi lectulus, Juv. 9, 77.—
II. In partic.
A. A small couch for reclining on at meals, an eatingcouch: statuite hic lectulos, Plaut. Pers. 5, 1, 6: lectuli Puniciani, Cic. Mur. 36, 75.—
B. A funeral-bed, bed of state, Tac. A. 16, 11.—
C. A reading-couch, lounge, settee, sofa, Plin. Ep. 5, 5, 5; Ov. Tr. 1, 1, 38.—
D. A bridal-bed, Mart. 10, 38, 7; in full, lectulus matrimonialis, Quint. Decl. 1, 13.

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin lectulus From lectus (“bed”) + -ulus (diminutive suffix).

Quick answers

What does lectulus mean in Latin?
lectulus, a noun, means “A small couch or bed; An eating couch”.
What is the genitive of lectulus?
The genitive singular is lectulī. lectulus is masculine, second declension.
How do you pronounce lectulus?
In classical Latin, [ˈɫɛk.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɛk.tu.lus].