LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

lectīcārius

lectīcārius m (genitive lectīcāriī or lectīcārī)
Classical[ɫɛk.tiːˈkaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[lek.tiˈkaː.ri.us]

Meaning

  1. A litter-bearer, typically an attractive slave well-dressed in red and particularly the public porters employed to carry funereal litters to gravesites under the late empire
  2. A sedan-bearer

Declension

declension
formsingularplural
nominativelectīcāriuslectīcāriī
genitivelectīcāriī
lectīcārī
lectīcāriōrum
dativelectīcāriōlectīcāriīs
accusativelectīcāriumlectīcāriōs
ablativelectīcāriōlectīcāriīs
vocativelectīcārielectīcāriī

lectīcārĭus, i, m. lectica,
I. a litterbearer, sedan-bearer, chairman, Cic. Rosc. Am. 46, 134; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3: lecticarii cum asseribus in auxilium accucurrerunt, with their poles, Suet. Calig. 58: inter urbana ministeria continentur ... et lecticarii, Paul. Sent. 3, 6, 72.—The chairmen formed a guild or corporation: EX CORPORE LECTICARIORVM CAESARIS, Inscr. ap. Grut. 599, 11: DECVRIO LECTICARIORVM, ib. 600, 1; Inscr. Orell. 2871; 6323.

Origins

From lectīca (“litter”) + -ārius (“forming agent nouns”), from lectus (“bed, couch”) + -ica (“forming related nouns”), q.v.

Quick answers

What does lectīcārius mean in Latin?
lectīcārius, a noun, means “A litter-bearer, typically an attractive slave well-dressed in red and particularly the public porters employed to carry funereal litters to gravesites under the late empire; A sedan-bearer”.
What is the genitive of lectīcārius?
The genitive singular is lectīcāriī. lectīcārius is masculine, second declension.
How do you pronounce lectīcārius?
In classical Latin, [ɫɛk.tiːˈkaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [lek.tiˈkaː.ri.us].