noun · masculinesecond declension
lectīcārius
lectīcārius m (genitive lectīcāriī or lectīcārī)
Classical[ɫɛk.tiːˈkaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[lek.tiˈkaː.ri.us]
Meaning
- A litter-bearer, typically an attractive slave well-dressed in red and particularly the public porters employed to carry funereal litters to gravesites under the late empire
- A sedan-bearer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lectīcārius | lectīcāriī |
| genitive | lectīcāriī lectīcārī | lectīcāriōrum |
| dative | lectīcāriō | lectīcāriīs |
| accusative | lectīcārium | lectīcāriōs |
| ablative | lectīcāriō | lectīcāriīs |
| vocative | lectīcārie | lectīcāriī |
lectīcārĭus, i, m. lectica,
I. a litterbearer, sedan-bearer, chairman, Cic. Rosc. Am. 46, 134; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3:
lecticarii cum asseribus in auxilium accucurrerunt, with their poles, Suet. Calig. 58: inter urbana ministeria continentur ... et lecticarii, Paul. Sent. 3, 6, 72.—The chairmen formed a guild or corporation: EX CORPORE LECTICARIORVM CAESARIS, Inscr. ap. Grut. 599, 11: DECVRIO LECTICARIORVM, ib. 600, 1; Inscr. Orell. 2871; 6323.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lectīcārius ī, m
lectica, a litter-bearer, sedanbearer .
Origins
From lectīca (“litter”) + -ārius (“forming agent nouns”), from lectus (“bed, couch”) + -ica (“forming related nouns”), q.v.