LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

intemerātus

intemerātus (feminine intemerāta, neuter intemerātum)
Classical[ɪn.tɛ.mɛˈraː.tʊs]Ecclesiastical[in.te.meˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectiveundefiled, unviolated, unimpaired, inviolate, chaste, virgin, pure

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeintemerātusintemerātaintemerātum
genitiveintemerātīintemerātaeintemerātī
dativeintemerātōintemerātaeintemerātō
accusativeintemerātumintemerātamintemerātum
ablativeintemerātōintemerātāintemerātō
vocativeintemerāteintemerātaintemerātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeintemerātīintemerātaeintemerāta
genitiveintemerātōrumintemerātārumintemerātōrum
dativeintemerātīsintemerātīsintemerātīs
accusativeintemerātōsintemerātāsintemerāta
ablativeintemerātīsintemerātīsintemerātīs
vocativeintemerātīintemerātaeintemerāta

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

in-tĕmĕrātus, a, um, adj.,
I. undefiled, unviolated, inviolate, chaste, virgin, pure: (Camilla) virginitatis amorem Intemerata colit, Verg. A. 11, 584: fides, id. ib. 2, 143: munera, pure gifts, id. ib. 3, 177: Penelope, inter tot juvenes procos, Ov. Am. 3, 4, 23: quid enim per hos dies inausum intemeratumve vobis, Tac. A. 1, 42: castra incorrupta et intemerata servare, id. H. 4, 58; id. A. 1, 49: ratis, Val. Fl. 4, 270: integrum et intemeratum beneficium, App. Flor. 16: corpora, unviolated. Tac. A. 12, 34: intemeratior cunctis virginibus, Mart. Cap. 1, § 6: equae, Stat. Th. 2, 724.— Adv.: intĕmĕ-rātē, incorruptly: popularibus plausibus servire (al. intemperanter), Cod. Th. 15, 5, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinintemerātus

Latin temerātus Latin intemerātus From in- (“without, not”) + temerātus (“defiled, dishonored”).

Descendants
  • Englishintemerate
  • Italianintemerato
  • Portugueseintemerato
  • Spanishintemerata

Quick answers

What does intemerātus mean in Latin?
intemerātus, a adjective, means “undefiled, unviolated, unimpaired, inviolate, chaste, virgin, pure”.
How do you pronounce intemerātus?
In classical Latin, [ɪn.tɛ.mɛˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.te.meˈraː.tus].
Where does intemerātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin intemerātus.