verbfirst conjugation
inoculō
inoculō (present infinitive inoculāre, perfect active inoculāvī, supine inoculātum)
Classical[ɪˈnɔ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[iˈnɔː.ku.lo]
Meaning
- to ingraft an eye or bud of one tree into another, inoculate, graft by budding, implant
- broadlyto adorn
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inoculō | inoculābam | inoculābō | inoculāvī | inoculāveram | inoculāverō inoculārō |
| 2nd sg. | inoculās | inoculābās | inoculābis | inoculāvistī inoculāstī | inoculāverās inoculārās | inoculāveris |
| 3rd sg. | inoculat | inoculābat | inoculābit | inoculāvit | inoculāverat inoculārat | inoculāverit inoculārit |
| 1st pl. | inoculāmus | inoculābāmus | inoculābimus | inoculāvimus | inoculāverāmus | inoculāverimus inoculārimus |
| 2nd pl. | inoculātis | inoculābātis | inoculābitis | inoculāvistis inoculāstis | inoculāverātis inoculārātis | inoculāveritis inoculāritis |
| 3rd pl. | inoculant | inoculābant | inoculābunt | inoculāvērunt inoculāvēre, inoculārunt | inoculāverant inoculārant | inoculāverint inoculārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inoculem | inoculārem | inoculāverim inoculārim | inoculāvissem inoculāssem |
| 2nd sg. | inoculēs | inoculārēs | inoculāverīs | inoculāvissēs inoculāssēs |
| 3rd sg. | inoculet | inoculāret | inoculāverit inoculārit | inoculāvisset inoculāsset |
| 1st pl. | inoculēmus | inoculārēmus | inoculāverīmus inoculārīmus | inoculāvissēmus inoculāssēmus |
| 2nd pl. | inoculētis | inoculārētis | inoculāverītis inoculārītis | inoculāvissētis inoculāssētis |
| 3rd pl. | inoculent | inoculārent | inoculāverint inoculārint | inoculāvissent inoculāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inoculor | inoculābar | inoculābor |
| 2nd sg. | inoculāris inoculāre | inoculābāris inoculābāre | inoculāberis inoculābere |
| 3rd sg. | inoculātur | inoculābātur | inoculābitur |
| 1st pl. | inoculāmur | inoculābāmur | inoculābimur |
| 2nd pl. | inoculāminī | inoculābāminī | inoculābiminī |
| 3rd pl. | inoculantur | inoculābantur | inoculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inoculer | inoculārer |
| 2nd sg. | inoculēris inoculēre | inoculārēris inoculārēre |
| 3rd sg. | inoculētur | inoculārētur |
| 1st pl. | inoculēmur | inoculārēmur |
| 2nd pl. | inoculēminī | inoculārēminī |
| 3rd pl. | inoculentur | inoculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inoculā | inoculāre |
| pres. 2nd pl. | inoculāte | inoculāminī |
| fut. 2nd sg. | inoculātō | inoculātor |
| fut. 3rd sg. | inoculātō | inoculātor |
| fut. 2nd pl. | inoculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | inoculantō | inoculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inoculāre | inoculārī |
| perfect infinitive | inoculāvisse inoculāsse | inoculātum esse |
| future infinitive | inoculātūrum esse | inoculātum īrī |
| present participle | inoculāns | — |
| perfect participle | — | inoculātus inoculāta, inoculātā, inoculātae, inoculātam, inoculātārum, inoculātās, inoculātī, inoculātōrum, inoculātōs |
| future participle | inoculātūrus inoculātūra, inoculātūrā, inoculātūrae, inoculātūram, inoculātūrārum, inoculātūrās, inoculātūre, inoculātūrī, inoculātūrīs, inoculātūrō, inoculātūrōrum, inoculātūrōs, inoculātūrum | inoculandus inoculanda, inoculandā, inoculandae, inoculandam, inoculandārum, inoculandās, inoculande, inoculandīs, inoculandōrum, inoculandōs |
gerundinoculandī, inoculandō, inoculandumsupineinoculātum, inoculātū
ĭn-ŏcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to inoculate, i. e. to ingraft an eye or bud of one tree into another (post-Aug.).
I. Lit.:
arbores ficorum, Col. 11, 2, 59.—II. Transf.
A. To implant:
justitiae affectum pectoribus, Macr. Somn. Scip. 1, 1.—B. To adorn:
bullis aureis inoculatus, App. M. 6, p. 185, 21.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininoculō
Proto-Indo-European *h₃ekʷ-der. Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin oculus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin inoculō From in- + oculus (“eye”) + -ō.
Descendants
- Catalaninocular
- Englishinoculate
- Germaninokulieren
- Italianinoculare
- Portugueseinocular
- Spanishinocular
- Galicianinocular