verbfirst conjugation
initiō
initiō (present infinitive initiāre, perfect active initiāvī, supine initiātum)
Classical[ɪˈnɪ.ti.oː]Ecclesiastical[iˈnit.t͡si.o]
Meaning
- to begin, originate
- to initiate, consecrate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | initiō | initiābam | initiābō | initiāvī | initiāveram | initiāverō initiārō |
| 2nd sg. | initiās | initiābās | initiābis | initiāvistī initiāstī | initiāverās initiārās | initiāveris |
| 3rd sg. | initiat | initiābat | initiābit | initiāvit | initiāverat initiārat | initiāverit initiārit |
| 1st pl. | initiāmus | initiābāmus | initiābimus | initiāvimus | initiāverāmus | initiāverimus initiārimus |
| 2nd pl. | initiātis | initiābātis | initiābitis | initiāvistis initiāstis | initiāverātis initiārātis | initiāveritis initiāritis |
| 3rd pl. | initiant | initiābant | initiābunt | initiāvērunt initiāvēre, initiārunt | initiāverant initiārant | initiāverint initiārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | initiem | initiārem | initiāverim initiārim | initiāvissem initiāssem |
| 2nd sg. | initiēs | initiārēs | initiāverīs | initiāvissēs initiāssēs |
| 3rd sg. | initiet | initiāret | initiāverit initiārit | initiāvisset initiāsset |
| 1st pl. | initiēmus | initiārēmus | initiāverīmus initiārīmus | initiāvissēmus initiāssēmus |
| 2nd pl. | initiētis | initiārētis | initiāverītis initiārītis | initiāvissētis initiāssētis |
| 3rd pl. | initient | initiārent | initiāverint initiārint | initiāvissent initiāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | initior | initiābar | initiābor |
| 2nd sg. | initiāris initiāre | initiābāris initiābāre | initiāberis initiābere |
| 3rd sg. | initiātur | initiābātur | initiābitur |
| 1st pl. | initiāmur | initiābāmur | initiābimur |
| 2nd pl. | initiāminī | initiābāminī | initiābiminī |
| 3rd pl. | initiantur | initiābantur | initiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | initier | initiārer |
| 2nd sg. | initiēris initiēre | initiārēris initiārēre |
| 3rd sg. | initiētur | initiārētur |
| 1st pl. | initiēmur | initiārēmur |
| 2nd pl. | initiēminī | initiārēminī |
| 3rd pl. | initientur | initiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | initiā | initiāre |
| pres. 2nd pl. | initiāte | initiāminī |
| fut. 2nd sg. | initiātō | initiātor |
| fut. 3rd sg. | initiātō | initiātor |
| fut. 2nd pl. | initiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | initiantō | initiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | initiāre | initiārī |
| perfect infinitive | initiāvisse initiāsse | initiātum esse |
| future infinitive | initiātūrum esse | initiātum īrī |
| present participle | initiāns initiante, initiantem, initiantēs, initiantī, initiantia, initiantibus, initiantis, initiantīs, initiantium | — |
| perfect participle | — | initiātus initiāta, initiātā, initiātae, initiātam, initiātārum, initiātās, initiātī, initiātōrum, initiātōs |
| future participle | initiātūrus initiātūra, initiātūrā, initiātūrae, initiātūram, initiātūrārum, initiātūrās, initiātūre, initiātūrī, initiātūrīs, initiātūrō, initiātūrōrum, initiātūrōs, initiātūrum | initiandus initianda, initiandā, initiandae, initiandam, initiandārum, initiandās, initiande, initiandīs, initiandōrum, initiandōs |
gerundinitiandī, initiandō, initiandumsupineinitiātum, initiātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- sacris initiari (Quintil. 12. 10. 14)
- to be initiated into the mysteries of a cult.
ĭnĭtĭo, āvi, ātum, 1, v. a. initium.
I. To begin, originate (only late Lat.): ver tunc initiatur, Firm. 2, 12: brassicam seremus vel irriguo loco, vel pluviā initiante madefacto, when the rainy season begins (which begins again after the dog-days), Pall. 7, 4:
ex his initiata sunt cetera, Tert. adv. Val. 15: initiatum jurgium, Cod. Just. 3, 6, 3 al.—II. To initiate, consecrate, or admit to secret religious rites.
A. Of the sacred mysteries of Ceres:
initienturque eo ritu Cereri, quo Romae initiantur, Cic. Leg. 2, 15, 37; cf. id. ib. 2, 9, 21; Liv. 31, 14, 7; Just. 11, 7.—Of other mysteries: initiari Bacchis, Liv. 39, 14, 8; 39, 9, 4: magicis cernis aliquem, Plin. 30, 2, 6, § 17; Varr. ap. Non. 108, 21.—B. In gen., to initiate into, consecrate to any thing (rare):
neque enim est sanctius sacris iisdem quam studiis initiari, Quint. 1, 2, 20: litteris, Plin. Ep. 5, 15, 8; Symm. Ep. 4, 20.— C. To baptize (eccl. Lat.), Tert. Monog. 8, de Joh. Bapt.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
initiō āvī, ātus, āre
initium, to begin, initiate, consecrate, admit: Ubi initiabunt (puerum), T.: initiari eo ritu Cereri: initiari Bacchis, L.—Fig.: quae (sica) abs te initiata sacris.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Proto-Indo-European*h₁ey-
- Proto-Indo-European*h₁éyti
- Proto-Italic*ejō
- Proto-Italic*eō
- Proto-Italic*eneō
- Latininitiō
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin initium Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin initiō From initium (“beginning”) + -ō.
Descendants
- Catalaniniciar
- Englishinitiate
- Frenchinitier
- Italianiniziare
- Portugueseiniciar
- Romanianiniția
- Spanishiniciar
- Albaniannis
- Asturiananiciar
- Asturianañiciar