initium
Meaning
- neuterbeginning, start
Eorum una pars, quam Gallos obtinere dictum est, initium capit a flumine Rhodano
Another part of the country, which has already been said to contain the Gauls, takes its origin by the Rhone river.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.1 - neutera going in, entrance
- in pluralneuterrites, mysteries
- neuterinitiative, first move
Latīnē defined in Latin in our graded readers
prīma pars reī; initium annī.prīncipiumprīncipium, exōrdiumprīncipium, ōrigōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Initium · Principium · Primordium
1. Initium denotes the beginning in an abstract sense, as the mere point from which a thing begins, in opp. to exitus. Cic. Rosc. Com. 13, 39. Tusc. i. 38. Brut. 34. Sen. Ep. 9. N. Q. iii. 29; whereas principium denotes the beginning as a concrete notion, as that part of the whole which stands before the other parts in things, and goes before them in actions, in opp. to extremum. Cic. Cleunt. 4. Orat. 61, 204. Cæc. 15, 44. In initium the beginning is made only with reference to time; in principium the foundation also is laid with reference to space. The initium is pushed out of the way by that which follows; the principium serves as a basis for that which follows. The initia philosophiæ are the rudiments over which the scholar goes, and which are superseded by further studies; the principia are the fundamental principles, to which he must always recur. Initio usually means “at the beginning, but differently (or, not at all) afterwards;” whereas principio means from the very beginning, and so onwards. 2. Primordium is a more solemn and comprehensive term than principium, and supposes a whole of great extent, the beginning of which is so far removed that one can distinguish a merely apparent beginning from the actual and primeval source and origin. (iii. 163.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | initium | initia |
| genitive | initiī initī | initiōrum |
| dative | initiō | initiīs |
| accusative | initium | initia |
| ablative | initiō | initiīs |
| vocative | initium | initia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- initium dicendi facere
- to begin to speak.
- initio anni, ineunte anno
- at the beginning of the year.
- ab exiguis initiis proficisci
- to start from small beginnings.
- elementa; initia or principia rerum
- the elements.
- initium capere; incipere ab aliqua re
- to begin with a thing.
- initium facere, ducere, sumere (alicuius rei)
- to commence a thing.
- bellum incipere, belli initium facere (B. G. 7. 1. 5)
- to commence hostilities.
bonis initiis orsus tribunatus, tristes exitus habuit consulatus, id. Brut. 34, 128: initio accusationis, id. de Or. 1, 26, 121: initium capere, Caes. B. G. 1, 1: dicendi initium sumere, Cic. Leg. 2, 1, 1: facere initium confligendi, id. Phil. 14, 14, 36: caedis initium ab aliquo facere, id. ib. 5, 7, 20: male ponere initia, id. Att. 10, 18, 2: ducere ab aliqua re, id. ib. 9, 9, 2: ab initio res quem ad modum facta sint, exponemus, Cic. Rosc. Am. 5, 14: ab ultimo initio repetere, Auct. Her. 1, 9, 14: seditionem ab altiore initio repetam, Tac. H. 2, 27: quia initio caedis orto difficilis modus, id. ib. 1, 39.— Pleon.: querellae ab initio tantae ordiendae rei absint, Liv. praef. § 12; cf.: prima initia incohare, id. 3, 54, 9: primum initium certaminis, id. 6, 12, 10. — The abl. sing. is used adverbially, in the beginning, at first: quemadmodum senatus initio censuit, Cic. Fam. 1, 7, 4: redeo ad illud quod initio scripsi, id. ib. 1, 7, 5; Nep. Thras. 1, 5; id. Tim. 3, 1; id. Alc. 5, 3; Curt. 3, 8, 17 al.; cf. Zumpt, Gram. § 475. — inde est indagatio nata initiorum, et tamquam seminum, unde essent omnia orta, generata, concreta, Cic. Tusc. 5, 24, 69: illa initia, et, ut e Graeco vertam, elementa dicuntur ( = στοιχεῖα), id. Ac. 1, 7, 26; so of death: Augustus in sua resolutus initia, Vell. 2, 123, 3. — illa initia mathematicorum, quibus non concessis digitum progredi non possunt, Cic. Ac. 2, 36, 116.— quomodo initium nobis rerum omnium ortus noster adferat, sic exitum mors, etc., Cic. Tusc. 1, 38, 91: natus obscurissimis initiis, Vell. 2, 761; cf.: pauca ab initio causisque talium facinorum non absurda, which relate to the origin, etc., Tac. H. 4, 48.— novis initiis et ominibus opus est, i. e. of a new king, Curt. 5, 9, 4.— initia vocantur potissimum ea, quae Cereri fiunt sacra, Varr. R. R. 3, 1, 5: initia Cereris, Liv. 31, 47, 2; cf. 39, 8, 5: nihil melius illis mysteriis, quibus ex agresti immanique vita exculti ad humanitatem et mitigati sumus, initiaque ut appellantur, ita re vera principia vitae cognovimus, Cic. Leg. 2, 14, 36; Just. 2, 6: initia Samothracum, Curt. 8, 1, 12: initiis pacis, foedus cum feritur, Varr. R. R. 2, 4, 9.—Typanum, tubam, Cybele, tua, mater, initia, Cat. 63, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Proto-Indo-European*h₁ey-
- Proto-Indo-European*h₁éyti
- Proto-Italic*ejō
- Proto-Italic*eō
- Proto-Italic*eneō
- Latininitium
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin initium From ineō (“to go into, enter”) + -ium, the former from in (“into, to”) + eō (“to go, walk, ride, sail, fly, move, pass”).
- Catalaninici
- Italianinizio
- Portugueseinício
- Spanishinicio
- Galicianinzo
- Galicianinicio
- Leoneseeniciu
- BretonEnedfrom Proto-Brythonic *ɨnɨd
- CornishEnysfrom Proto-Brythonic *ɨnɨd
- WelshYnydfrom Proto-Brythonic *ɨnɨd
In English words that came into English from initium
- initialinitiālis
- initiative*initiativus
- commence*cominitiāre
- initiateinitiātus
- initiationinitiātiō