adjectivefirst/second-declension adjective
importūnus
importūnus (feminine importūna, neuter importūnum, comparative importūnior, superlative importūnissimus)
Classical[ɪm.pɔrˈtuː.nʊs]Ecclesiastical[im.porˈtuː.nus]
Meaning
- adjectiveinconvenient, unsuitable
- adjectiveannoying
- adjectiverude
Latīnē defined in Latin in our graded readers
intempestīvus, gravisinportūnus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | importūnus | importūna inportūna | importūnum inportūnum |
| genitive | importūnī inportūnī | importūnae inportūnae | importūnī inportūnī |
| dative | importūnō inportūnō | importūnae inportūnae | importūnō inportūnō |
| accusative | importūnum inportūnum | importūnam inportūnam | importūnum inportūnum |
| ablative | importūnō inportūnō | importūnā inportūnā | importūnō inportūnō |
| vocative | importūne inportūne | importūna inportūna | importūnum inportūnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | importūnī inportūnī | importūnae inportūnae | importūna inportūna |
| genitive | importūnōrum inportūnōrum | importūnārum inportūnārum | importūnōrum inportūnōrum |
| dative | importūnīs inportūnīs | importūnīs inportūnīs | importūnīs inportūnīs |
| accusative | importūnōs inportūnōs | importūnās inportūnās | importūna inportūna |
| ablative | importūnīs inportūnīs | importūnīs inportūnīs | importūnīs inportūnīs |
| vocative | importūnī inportūnī | importūnae inportūnae | importūna inportūna |
importūnus (inp-), a, um, adj. from porto, qs. not conducive, not proper; opp. opportunus; hence,
I. unfit, unsuitable, inconvenient (cf.: molestus, intempestivus, praeposterus).
I. In gen. (rare):
num importunum tempus in tanto otio? Cic. de Or. 2, 5, 20 B. and K. (al. inopportunum): aggeribus turribusque et aliis machinationibus locus inportunus, Sall. J. 92, 7: importuna locorum, Sil. 3, 540; cf.: Armeniam petunt, id temporis importunam, quia hiems occipiebat, Tac. A. 12, 12: etenim est in eo loco sedes huic nostro non importuna sermoni, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 5, 18: vi quidem regere patriam aut parentis importunum est, Sall. J. 3, 2.—II. ln partic., pregn.
A. Troublesome, grievous, distressing, dangerous (rare):
quom illi inportunam tempestatem conciet, Plaut. Trin. 2, 3, 8: neque alius importunior acutiorque morbus est, Cels. 4, 3: pauperies, Hor. C. 3, 16, 37: Caphareus, stormy, Ov. M. 14, 481.—B. With respect to character, indecorous, unmannerly, uncivil, rude, morose, harsh, churlish, cruel, savage (class.; syn.: crudelis, immanis; opp. clemens).
1. Of living beings:
tam enim esse clemens tyrannus quam rex importunus potest, Cic. Rep. 1, 33: importunus atque amens tyrannus, Cic. Verr. 2, 5, 40, § 103: crudelis atque importuna mulier, id. Clu. 63, 177: tam importunus tamque crudelis, id. Fin. 1, 10, 35: crudelissimus atque importunissimus tyrannus, Liv. 29, 17, 20: uxor importuna atque incommoda, Plaut. As. 1, 1, 47: senex, Ter. Heaut. 1, 2, 23: importunissimus hostis, Cic. Cat. 2, 6, 12: decemviri, Liv. 5, 2, 8: plebeii quam fuerint importuni, vides, Cic. Fam. 9, 21 fin.: locutores, Gell. 1, 15, 1: dives et importunus, Hor. Ep. 2, 2, 185: eripiet curule cui volet importunus ebur, id. ib. 1, 6, 54: volucres, Verg. G. 1, 470; Hor. S. 1, 8, 6; cf.: ales (bubo), i. e. infausta, Verg. A. 12, 864.— 2. Of things:
immanis atque importuna natura, Cic. Verr. 2, 1, 3, § 8: libidines, id. ib. 2, 4, 50, § 111: clades civitatis, id. Brut. 97, 332: mors, Ov. Am. 3, 9, 19: sitis famesque argenti, Hor. Ep. 1, 18, 23: importuna atque audax argutia, Gell. 3, 1, 6. — Adv.: importunē (inp-), unsuitably, unseasonably; rudely, violently: confidere suis testibus et importune insistere, Cic. Ac. 2, 25, 80: repetere, Dig. 13, 6, 17: immittere versum de Pyrrho, Gell. 10, 16, 18: vexare civitates tyrannica crudelitate, Just. 42, 1.—Comp.: insultare veritati, Lact. 5, 2. —Sup.: facere, Gell. 20, 6, 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
importūnus (inp-) adj. with sup.
1 PER-, unfit, unsuitable, inconvenient: tempus: vi regere patriam inportunum est, S.: machinationibus locus, S.—Troublesome, grievous, distressing: pauperies, H.: Caphareus, stormy, O.—Unmannerly, rude, harsh, churlish, cruel, savage: tyrannus: mulier: senex, T.: importunissimus hostis: dives et importunus, H.: eripiet curule Cui volet importunus ebur, H.: volucres, V.: Inportunus transvolat, etc., the ungovernable youth, H.—Cruel, worthless, unbridled: libidines: clades civitatis.
Origins
From in- (“not”) + portus + -nus. From Proto-Italic *portus, from Proto-Indo-European *pértus (“crossing”). From *per- (“to fare”) + *-tus.
Descendants
- Catalanimportú
- Frenchimportun
- Englishimportunefrom French importun
- Romanianimportunfrom French importun
- Italianimportuno
- Portugueseimportuno
- Spanishimportuno
- Galicianimportuno