LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

importūnitās

importūnitās f (genitive importūnitātis)

Meaning

  1. unsuitableness, unfitness
  2. incivility, impoliteness, rudeness, insolence

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimportūnitāsimportūnitātēs
genitiveimportūnitātisimportūnitātum
dativeimportūnitātīimportūnitātibus
accusativeimportūnitātemimportūnitātēs
ablativeimportūnitāteimportūnitātibus
vocativeimportūnitāsimportūnitātēs

importūnĭtas (inp-), ātis, f. importunus.
I. In gen., unsuitableness, unfitness (perh. only ante- and post - class., and very rare): importunitatem spectate aniculae, Ter. And. 1, 4, 4: loci, dangerousness, Gell. 3, 7, 5.—
II. In partic., of character, unmannerliness, incivility, impoliteness, rudeness, insolence (class.; esp. freq. in Cic.): importunitas et inhumanitas omni aetate molesta est, Cic. de Sen. 3, 7: vide inter importunitatem tuam senatusque bonitatem quid intersit, Cic. Verr. 2, 3, 16, § 42: tanta importunitas tantaque injuria Facta in nos est modo hic intus ab nostro ero, Plaut. Rud. 3, 3, 6: importunitas et superbia Tarquinii, Cic. Rep. 1, 40; so, with superbia, id. Lael. 15, 54: homo incredibili importunitate atque audacia, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74: ex tuo scelere, importunitate, etc., id. ib. 2, 3, 54, § 126: matris, id. Clu. 69, 195: animi, id. ib. 61, 170: animal ex omnium scelerum importunitate et omnium flagitiorum impunitate concretum, id. Pis. 9, 21; id. Sull. 27, 75: illis, quantum importunitatis habent, parum est impune male fecisse, Sall. J. 31, 22.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin importūnitās From importūnus + -tās.

Descendants
  • Catalanimportunitat
  • Englishimportunity
  • Frenchimportunité
  • Romanianimportunitatefrom French importunité
  • Italianimportunità
  • Portugueseimportunidade
  • Spanishimportunidad
  • Galicianimportunidade

Quick answers

What does importūnitās mean in Latin?
importūnitās, a noun, means “unsuitableness, unfitness; incivility, impoliteness, rudeness, insolence”.
What is the genitive of importūnitās?
The genitive singular is importūnitātis. importūnitās is feminine, third declension.