LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

imber

imber m (genitive imbris)
Classical[ˈɪm.bɛr]Ecclesiastical[ˈim.ber]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinerain
    Frigore et assiduis imbribus tardarenturRetarded by the cold and by the continuous rainsc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.24
  2. masculinea storm
  3. masculinepoetica stormcloud

Latīnē defined in Latin in our graded readers

pluvia magna et subita.
imber -bris m — in Mille Verba, Caelum et Tempestātēs

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Pluvia · Imber · Nimbus

Pluvia (from πλεῦσαι) denotes rain as a beneficial natural phenomenon, which, as it falls on the land, the thirsty ground absorbs, like ὑετός; imber and nimbus involve the notion of an unfriendly phenomenon, which, falling in a particular district, disperses the fine weather; imber (ὄμβρος, from μύρω) so far as the rain is attended by cold and stormy weather; nimbus (from nivere, νίφα, νίπτω) so far as it is attended with cloudy weather. (ii. 88.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimberimbrēs
ymbrēs
genitiveimbris
ymbris
imbrium
ymbrium
dativeimbrī
ymbrī
imbribus
ymbribus
accusativeimbrem
ymbrem
imbrēs
imbrīs, ymbrēs, ymbrīs
ablativeimbre
imbrī, ymbre
imbribus
ymbribus
vocativeimberimbrēs
ymbrēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

imbres repente effusi
a sudden shower.
flumen imbribus auctum
a river swollen by the rain.
imber tenet (Liv. 23. 44. 6)
the rain continues.

imber, bris (abl. imbri, Cic. Att. 7, 20, 1; Verg. E. 7, 60; id. A. 4, 249; Hor. S. 1, 5, 95; Lucr. 1, 715 et saep.;
I. more freq. imbre, Plaut. Most. 1, 2, 62; Cic. de Sen. 10, 34; Liv. 21, 58, 6; Hor. Ep. 1, 11, 11; Ov. Am. 3, 6. 68; id. M. 13, 889; cf. Neue, Formenl. 1, 239 sq.), m. kindr. to Sanscr. abhra, a cloud; cf. Lat. umbra; Gr. ὄμβρος, rain, heavy or violent rain, a rain-storm, shower of rain, pelting or pouring rain (cf.: pluvia, nimbus).
I. Lit. (class.): imbres fluctusque atque procellae infensae, Plaut. Trin. 4, 1, 17: venit imber, lavit parietes, id. Most. 1, 2, 30: erat hiems summa, tempestas perfrigida, imber maximus, Cic. Verr. 2, 4, 40, § 86: ita magnos et assiduos imbres habebamus, id. Att. 13, 16, 1; Lucr. 6, 107: maximo imbri Capuam veni, Cic. Att. 7, 20, 1: in imbri, in frigore, Cic. Verr. 2, 4, 40, § 87: iter factum corruptius imbri, Hor. S. 1, 5, 95; so, imbre lutoque Aspersus, id. Ep. 1, 11, 11: quae opera per imbrem fieri potuerint, Cato, R. R. 2, 3: lapideus aut sanguineus imber, Cic. Div. 2, 28, 60; cf.: quid cum saepe lapidum, sanguinis nonnumquam, terrae interdum, quondam etiam lactis imber defluxit? id. ib. 1, 43, 98: imbri lapidavit, Liv. 43, 13: tamquam lapides effuderit imber, Juv. 13, 67.—
2. Prov.
a. Imbrem in cribrum gerere, i. e. to attempt an impossibility, Plaut. Ps. 1, 1, 100.—
b. Tam hoc tibi in proclivi est quam imber est quando pluit, i. e. exceedingly easy, Plaut. Capt. 2, 2, 86.—
II. Transf., in gen.
A. A rain-cloud, stormcloud: caeruleus supra caput astitit imber, Verg. A. 3, 194; 5, 10: grandinis imbres, hail-storms, Lucr. 6, 107.—
B. Rain-water: piscinae cisternaeque servandis imbribus, Tac. H. 5, 12.—
C. Water or liquid in gen. (poet.): cui par imber et ignis, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 37 Müll. (Ann. v. 511 Vahl.); so of water as an element: ex igni, terra atque anima procrescere et imbri, Lucr. 1, 715: ut ferrum Stridit, ubi in gelidum propere demersimus imbrem, id. 6, 149: calidi, Ov. Am. 2, 15, 23: ratibusque fremebat Imber Neptuni, i. e. the sea, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 11, 299 (Ann. v. 490 Vahl.); so of the sea, Verg. A. 1, 123; Ov. H. 18, 104; Val. Fl. 4, 665: amicos irriget imbres, Verg. G. 4, 115: imbre per indignas usque cadente genas, a shower of tears, Ov. Tr. 1, 3, 18: sanguineus, stream of blood, Stat. Th. 1, 437; cf.: cruentus, Luc. 6, 224: nectaris, Claud. Nupt. Hon. 101.—
D. Like the Engl. word shower, of things that fall like rain: ferreus ingruit imber, Verg. A. 12, 284; cf.: quo pacto Danaae misisse aiunt quondam in gremium imbrem aureum, Ter. Eun. 3, 5, 37.

Origins

  1. Proto-Indo-European*nebʰ-
  2. Proto-Indo-European*n̥bʰrís
  3. Proto-Italic*n̥βris
  4. Latinimber

Inherited from Proto-Italic *n̥βris, from Proto-Indo-European *n̥bʰrís. Cognates include Sanskrit अ॒भ्र (abhrá), meaning "cloud", Old Armenian ամբ (amb), Northern Kurdish ewr, and possibly Ancient Greek ᾰ̓φρός (ăphrós) and ὄμβρος (ómbros).

Quick answers

What does imber mean in Latin?
imber, a noun, means “rain; a storm; a stormcloud”.
What is the genitive of imber?
The genitive singular is imbris. imber is masculine, third declension.
How do you pronounce imber?
In classical Latin, [ˈɪm.bɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.ber].
Where does imber come from?
Proto-Indo-European *nebʰ- → Proto-Indo-European *n̥bʰrís → Proto-Italic *n̥βris → Latin imber.