adjectivefirst/second-declension adjective
imbricus
imbricus (feminine imbrica, neuter imbricum)
Classical[ˈɪm.brɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈim.bri.kus]
Meaning
- adjectiverainy, rain-bringing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imbricus | imbrica | imbricum |
| genitive | imbricī | imbricae | imbricī |
| dative | imbricō | imbricae | imbricō |
| accusative | imbricum | imbricam | imbricum |
| ablative | imbricō | imbricā | imbricō |
| vocative | imbrice | imbrica | imbricum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imbricī | imbricae | imbrica |
| genitive | imbricōrum | imbricārum | imbricōrum |
| dative | imbricīs | imbricīs | imbricīs |
| accusative | imbricōs | imbricās | imbrica |
| ablative | imbricīs | imbricīs | imbricīs |
| vocative | imbricī | imbricae | imbrica |
imbrĭcus, a, um, adj. imber,
I. rainy (ante- and post-class.):
Auster, rain-bringing, Plaut. Merc. 5, 2, 35: solstitium (opp. hiems serena), Macr. S. 5, 20, 14: imbrica tempestate pluviam videtur significare, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.Origins
From imber (“rain”) + -icus.