LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

illūstrō

illūstrō (present infinitive illūstrāre, perfect active illūstrāvī, supine illūstrātum)
Classical[ɪlˈluːs.troː]Ecclesiastical[ilˈlus.tro]

Meaning

  1. to illuminate, brighten, light up
  2. to elucidate, explain, make clear
  3. to make famous, render illustrious

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illūstrōillūstrābamillūstrābōillūstrāvīillūstrāveramillūstrāverō
illūstrārō
2nd sg.illūstrāsillūstrābāsillūstrābisillūstrāvistī
illūstrāstī		illūstrāverās
illūstrārās		illūstrāveris
3rd sg.illūstratillūstrābatillūstrābitillūstrāvitillūstrāverat
illūstrārat		illūstrāverit
illūstrārit
1st pl.illūstrāmusillūstrābāmusillūstrābimusillūstrāvimusillūstrāverāmusillūstrāverimus
illūstrārimus
2nd pl.illūstrātisillūstrābātisillūstrābitisillūstrāvistis
illūstrāstis		illūstrāverātis
illūstrārātis		illūstrāveritis
illūstrāritis
3rd pl.illūstrantillūstrābantillūstrābuntillūstrāvērunt
illūstrāvēre, illūstrārunt		illūstrāverant
illūstrārant		illūstrāverint
illūstrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illūstremillūstrāremillūstrāverim
illūstrārim		illūstrāvissem
illūstrāssem
2nd sg.illūstrēsillūstrārēsillūstrāverīsillūstrāvissēs
illūstrāssēs
3rd sg.illūstretillūstrāretillūstrāverit
illūstrārit		illūstrāvisset
illūstrāsset
1st pl.illūstrēmusillūstrārēmusillūstrāverīmus
illūstrārīmus		illūstrāvissēmus
illūstrāssēmus
2nd pl.illūstrētisillūstrārētisillūstrāverītis
illūstrārītis		illūstrāvissētis
illūstrāssētis
3rd pl.illūstrentillūstrārentillūstrāverint
illūstrārint		illūstrāvissent
illūstrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illūstrorillūstrābarillūstrābor
2nd sg.illūstrāris
illūstrāre		illūstrābāris
illūstrābāre		illūstrāberis
illūstrābere
3rd sg.illūstrāturillūstrābāturillūstrābitur
1st pl.illūstrāmurillūstrābāmurillūstrābimur
2nd pl.illūstrāminīillūstrābāminīillūstrābiminī
3rd pl.illūstranturillūstrābanturillūstrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illūstrerillūstrārer
2nd sg.illūstrēris
illūstrēre		illūstrārēris
illūstrārēre
3rd sg.illūstrēturillūstrārētur
1st pl.illūstrēmurillūstrārēmur
2nd pl.illūstrēminīillūstrārēminī
3rd pl.illūstrenturillūstrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illūstrāillūstrāre
pres. 2nd pl.illūstrāteillūstrāminī
fut. 2nd sg.illūstrātōillūstrātor
fut. 3rd sg.illūstrātōillūstrātor
fut. 2nd pl.illūstrātōte—
fut. 3rd pl.illūstrantōillūstrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveillūstrāreillūstrārī
perfect infinitiveillūstrāvisse
illūstrāsse		illūstrātum esse
future infinitiveillūstrātūrum esseillūstrātum īrī
present participleillūstrāns
illūstrante, illūstrantem, illūstrantēs, illūstrantī, illūstrantia, illūstrantibus, illūstrantis, illūstrantīs, illūstrantium		—
perfect participle—illūstrātus
illūstrāta, illūstrātā, illūstrātae, illūstrātam, illūstrātārum, illūstrātās, illūstrātī, illūstrātōrum, illūstrātōs
future participleillūstrātūrus
illūstrātūra, illūstrātūrā, illūstrātūrae, illūstrātūram, illūstrātūrārum, illūstrātūrās, illūstrātūre, illūstrātūrī, illūstrātūrīs, illūstrātūrō, illūstrātūrōrum, illūstrātūrōs, illūstrātūrum		illūstrandus
illūstranda, illūstrandā, illūstrandae, illūstrandam, illūstrandārum, illūstrandās, illūstrande, illūstrandīs, illūstrandōrum, illūstrandōs
gerundillūstrandī, illūstrandō, illūstrandumsupineillūstrātum, illūstrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

summo colore aliquid illustrare
to depict a thing in lively colours.
philosophiam latinis litteris illustrare (Acad. 1. 1. 3)
to write expositions of philosophy in Latin.
clarum fieri, nobilitari, illustrari (not the post-classical clarescere or inclarescere
to become famous, distinguish oneself.

illustro (inl-), āvi, ātum, 1, v. a. illustris,
I. to light up, make light, illuminate (class.; esp. freq. in the trop. signif.).
I. Lit.: o, qua sol habitabiles Illustrat oras, maxime principum? Hor. C. 4, 14, 6: placida nocte leniter illustrante stellas, Plin. 2, 18, 16, § 80: ergastulum angustis illustratum fenestris, Col. 1, 6, 3 (but Cic. Rep. 6, 17, read lustret).—
II. Trop. (acc. to illustris, II. A. and B.).
A. To make clear to the mind, to clear up, elucidate, illustrate, explain: ut ea consilia, quae clam essent inita contra salutem urbis, illustrarentur, Cic. Cat. 3, 8, 20; cf.: illustrantur, erumpunt omnia, id. ib. 1, 3, 6; id. Rep. 2, 18; Lucr. 1, 137: omnia illustrata, patefacta, comperta sunt per me, Cic. Cat. 3, 1, 3; 3, 9, 21; cf.: si modo id patefactum et illustratum est, id. Lael. 26, 97; and: jus obscurum et ignotum patefacere et illustrare, id. de Or. 1, 39, 177: philosophiam veterem Latinis litteris illustrare, id. Ac. 1, 1, 3; cf. id. Brut. 64, 228: illustrant eam (orationem) quasi stellae quaedam translata verba atque immutata, place in the right light, embellish, set off, adorn, id. Or. 27, 92; cf. id. Inv. 2, 15, 49: de illustranda oratione ut diceres, id. de Or. 3, 36, 144: orationem, Quint. 4, 3, 4; 8, 6, 14; 11, 1, 2.—
B. To render famous, renowned, illustrious: aliquem laudibus, Luccei. ap. Cic. Fam. 5, 14, 1: quem Brutus cognomine suo illustravit, Plin. 34, 8, 19, § 82: familiam, Suet. Galb. 3: illustrabit, mihi crede, tuam amplitudinem hominum injuria, Cic. Fam. 1, 6, 2: humilius genus illustrasse factis, Quint. 3, 7, 10: summa quibus illustratur forum ingenia, id. 10, 1, 122; cf.: Padus poenā Phaëthontis illustratus, Plin. 3, 16, 20, § 117: vina maxime illustrata Messalae potu et salute, id. 14, 6, 8, § 69; Quint. 10, 1, 67; cf.: quid prius illustrem satiris Musaque pedestri? Hor. S. 2, 6, 17; Plin. 35, 10, 36, § 91.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinillūstrō

Latin lūstrō Latin illūstrō From in- + lūstrō (“to purify via sacrifice; to illuminate”).

Descendants
  • Catalanil·lustrar
  • Englishillustrate
  • Frenchillustrer
  • Germanillustrieren
  • Italianillustrare
  • Portugueseilustrar
  • Romanianilustra
  • Spanishilustrar
  • Esperantoilustri
  • Galicianilustrar

Quick answers

What does illūstrō mean in Latin?
illūstrō, a verb, means “to illuminate, brighten, light up; to elucidate, explain, make clear; to make famous, render illustrious”.
What are the principal parts of illūstrō?
illūstrō, illūstrāre, illūstrāvī, illūstrātum (first conjugation).
How do you pronounce illūstrō?
In classical Latin, [ɪlˈluːs.troː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ilˈlus.tro].
Where does illūstrō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illūstrō.