noun · femininethird declension
illūstratiō
illūstratiō f (genitive illūstratiōnis)
Classical[ɪl.luːsˈtra.ti.oː]Ecclesiastical[il.lusˈtrat.t͡si.o]
Meaning
- the action of lighting up, brightening
- vivid representation
- rhetorichypotyposis
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | illūstratiō | illūstratiōnēs |
| genitive | illūstratiōnis | illūstratiōnum |
| dative | illūstratiōnī | illūstratiōnibus |
| accusative | illūstratiōnem | illūstratiōnēs |
| ablative | illūstratiōne | illūstratiōnibus |
| vocative | illūstratiō | illūstratiōnēs |
illustrātĭo (inl-), ōnis, f. id., in rhetoric,
I. vivid representation: insequetur ἐνάργεια, quae a Cicerone illustratio et evidentia nominatur, quae non tam dicere videtur quam ostendere, Quint. 6, 2, 32.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin illūstratiō From illūstrō (“to brighten, to explain”) + -tiō.
Descendants
- Catalanil·lustració
- Italianillustrazione
- Portugueseilustração
- Spanishilustración
- Galicianilustración