noun · neutersecond declension
hībernāculum
hībernāculum n (genitive hībernāculī)
Classical[hiː.bɛrˈnaː.kʊ.ɫũː]Ecclesiastical[i.berˈnaː.ku.lum]
Meaning
- winter quarters; a winter residence
- in pluralwinter encampment
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | hībernāculum | hībernācula |
| genitive | hībernāculī | hībernāculōrum |
| dative | hībernāculō | hībernāculīs |
| accusative | hībernāculum | hībernācula |
| ablative | hībernāculō | hībernāculīs |
| vocative | hībernāculum | hībernācula |
hībernācŭlum, i, n. hiberno,
I. a winter residence, winter apartment.
II. In partic., in milit. lang., hī-bernācŭla, ōrum, n., tents for winterquarters, an encampment for winter, winter tents (opp. hiberna, winter-quarters in gen.):
hibernacula Carthaginiensium lignea ferme tota erant, Liv. 30, 3, 8: hibernacula etiam, res nova militi Romano, aedificari coepta, id. 5, 2, 1 Weissenb. ad loc.; 22, 32, 1; Tac. A. 2, 23; 14, 38; Nep. Eum. 8, 4.Origins
Proto-Indo-European *ǵʰey-der. Latin hībernus Latin hībernō Latin -culum Latin hībernāculum From hībernō (“spend the winter”) + -culum.
Descendants
- Catalanhivernacle
- Englishhibernacle
- Englishhibernaculum
- Frenchhivernail
In English words that came into English from hībernāculum
- hibernaclehībernācula
- hibernaculumhībernāculum