adjectivefirst/second-declension adjective
glōriōsus
glōriōsus (feminine glōriōsa, neuter glōriōsum, comparative glōriōsior, superlative glōriōsissimus, adverb glōriōsē)
Classical[ɡɫoː.riˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ɡlo.riˈɔː.s̬us]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectiveglorious, full of glory
- adjectivefamous, renowned
- adjectiveboasting, boastful, haughty, conceited, proud, eager for glory
Nūbēs, et ventu, et pluviae nōn sequentēs, vir glōriōsus et prōmissa nōn conplēns. 1752) translation by Douay-Rheims, Challoner rev.
As clouds, and wind, when no rain followeth, so is the man that boasteth, and doth not fulfill his promises.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.25.14
Latīnē defined in Latin in our graded readers
glōriae plēnus; etiam: quī sē ipse nimis laudat.glōriōsus -a -um — in Mille Verba, Convīvium
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | glōriōsus | glōriōsa | glōriōsum |
| genitive | glōriōsī | glōriōsae | glōriōsī |
| dative | glōriōsō | glōriōsae | glōriōsō |
| accusative | glōriōsum | glōriōsam | glōriōsum |
| ablative | glōriōsō | glōriōsā | glōriōsō |
| vocative | glōriōse | glōriōsa | glōriōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | glōriōsī | glōriōsae | glōriōsa |
| genitive | glōriōsōrum | glōriōsārum | glōriōsōrum |
| dative | glōriōsīs | glōriōsīs | glōriōsīs |
| accusative | glōriōsōs | glōriōsās | glōriōsa |
| ablative | glōriōsīs | glōriōsīs | glōriōsīs |
| vocative | glōriōsī | glōriōsae | glōriōsa |
glōrĭōsus, a, um, adj. gloria.
I. (Acc. to gloria, I.) Full of glory, glorious, famous, renowned (syn.:
illustris, praeclarus, magnificus): de clarorum hominum factis illustribus et gloriosis satis hoc loco dictum, Cic. Fin. 1, 11, 37: quae si in privatis gloriosa sunt, id. Deiot. 14, 40: magnificum illud Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis de philosophia libris non egeant, id. Div. 2, 2, 5: in illa fuga, nobis gloriosa, id. ib. 1, 28, 59: mors, id. ib. 1, 24, 51: consilia, id. Att. 8, 12, 5: illa, Vell. 2, 49, 4: princeps, Suet. Calig. 8: gloriosissimae victoriae, id. Tib. 52; cf.: dies gloriosissimus, Tac. H. 5, 17: quod ipsi Agamemnoni fuit honestum, habere, etc. ... mihi vero gloriosum, te juvenem consulem florere laudibus, Cic. Fam. 9, 14, 2; cf.: bene de re publica mereri, gloriosum est, id. Phil. 1, 14, 33: quod quaesitur gloriosum an indecorum sit, Sall. H. 4, 61, 1 Dietsch: in saecula, Vulg. Dan. 3, 56.—II. Vainglorious, boasting, bragging, haughty, conceited, ostentatious (syn.: jactans, arrogans, superbus, insolens, vanus, ostentator).
A. In gen.:
vos nequam et gloriosae, Plaut. Truc. 1, 2, 55: (vir) mendax et gloriosus, id. Curc. 4, 1, 10; 5, 2, 34; id. Ps. 3, 2, 5: ubi illa magnifica et gloriosa ostentatio civitatis? Cic. Fl. 22, 52: praepotens et gloriosa philosophia, id. de Or. 1, 43, 193: epistolae jactantes et gloriosae, Plin. Ep. 3, 9, 13: pavo, gloriosum animal, Plin. 10, 20, 22, § 44: esse gloriosi animi, eager for glory, Suet. Claud. 1: miles, Ter. Eun. prol. 31; 38; cf. B. infra: vir, a braggart, Vulg. Prov. 25, 14.—B. Esp.: Miles gloriosus, the title of a comedy of Plautus. To this refers:
deforme est, de se ipsum praedicare, falsa praesertim, et cum irrisione audientium imitari Militem gloriosum, Cic. Off. 1, 38, 137; and: milites, id. Lael. 26, 98.—Hence, adv.: glōrĭōse. 1. (Acc. to I.) Gloriously: res magnas manu gerere, Naev. ap. Gell. 6, 8, 5:
triumphare, Cic. Fam. 2, 12, 3; Vulg. Exod. 15, 1.—Comp.: quia relicua gloriosius retinebat, Sall. H. 1, 55 Dietsch. —Sup.: quod per ipsos confici potuit, gloriosissime et magnificentissime confecerunt, Cic. Att. 14, 4, 2.—2. (Acc. to II.) Boastfully, vauntingly, pompously:
exorsus es non gloriose magis a veritate quam, etc., Cic. de Or. 2, 8, 31: mentiri, id. Mil. 27, 72; cf. proloqui, Plaut. Stich. 2, 1, 4: amiciri, id. Pers. 2, 5, 6: amicitiam ostentare, Sall. H. 4, 61, 8 Dietsch.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
glōriōsus adj. with comp. and sup.
gloria, full of glory, glorious, famous, renowned : factum: gloriosissimum: quae gloriosa modo neque belli patrandi cognovit (sc. esse), brilliant, not effectual , S.: dies gloriosissimus, Ta.— To be proud of, to be gloried in : illud Romanis hominibus gloriosum est, ut, etc.: bene de re p. mereri gloriosum est: multo gloriosius duxit, si, etc., N.: dies.— Vainglorious, boasting, haughty, conceited, ostentatious : miles, braggart , T.: philosophia.
Origins
From glōria (“glory”) + -osus.
Descendants
- Italianglorioso
- Englishgloriousfrom Old French glorïos
- Frenchglorieuxfrom Old French glorïos
- Occitangloriósfrom Old Occitan glorios
- Portugueseglorioso
- Romanianglorios
- Spanishglorioso
- Dutchglorieus
- Galicianglorioso
In English words that came into English from glōriōsus
- gloriousglōriōsus
- vaingloriousvānus