LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

glōriōsus

glōriōsus (feminine glōriōsa, neuter glōriōsum, comparative glōriōsior, superlative glōriōsissimus, adverb glōriōsē)
Classical[ɡɫoː.riˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ɡlo.riˈɔː.s̬us]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectiveglorious, full of glory
  2. adjectivefamous, renowned
  3. adjectiveboasting, boastful, haughty, conceited, proud, eager for glory
    Nūbēs, et ventu, et pluviae nōn sequentēs, vir glōriōsus et prōmissa nōn conplēns. 1752) translation by Douay-Rheims, Challoner rev.As clouds, and wind, when no rain followeth, so is the man that boasteth, and doth not fulfill his promises.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.25.14

Latīnē defined in Latin in our graded readers

glōriae plēnus; etiam: quī sē ipse nimis laudat.
glōriōsus -a -um — in Mille Verba, Convīvium

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeglōriōsusglōriōsaglōriōsum
genitiveglōriōsīglōriōsaeglōriōsī
dativeglōriōsōglōriōsaeglōriōsō
accusativeglōriōsumglōriōsamglōriōsum
ablativeglōriōsōglōriōsāglōriōsō
vocativeglōriōseglōriōsaglōriōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeglōriōsīglōriōsaeglōriōsa
genitiveglōriōsōrumglōriōsārumglōriōsōrum
dativeglōriōsīsglōriōsīsglōriōsīs
accusativeglōriōsōsglōriōsāsglōriōsa
ablativeglōriōsīsglōriōsīsglōriōsīs
vocativeglōriōsīglōriōsaeglōriōsa

glōrĭōsus, a, um, adj. gloria.
I. (Acc. to gloria, I.) Full of glory, glorious, famous, renowned (syn.: illustris, praeclarus, magnificus): de clarorum hominum factis illustribus et gloriosis satis hoc loco dictum, Cic. Fin. 1, 11, 37: quae si in privatis gloriosa sunt, id. Deiot. 14, 40: magnificum illud Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis de philosophia libris non egeant, id. Div. 2, 2, 5: in illa fuga, nobis gloriosa, id. ib. 1, 28, 59: mors, id. ib. 1, 24, 51: consilia, id. Att. 8, 12, 5: illa, Vell. 2, 49, 4: princeps, Suet. Calig. 8: gloriosissimae victoriae, id. Tib. 52; cf.: dies gloriosissimus, Tac. H. 5, 17: quod ipsi Agamemnoni fuit honestum, habere, etc. ... mihi vero gloriosum, te juvenem consulem florere laudibus, Cic. Fam. 9, 14, 2; cf.: bene de re publica mereri, gloriosum est, id. Phil. 1, 14, 33: quod quaesitur gloriosum an indecorum sit, Sall. H. 4, 61, 1 Dietsch: in saecula, Vulg. Dan. 3, 56.—
II. Vainglorious, boasting, bragging, haughty, conceited, ostentatious (syn.: jactans, arrogans, superbus, insolens, vanus, ostentator).
A. In gen.: vos nequam et gloriosae, Plaut. Truc. 1, 2, 55: (vir) mendax et gloriosus, id. Curc. 4, 1, 10; 5, 2, 34; id. Ps. 3, 2, 5: ubi illa magnifica et gloriosa ostentatio civitatis? Cic. Fl. 22, 52: praepotens et gloriosa philosophia, id. de Or. 1, 43, 193: epistolae jactantes et gloriosae, Plin. Ep. 3, 9, 13: pavo, gloriosum animal, Plin. 10, 20, 22, § 44: esse gloriosi animi, eager for glory, Suet. Claud. 1: miles, Ter. Eun. prol. 31; 38; cf. B. infra: vir, a braggart, Vulg. Prov. 25, 14.—
B. Esp.: Miles gloriosus, the title of a comedy of Plautus. To this refers: deforme est, de se ipsum praedicare, falsa praesertim, et cum irrisione audientium imitari Militem gloriosum, Cic. Off. 1, 38, 137; and: milites, id. Lael. 26, 98.—Hence, adv.: glōrĭōse.
1. (Acc. to I.) Gloriously: res magnas manu gerere, Naev. ap. Gell. 6, 8, 5: triumphare, Cic. Fam. 2, 12, 3; Vulg. Exod. 15, 1.—Comp.: quia relicua gloriosius retinebat, Sall. H. 1, 55 Dietsch. —Sup.: quod per ipsos confici potuit, gloriosissime et magnificentissime confecerunt, Cic. Att. 14, 4, 2.—
2. (Acc. to II.) Boastfully, vauntingly, pompously: exorsus es non gloriose magis a veritate quam, etc., Cic. de Or. 2, 8, 31: mentiri, id. Mil. 27, 72; cf. proloqui, Plaut. Stich. 2, 1, 4: amiciri, id. Pers. 2, 5, 6: amicitiam ostentare, Sall. H. 4, 61, 8 Dietsch.

Origins

From glōria (“glory”) + -osus.

Descendants
  • Italianglorioso
  • Englishgloriousfrom Old French glorïos
  • Frenchglorieuxfrom Old French glorïos
  • Occitangloriósfrom Old Occitan glorios
  • Portugueseglorioso
  • Romanianglorios
  • Spanishglorioso
  • Dutchglorieus
  • Galicianglorioso

In English words that came into English from glōriōsus

  • gloriousglōriōsus
  • vaingloriousvānus

Quick answers

What does glōriōsus mean in Latin?
glōriōsus, a adjective, means “glorious, full of glory; famous, renowned; boasting, boastful, haughty, conceited, proud, eager for glory”.
How do you pronounce glōriōsus?
In classical Latin, [ɡɫoː.riˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ɡlo.riˈɔː.s̬us].