verbfirst conjugation, deponent
glōrior
glōrior (present infinitive glōriārī, perfect active glōriātus sum)
Classical[ˈɡɫoː.ri.ɔr]Ecclesiastical[ˈɡlɔː.ri.or]
Meaning
- deponentto boast or brag
- deponentto glory
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mē ipse laudōglōrior -ārī — in Epistulae, ch. 18
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | glōrior | glōriābar | glōriābor | — | — | — |
| 2nd sg. | glōriāris glōriāre | glōriābāris glōriābāre | glōriāberis glōriābere | — | — | — |
| 3rd sg. | glōriātur | glōriābātur | glōriābitur | — | — | — |
| 1st pl. | glōriāmur | glōriābāmur | glōriābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | glōriāminī | glōriābāminī | glōriābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | glōriantur | glōriābantur | glōriābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | glōrier | glōriārer | — | — |
| 2nd sg. | glōriēris glōriēre | glōriārēris glōriārēre | — | — |
| 3rd sg. | glōriētur | glōriārētur | — | — |
| 1st pl. | glōriēmur | glōriārēmur | — | — |
| 2nd pl. | glōriēminī | glōriārēminī | — | — |
| 3rd pl. | glōrientur | glōriārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | glōriāre | — |
| pres. 2nd pl. | glōriāminī | — |
| fut. 2nd sg. | glōriātor | — |
| fut. 3rd sg. | glōriātor | — |
| fut. 3rd pl. | glōriantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | glōriārī | — |
| perfect infinitive | glōriātum esse | — |
| future infinitive | glōriātūrum esse | — |
| present participle | glōriāns | — |
| perfect participle | glōriātus glōriāta, glōriātā, glōriātae, glōriātam, glōriātārum, glōriātās, glōriāte, glōriātī, glōriātīs, glōriātō, glōriātōrum, glōriātōs | — |
| future participle | glōriātūrus glōriātūra, glōriātūrā, glōriātūrae, glōriātūram, glōriātūrārum, glōriātūrās, glōriātūre, glōriātūrī, glōriātūrīs, glōriātūrō, glōriātūrōrum, glōriātūrōs, glōriātūrum | glōriandus |
gerundglōriandī, glōriandō, glōriandumsupineglōriātum, glōriātū
glōrĭor, ātus, 1,
I. v. dep. a. and n. id., to glory, boast, vaunt, to brag of any thing, pride one's self on any thing (class.); constr. with acc., or an object- or relative-clause, with abl., de, in aliqua re, or absol.
(a). With acc. of pron. (cognate acc.):
vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus, Cic. de Sen. 10, 32: ut de me ipso aliquid more senum glorier, id. ib. 23, 82: in eum haec gloriantem impetum facit, Liv. 1, 12, 9.—With direct object (post-class. and rare; cf. Weissenb. ad Liv. 27, 17, 10; Krebs, Antibarb. p. 502): rem ineptam, Vop. Procul. 12, 8: victorem Pacorum. Just. 42, 4, 11.— Hence also in the gerundive: beata vita glorianda et praedicanda et prae se ferenda est, Cic. Tusc. 5, 17, 50; cf.: est in aliqua vita praedicabile aliquid et gloriandum ac prae se ferendum, ib. § 49.—(b). With an object- or relative-clause:
gloriare evenisse ex sententia? Ter. Heaut. 4, 5, 18: is mihi etiam gloriabitur, se omnes magistratus sine repulsa assecutum? Cic. Pis. 1, 2: omnes provincias se peragrasse, id. de Or. 2, 64, 258: in eo multum gloriari, se, etc., id. Rep. 1, 6: seque alterum fore Sullam, inter suos gloriatur, Caes. B. C. 1, 4, 3: se tenebras offudisse judicibus gloriatus est, Quint. 2, 17, 21; Hor. Epod. 11, 23.—With a rel.clause: gloriatus est expergefactae somno Caesoniae, quantum egisset, dum ca meridiaret, Suet. Calig. 38.—(g). With abl.:
nominibus veterum gloriantur, Cic. Or. 50, 169: quibus rebus gloriemini in vobis, id. Lig. 7, 20: quod sua victoria tam insolenter gloriarentur, Caes. B. G. 1, 14, 4: hic etiam gloriatus sit occiso malo cive, Quint. 3, 6, 93; 11, 2, 22: ut nulla re magis gloriarentur quam decepto per indutias rege, Liv. 42, 47, 1.—(d). With abl. and clause:
secundis rebus nostris, duos consules ab nobis sub jugum missos, Liv. 23, 42, 7.— With two ablat.: socero illo, in him as father-in-law, Ov. M. 6, 176.—(ε) With de: de tuis divitiis intolerantissime gloriaris, Cic. Vat. 12, 29: de misera vita gloriari, id. Fin. 3, 8, 28: de M. Catone, de Ti. Corunciano, etc., id. Planc. 8, 20.—(ζ) With in: non pudet philosophum in eo gloriari, quod, etc., Cic. Tusc. 1, 21, 48: nobis quoque licet in hoc quodammodo gloriari (shortly before with an object-clause), id. Off. 2, 17, 59: in virtute recte gloriamur, id. N. D. 3, 36, 87.—(η) With adversus: sed ne adversus te quidem ego gloriabor, Liv. 22, 39, 16.— (θ) Absol.: licet mihi, Marce fili, apud te gloriari, ad quem et hereditas hujus gloriae pertinet, Cic. Off. 1, 22, 78: tu ipse mihi gloriari videbare, id. Fin. 2, 16, 51: ut jure quisquam glorietur, id. ib. 4, 18, 50: dicitur eo tempore glorians apud suos Pompeius dixisse, etc., Caes. B. C. 3, 45, 6: defendendi haec causa, non gloriandi loquor, Cic. Cael. 19, 45: ait ipse de se, nec mentitur in gloriando, id. Brut. 18, 71: (Domitia) haud negatura immo etiam gloriatura, Suet. Tit. 10 fin.—P. a.: glōriātus, a, um, boastful; comp.: gloriatior, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 2, 16.—Adv.: glōrian-ter, exultingly (late Lat.): duci ad carcerem, Ps.-Aug. ad Fratr. Erem. 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
glōrior ātus, ārī, dep.
gloria, to boast, vaunt, glory, brag, pride oneself : apud te: gloriandi (causā) loqui: nec mentitur in gloriando: idem quod Cyrus: haec, L.: beata vita glorianda est: evenisse ex sententiā, T.: mihi, se magistratūs adsecutum: se alterum fore Sullam, Cs.: mulierculam Vincere mollitie, H.: nominibus veterum: victoriā insolenter, Cs.: decepto rege, L.: socero illo, in him as father-in-law , O.: de tuis divitiis: in eo gloriari, quod, etc.: in virtute recte: adversus te, L.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin glōrior From glōria (“glory”) + -ō.
Descendants
- Catalangloriar
- Italiangloriare
- Portuguesegloriar
- Spanishgloriar
- Old Frenchgloriier
In English words that came into English from glōrior
- gloriationgloriatio