LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fuscō1

fuscō (present infinitive fuscāre, perfect active fuscāvī, supine fuscātum)
Classical[ˈfʊs.koː]Ecclesiastical[ˈfus.ko]

Meaning

  1. transitiveto make dark, swarthy or dusky; blacken, darken
  2. intransitiveto become dark or swarthy

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fuscōfuscābamfuscābōfuscāvīfuscāveramfuscāverō
fuscārō
2nd sg.fuscāsfuscābāsfuscābisfuscāvistī
fuscāstī
fuscāverās
fuscārās
fuscāveris
3rd sg.fuscatfuscābatfuscābitfuscāvitfuscāverat
fuscārat
fuscāverit
fuscārit
1st pl.fuscāmusfuscābāmusfuscābimusfuscāvimusfuscāverāmusfuscāverimus
fuscārimus
2nd pl.fuscātisfuscābātisfuscābitisfuscāvistis
fuscāstis
fuscāverātis
fuscārātis
fuscāveritis
fuscāritis
3rd pl.fuscantfuscābantfuscābuntfuscāvērunt
fuscāvēre, fuscārunt
fuscāverant
fuscārant
fuscāverint
fuscārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fuscemfuscāremfuscāverim
fuscārim
fuscāvissem
fuscāssem
2nd sg.fuscēsfuscārēsfuscāverīsfuscāvissēs
fuscāssēs
3rd sg.fuscetfuscāretfuscāverit
fuscārit
fuscāvisset
fuscāsset
1st pl.fuscēmusfuscārēmusfuscāverīmus
fuscārīmus
fuscāvissēmus
fuscāssēmus
2nd pl.fuscētisfuscārētisfuscāverītis
fuscārītis
fuscāvissētis
fuscāssētis
3rd pl.fuscentfuscārentfuscāverint
fuscārint
fuscāvissent
fuscāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fuscorfuscābarfuscābor
2nd sg.fuscāris
fuscāre
fuscābāris
fuscābāre
fuscāberis
fuscābere
3rd sg.fuscāturfuscābāturfuscābitur
1st pl.fuscāmurfuscābāmurfuscābimur
2nd pl.fuscāminīfuscābāminīfuscābiminī
3rd pl.fuscanturfuscābanturfuscābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fuscerfuscārer
2nd sg.fuscēris
fuscēre
fuscārēris
fuscārēre
3rd sg.fuscēturfuscārētur
1st pl.fuscēmurfuscārēmur
2nd pl.fuscēminīfuscārēminī
3rd pl.fuscenturfuscārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fuscāfuscāre
pres. 2nd pl.fuscātefuscāminī
fut. 2nd sg.fuscātōfuscātor
fut. 3rd sg.fuscātōfuscātor
fut. 2nd pl.fuscātōte—
fut. 3rd pl.fuscantōfuscantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefuscārefuscārī
perfect infinitivefuscāvisse
fuscāsse
fuscātum esse
future infinitivefuscātūrum essefuscātum īrī
present participlefuscāns—
perfect participle—fuscātus
fuscāta, fuscātā, fuscātae, fuscātam, fuscātārum, fuscātās, fuscātī, fuscātōrum, fuscātōs
future participlefuscātūrus
fuscātūra, fuscātūrā, fuscātūrae, fuscātūram, fuscātūrārum, fuscātūrās, fuscātūre, fuscātūrī, fuscātūrīs, fuscātūrō, fuscātūrōrum, fuscātūrōs, fuscātūrum
fuscandus
fuscanda, fuscandā, fuscandae, fuscandam, fuscandārum, fuscandās, fuscande, fuscandīs, fuscandōrum, fuscandōs
gerundfuscandī, fuscandō, fuscandumsupinefuscātum, fuscātū

fusco, āvi, ātum, 1, v. a. and n. id..
I. Act., to make dark, swarthy, dusky, to blacken, darken (poet.).
A. Lit.: fuscentur corpora campo, Ov. A. A. 1, 513: cutem pingui olivo, Stat. Th. 6, 576: lactea pocula sanguine puniceo (Massagetae), id. Achil. 1, 307: malas (lanugo), Luc. 10, 135; cf. dentes (inertia), Ov. A. A. 3, 197: diem (nube), Val. Fl. 1, 396; cf. Sil. 11, 270.—
B. Trop.: quem ad hoc aevi nulla actuum culpa fuscavit, Symm. Ep. 1, 34; Sid. Carm. 7, 505.—*
II. Neutr., to become dark or swarthy: ne pulchrae fuscaret gratia formae, Stat. S. 3, 4, 66.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰwes-
  2. Latinfuscō

Proto-Indo-European *dʰus-ko-sder. Latin fuscus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fuscō From fuscus (“dark, swarthy, dusky”) + -ō.

Descendants
  • Spanishfuscar
proper noun
Fusco2
Fusco

Meaning

  1. Francea male given name

Origins

An Early Medieval Latin name from fuscus (“dark, brown”)

Quick answers

What does fuscō mean in Latin?
fuscō, a verb, means “to make dark, swarthy or dusky; blacken, darken; to become dark or swarthy”.
What are the principal parts of fuscō?
fuscō, fuscāre, fuscāvī, fuscātum (first conjugation).
How do you pronounce fuscō?
In classical Latin, [ˈfʊs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfus.ko].
Where does fuscō come from?
Proto-Indo-European *dʰwes- → Latin fuscō.