LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fuscus1

fuscus (feminine fusca, neuter fuscum)
Classical[ˈfʊs.kʊs]Ecclesiastical[ˈfus.kus]

Meaning

  1. adjectiveswarthy, dusky, dark
    quid tum, sī fuscus Amyntās? / et nigrae uiolae sunt et uaccīnia nigraWhat then, if Amyntas is swarthy? Violets are black too, and irises are black.c. 41 BCE – 39 BCE, Vergilius, Eclogae 10.38
  2. adjectivehusky, hoarse

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefuscusfuscafuscum
genitivefuscīfuscaefuscī
dativefuscōfuscaefuscō
accusativefuscumfuscamfuscum
ablativefuscōfuscāfuscō
vocativefuscefuscafuscum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefuscīfuscaefusca
genitivefuscōrumfuscārumfuscōrum
dativefuscīsfuscīsfuscīs
accusativefuscōsfuscāsfusca
ablativefuscīsfuscīsfuscīs
vocativefuscīfuscaefusca

fuscus, a, um, adj. for fur-scus; cf. furvus, v. Georg Curtius Gr. Etym. p. 304,
I. dark, swarthy, dusky, tawny (class.; cf.: pullus, niger): purpura plebeia ac paene fusca, Cic. Sest. 8, 19: cornix, id. poët. Div. 1, 8, 14: illi sint comites fusci, quos India torret, Tib. 2, 3, 55; cf. Andromede, Ov. H. 15, 36: Hydaspes, Hor. S. 2, 8, 14; also transf.: Syene, Mart. 9, 36, 7: nubila, Ov. M. 5, 286; cf.: alae noctis, Verg. A. 8, 369; and transf.: amictus (somni), Tib. 3, 4, 55: Falerna, Mart. 2, 40, 6.—Comp.: altera (fraxinus), brevis, durior fusciorque, Plin. 16, 13, 24, § 63: laterna, i. e. dark, Mart. 14, 62.—As denoting misfortune: fuscis avibus Larissam accessi, App. M. 2, 124.—
B. Transf., of the voice, indistinct, husky, hoarse (opp. candidus): et vocis genera permulta: candidum (al. canorum) fuscum, leve asperum, grave acutum, etc., Cic. N. D. 2, 58, 146 Mos. and Orell. N. cr.; cf.: est (vox) et candida et fusca et plena et exilis, etc., Quint. 11, 3, 15; Plin. 28, 6, 16, § 58: hic etiam fusca illa vox, qualem, etc., Quint. 11, 3, 171 (for which Cic. Brut. 38, 141, subrauca).

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰwes-
  2. Latinfuscus

Proto-Indo-European *dʰus-ko-sder. Latin fuscus From Proto-Indo-European *dʰus-ko-s (“dark-colored”), (cognate with Proto-Germanic *duskaz), from Proto-Indo-European *dʰwes-, seemingly related to Proto-Indo-European *dʰewh₂-. See also furvus, Proto-Celtic *dusnos, Sanskrit धूसर (dhūsara, “dust-colored”). More at dye, dust.

Descendants
  • Catalanfosc
  • Catalanfosca
  • Italianfosco
  • Portuguesefosco
  • Portuguesefusco
  • Spanishhosco
  • Asturianfoscu
  • Dalmatianfosc
  • Galicianfosco
  • Galicianfusco
proper noun · masculinesecond declension
Fuscus2
Fuscus m sg (genitive Fuscī)
Classical[ˈfʊs.kʊs]Ecclesiastical[ˈfus.kus]

Meaning

  1. masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
  2. masculinesingularAristius Fuscus, a Roman poet

Declension

declension
formsingularplural
nominativeFuscus—
genitiveFuscī—
dativeFuscō—
accusativeFuscum—
ablativeFuscō—
vocativeFusce—

Fuscus, i, m.,
I. a Roman surname; e. g.,
1. Aristius Fuscus, an intimate friend of Horace; v. Aristius.—
2. Fuscus, a soldier, courtier, and sensualist of the time of Domitian, Tac. H. 2, 86; Mart. 6, 76; Juv. 4, 112.—
II. Deriv.: Fuscī-nus, a, um, adj., of or belonging to a Fuscus: explicationes, Sen. Suas. 4 fin.

Origins

From fuscus (“dark, black”).

Quick answers

What does fuscus mean in Latin?
fuscus, a adjective, means “swarthy, dusky, dark; husky, hoarse”.
How do you pronounce fuscus?
In classical Latin, [ˈfʊs.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfus.kus].
Where does fuscus come from?
Proto-Indo-European *dʰwes- → Latin fuscus.