LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnfuscō

īnfuscō (present infinitive īnfuscāre, perfect active īnfuscāvī, supine īnfuscātum)
Classical[ĩːˈfʊs.koː]Ecclesiastical[iɱˈfus.ko]

Meaning

  1. to darken or obscure
  2. to sully, stain or tarnish

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnfuscōīnfuscābamīnfuscābōīnfuscāvīīnfuscāveramīnfuscāverō
īnfuscārō
2nd sg.īnfuscāsīnfuscābāsīnfuscābisīnfuscāvistī
īnfuscāstī
īnfuscāverās
īnfuscārās
īnfuscāveris
3rd sg.īnfuscatīnfuscābatīnfuscābitīnfuscāvitīnfuscāverat
īnfuscārat
īnfuscāverit
īnfuscārit
1st pl.īnfuscāmusīnfuscābāmusīnfuscābimusīnfuscāvimusīnfuscāverāmusīnfuscāverimus
īnfuscārimus
2nd pl.īnfuscātisīnfuscābātisīnfuscābitisīnfuscāvistis
īnfuscāstis
īnfuscāverātis
īnfuscārātis
īnfuscāveritis
īnfuscāritis
3rd pl.īnfuscantīnfuscābantīnfuscābuntīnfuscāvērunt
īnfuscāvēre, īnfuscārunt
īnfuscāverant
īnfuscārant
īnfuscāverint
īnfuscārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnfuscemīnfuscāremīnfuscāverim
īnfuscārim
īnfuscāvissem
īnfuscāssem
2nd sg.īnfuscēsīnfuscārēsīnfuscāverīsīnfuscāvissēs
īnfuscāssēs
3rd sg.īnfuscetīnfuscāretīnfuscāverit
īnfuscārit
īnfuscāvisset
īnfuscāsset
1st pl.īnfuscēmusīnfuscārēmusīnfuscāverīmus
īnfuscārīmus
īnfuscāvissēmus
īnfuscāssēmus
2nd pl.īnfuscētisīnfuscārētisīnfuscāverītis
īnfuscārītis
īnfuscāvissētis
īnfuscāssētis
3rd pl.īnfuscentīnfuscārentīnfuscāverint
īnfuscārint
īnfuscāvissent
īnfuscāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnfuscorīnfuscābarīnfuscābor
2nd sg.īnfuscāris
īnfuscāre
īnfuscābāris
īnfuscābāre
īnfuscāberis
īnfuscābere
3rd sg.īnfuscāturīnfuscābāturīnfuscābitur
1st pl.īnfuscāmurīnfuscābāmurīnfuscābimur
2nd pl.īnfuscāminīīnfuscābāminīīnfuscābiminī
3rd pl.īnfuscanturīnfuscābanturīnfuscābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnfuscerīnfuscārer
2nd sg.īnfuscēris
īnfuscēre
īnfuscārēris
īnfuscārēre
3rd sg.īnfuscēturīnfuscārētur
1st pl.īnfuscēmurīnfuscārēmur
2nd pl.īnfuscēminīīnfuscārēminī
3rd pl.īnfuscenturīnfuscārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnfuscāīnfuscāre
pres. 2nd pl.īnfuscāteīnfuscāminī
fut. 2nd sg.īnfuscātōīnfuscātor
fut. 3rd sg.īnfuscātōīnfuscātor
fut. 2nd pl.īnfuscātōte—
fut. 3rd pl.īnfuscantōīnfuscantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnfuscāreīnfuscārī
perfect infinitiveīnfuscāvisse
īnfuscāsse
īnfuscātum esse
future infinitiveīnfuscātūrum esseīnfuscātum īrī
present participleīnfuscāns—
perfect participle—īnfuscātus
īnfuscāta, īnfuscātā, īnfuscātae, īnfuscātam, īnfuscātārum, īnfuscātās, īnfuscātī, īnfuscātōrum, īnfuscātōs
future participleīnfuscātūrus
īnfuscātūra, īnfuscātūrā, īnfuscātūrae, īnfuscātūram, īnfuscātūrārum, īnfuscātūrās, īnfuscātūre, īnfuscātūrī, īnfuscātūrīs, īnfuscātūrō, īnfuscātūrōrum, īnfuscātūrōs, īnfuscātūrum
īnfuscandus
īnfuscanda, īnfuscandā, īnfuscandae, īnfuscandam, īnfuscandārum, īnfuscandās, īnfuscande, īnfuscandīs, īnfuscandōrum, īnfuscandōs
gerundīnfuscandī, īnfuscandō, īnfuscandumsupineīnfuscātum, īnfuscātū

in-fusco, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make dark or dusky, to darken, obscure.
I. Lit.: humida fulmina non urunt sed infuscant, Plin. 2, 51, 52, § 137: aquā infuscatā atramento, id. 9, 29, 45, § 84; Vict. Orig. Gentis R. 14: vellera, Verg. G. 3, 389: harenam sanie, id. ib. 493: rufum colorem nigro, Gell. 2, 26, 8.—Transf.: vinum, to dilute wine, Plaut. Cist. 1, 1, 21: saporem, to spoil the taste, Col. 12, 19, 2: sonum, to obscure or lower the voice, Plin. 10, 29, 43, § 82: vox non infuscata, Sen. praef. Contr. 1 med.—
II. Trop., to obscure, sully, stain, tarnish: metuo ne quid infuscaverit, lest he do some mischief, Plaut. Mil. 2, 6, 46: nec eos aliqua barbaries domestica infuscaverat, Cic. Brut. 74, 258: vicinitas non infuscata malevolentiā, id. Planc. 9, 22: gloriosam militiam, Just. 12, 11: victoriae gloriam saevitiae macula, id. 12, 5: jus pietatis, Calp. Declam. 24.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnfuscō

Latin fuscō Latin īnfuscō From in- + fuscō.

Descendants
  • Englishinfuscate
  • Italianinfoscare
  • Spanishenfoscar

In English words that came into English from īnfuscō

  • infuscateīnfuscātus

Quick answers

What does īnfuscō mean in Latin?
īnfuscō, a verb, means “to darken or obscure; to sully, stain or tarnish”.
What are the principal parts of īnfuscō?
īnfuscō, īnfuscāre, īnfuscāvī, īnfuscātum (first conjugation).
How do you pronounce īnfuscō?
In classical Latin, [ĩːˈfʊs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfus.ko].
Where does īnfuscō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnfuscō.