verbfirst conjugation, no perfect stem
offuscō
offuscō (present infinitive offuscāre, supine offuscātum)
Classical[ɔfˈfʊs.koː]Ecclesiastical[ofˈfus.ko]
Meaning
- EcclesiasticalLatinto darken, obscure
- EcclesiasticalLatinto vilify, degrade
Conjugation conjugation 1 no-perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | offuscō | offuscābam | offuscābō | — | — | — |
| 2nd sg. | offuscās | offuscābās | offuscābis | — | — | — |
| 3rd sg. | offuscat | offuscābat | offuscābit | — | — | — |
| 1st pl. | offuscāmus | offuscābāmus | offuscābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | offuscātis | offuscābātis | offuscābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | offuscant | offuscābant | offuscābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | offuscem | offuscārem | — | — |
| 2nd sg. | offuscēs | offuscārēs | — | — |
| 3rd sg. | offuscet | offuscāret | — | — |
| 1st pl. | offuscēmus | offuscārēmus | — | — |
| 2nd pl. | offuscētis | offuscārētis | — | — |
| 3rd pl. | offuscent | offuscārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | offuscor | offuscābar | offuscābor |
| 2nd sg. | offuscāris offuscāre | offuscābāris offuscābāre | offuscāberis offuscābere |
| 3rd sg. | offuscātur | offuscābātur | offuscābitur |
| 1st pl. | offuscāmur | offuscābāmur | offuscābimur |
| 2nd pl. | offuscāminī | offuscābāminī | offuscābiminī |
| 3rd pl. | offuscantur | offuscābantur | offuscābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | offuscer | offuscārer |
| 2nd sg. | offuscēris offuscēre | offuscārēris offuscārēre |
| 3rd sg. | offuscētur | offuscārētur |
| 1st pl. | offuscēmur | offuscārēmur |
| 2nd pl. | offuscēminī | offuscārēminī |
| 3rd pl. | offuscentur | offuscārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | offuscā | offuscāre |
| pres. 2nd pl. | offuscāte | offuscāminī |
| fut. 2nd sg. | offuscātō | offuscātor |
| fut. 3rd sg. | offuscātō | offuscātor |
| fut. 2nd pl. | offuscātōte | — |
| fut. 3rd pl. | offuscantō | offuscantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | offuscāre | offuscārī |
| perfect infinitive | — | offuscātum esse |
| future infinitive | offuscātūrum esse | offuscātum īrī |
| present participle | offuscāns | — |
| perfect participle | — | offuscātus |
| future participle | offuscātūrus | offuscandus |
gerundoffuscandī, offuscandō, offuscandumsupineoffuscātum, offuscātū
offusco (obf-), āre, v. a. ob-fusco,
I. to darken, obscure; only trop., to vilify, degrade (eccl. Lat.):
justitiam, Tert. adv. Marc. 2, 12: aliquem, id. Spect. 22: quoniam offuscata sum, Ambros. in Psa. 118, Serm. 2, § 9.Origins
Proto-Indo-European *h₁ep-der. Proto-Indo-European *h₁épsder. Proto-Indo-European *h₁óp(i) Proto-Italic *op Latin ob Latin ob- Proto-Indo-European *dʰwes- Proto-Indo-European *-kos Proto-Indo-European *dʰus-ko-sder. Latin fuscus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fuscō Latin offuscō From ob- + fuscō.
Descendants
- Englishobfuscate
- Englishoffuscate
- Frenchoffusquer