LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

furibundus

furibundus (feminine furibunda, neuter furibundum)
Classical[fʊ.rɪˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[fu.riˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivefrantic, frenzied
  2. adjectivemaddened, raving
  3. adjectiveinspired

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefuribundusfuribundafuribundum
genitivefuribundīfuribundaefuribundī
dativefuribundōfuribundaefuribundō
accusativefuribundumfuribundamfuribundum
ablativefuribundōfuribundāfuribundō
vocativefuribundefuribundafuribundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefuribundīfuribundaefuribunda
genitivefuribundōrumfuribundārumfuribundōrum
dativefuribundīsfuribundīsfuribundīs
accusativefuribundōsfuribundāsfuribunda
ablativefuribundīsfuribundīsfuribundīs
vocativefuribundīfuribundaefuribunda

fŭrĭbundus, a, um, adj. furo,
I. raging, mad, furious (rare but class.; syn. v. furialis).
I. In gen.: homo ac perditus (Clodius), Cic. Sest. 7, 15: impetus, id. Phil. 13, 9: tum ille (Catilina) furibundus: Quoniam, etc., Sall. C. 31 fin.: taurus, Ov. M. 13, 871: ignibus et ventis furibundus fluctuet aër, Lucr. 6, 367: cum semel accepit solem furibundus (Leo) acutum, Hor. Ep. 1, 10, 17: latronis impetus crudeles ac furibundos retardare, Cic. Phil. 13, 9, 19: silentia, Stat. Th. 10, 896.—*
II. Esp., filled with prophetic inspiration, inspired: hariolorum et vatum furibundae praedictiones (shortly before: furente modo and furor), Cic. Div. 1, 2, 4.—* Adv.: fŭrĭbunde, furiously: omnes furibunde concutiens, Hier. in Jesai. 5, 14, 5.

Origins

Proto-Indo-European *bʰuH-der. Latin -bundus Latin furibundus From furō (“rave, rage”) + -bundus.

Descendants
  • Catalanfuribund
  • Englishfuribund
  • Frenchfuribond
  • Frenchfuribonde
  • Italianfuribondo
  • Portuguesefuribundo
  • Romanianfuribund
  • Spanishfuribundo
  • Spanishfuribunda
  • Piedmontesefuribond

In English words that came into English from furibundus

  • furibundfuribundus

Quick answers

What does furibundus mean in Latin?
furibundus, a adjective, means “frantic, frenzied; maddened, raving; inspired”.
How do you pronounce furibundus?
In classical Latin, [fʊ.rɪˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fu.riˈbun.dus].