adjectivefirst/second-declension adjective
furibundus
furibundus (feminine furibunda, neuter furibundum)
Classical[fʊ.rɪˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[fu.riˈbun.dus]
Meaning
- adjectivefrantic, frenzied
- adjectivemaddened, raving
- adjectiveinspired
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | furibundus | furibunda | furibundum |
| genitive | furibundī | furibundae | furibundī |
| dative | furibundō | furibundae | furibundō |
| accusative | furibundum | furibundam | furibundum |
| ablative | furibundō | furibundā | furibundō |
| vocative | furibunde | furibunda | furibundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | furibundī | furibundae | furibunda |
| genitive | furibundōrum | furibundārum | furibundōrum |
| dative | furibundīs | furibundīs | furibundīs |
| accusative | furibundōs | furibundās | furibunda |
| ablative | furibundīs | furibundīs | furibundīs |
| vocative | furibundī | furibundae | furibunda |
fŭrĭbundus, a, um, adj. furo,
I. raging, mad, furious (rare but class.; syn. v. furialis).
I. In gen.:
homo ac perditus (Clodius), Cic. Sest. 7, 15: impetus, id. Phil. 13, 9: tum ille (Catilina) furibundus: Quoniam, etc., Sall. C. 31 fin.: taurus, Ov. M. 13, 871: ignibus et ventis furibundus fluctuet aër, Lucr. 6, 367: cum semel accepit solem furibundus (Leo) acutum, Hor. Ep. 1, 10, 17: latronis impetus crudeles ac furibundos retardare, Cic. Phil. 13, 9, 19: silentia, Stat. Th. 10, 896.—* II. Esp., filled with prophetic inspiration, inspired:
hariolorum et vatum furibundae praedictiones (shortly before: furente modo and furor), Cic. Div. 1, 2, 4.—* Adv.: fŭrĭbunde, furiously: omnes furibunde concutiens, Hier. in Jesai. 5, 14, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
furibundus adj.
FVR-, raging, mad, furious : homo: taurus, O.: latronis impetūs: Dido, V.— Filled with prophetic inspiration, inspired : vatum praedictiones: Sibylla, O.
Origins
Proto-Indo-European *bʰuH-der. Latin -bundus Latin furibundus From furō (“rave, rage”) + -bundus.
Descendants
- Catalanfuribund
- Englishfuribund
- Frenchfuribond
- Frenchfuribonde
- Italianfuribondo
- Portuguesefuribundo
- Romanianfuribund
- Spanishfuribundo
- Spanishfuribunda
- Piedmontesefuribond
In English words that came into English from furibundus
- furibundfuribundus