adjectivethird-declension two-termination adjective
frūgālis
frūgālis (neuter frūgāle, comparative frūgālior, superlative frūgālissimus, adverb frūgāliter)
Classical[fruːˈɡaː.lɪs]Ecclesiastical[fruˈɡaː.lis]
frūgālior
Meaning
- two terminationpertaining to fruits (or vegetables)
- Late Latintwo terminationeconomical, frugal, thrifty
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | frūgālis | frūgālis | frūgāle |
| genitive | frūgālis | frūgālis | frūgālis |
| dative | frūgālī | frūgālī | frūgālī |
| accusative | frūgālem | frūgālem | frūgāle |
| ablative | frūgālī | frūgālī | frūgālī |
| vocative | frūgālis | frūgālis | frūgāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | frūgālēs | frūgālēs | frūgālia |
| genitive | frūgālium | frūgālium | frūgālium |
| dative | frūgālibus | frūgālibus | frūgālibus |
| accusative | frūgālīs frūgālēs | frūgālīs frūgālēs | frūgālia |
| ablative | frūgālibus | frūgālibus | frūgālibus |
| vocative | frūgālēs | frūgālēs | frūgālia |
frūgālis, e, adj. frux. *
I. Of or belonging to fruits: maturitas, App. de Mundo, p. 71, 29.—
II. (Acc. to frugi, v. frux, II. B.) Economical, thrifty, temperate, frugal, provident, careful; and in gen., worthy, virtuous; only in comp. and sup. (Quint. 1, 6, 17, characterizes the use of the positive frugalis for the usual frugi as pedantry):
villa frugalior, Varr. R. R. 3, 2, 3: tanton ... Lesbonicus factus est frugalior? Plaut. Trin. 3, 1, 9: dedo patri me nunciam, ut frugalior sim, quam volt, Ter. Heaut. 4, 3, 3; Sen. Contr. 3, 21, 20; 5, 31, 13 al.—Sup.: cum optimus colonus, parcissimus, modestissimus, frugalissimus esset, Cic. de Or. 2, 71, 287: homines frugalissimi, id. Fl. 29, 71.— Hence, adv.: frūgālĭter (acc. to II.), moderately, temperately, thriftily, frugally, economically: rem sobrie et frugaliter accurare, Plaut. Ep. 4, 1, 38; id. Pers. 4, 1, 1; 6: vivere (with parce), Hor. S. 1, 4, 107; cf.: recte is negat, umquam bene cenasse Gallonium ... quia quod bene, id recte, frugaliter, honeste: ille porro prave, nequiter, turpiter cenabat, Cic. Fin. 2, 8, 25: loqui, id. ib. 2, 9, 25; cf.: de sublimibus magnifice, de tenuioribus frugaliter dicere, Fronto, Ep. ad Ver. 1 Mai.—Comp.: vivere, Lact. Ira D. 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(frūgālis, e) adj.
frux, thrifty, temperate, frugal, provident, worthy (only comp. and sup; see frugi): ut frugalior sim, quam volt, T.: Ventri nihil novi frugalius, Iu.: colonus frugalissimus: homines frugalissimi.
Origins
From frūx (“fruits of the earth, produce”), usually in plural frūgēs + -ālis.
Descendants
- Catalanfrugal
- Englishfrugal
- Frenchfrugal
- Italianfrugale
- Portuguesefrugal
- Romanianfrugal
- Spanishfrugal
- Galicianfrugal
In English words that came into English from frūgālis
- frugalfrūgālis