LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

frūgifer

frūgifer (feminine frūgifera, neuter frūgiferum)
Classical[ˈfruː.ɡɪ.fɛr]Ecclesiastical[ˈfruː.d͡ʒi.fer]

Meaning

  1. adjectivefructiferous
  2. adjectivefruitful, fertile

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Fœcundus · Fertilis · Ferax · Uber · Frugifer · Fructuosus

1. Fœcundus (from φύω, fœtus,) denotes the fruitfulness of a living and breeding being, in opp. to effatus, like εὔτόκος; whereas fertilis and ferax (from (φέρω) the fruitfulness of inanimate and productive nature, and of the elements, opposed to sterilis, like εὔφορος. Tac. Ann. xii. 63. Byzantium fertili solo fœcundoque mari, quia vis piscium hos ad portus adfertur. Germ. 5. Terra satis ferax, frugiferarum arborum impatiens, pecorum fœcunda, sed plerumque improcera. Mela. i. 9, 1. Terra mire fertilis et animalium perfœcunda genetrix. And ii. 7. 2. Fertilis denotes the actual fruitfulness which has been produced by cultivation; ferax, the mere capability which arises from the nature of the soil. Cicero uses fertilis in a proper, ferax, in a figurative sense. 3. Fertilis and ferax denote fruitfulness under the image of creative and productive power, as of the father and mother; uber, under the image of fostering and sustaining, as of the nurse, like εὐθηνής; frugifer, under the image of a corn-field; fructuosus, under that of a tree rich in fruit, like ἔγκαρπος. (iv. 831.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
frūgifer
frūgiferafrūgiferum
genitivefrūgiferīfrūgiferae
frūgiferai
frūgiferī
dativefrūgiferōfrūgiferaefrūgiferō
accusativefrūgiferumfrūgiferamfrūgiferum
ablativefrūgiferōfrūgiferāfrūgiferō
vocativefrūgiferfrūgiferafrūgiferum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefrūgiferīfrūgiferaefrūgifera
genitivefrūgiferōrumfrūgiferārumfrūgiferōrum
dativefrūgiferīsfrūgiferīsfrūgiferīs
accusativefrūgiferōsfrūgiferāsfrūgifera
ablativefrūgiferīsfrūgiferīsfrūgiferīs
vocativefrūgiferīfrūgiferaefrūgifera

frūgĭfer, ĕra, ĕrum (archaic
I. gen. sing. fem. frugiferaï, Enn. ap. Charis. p. 7 P.; cf. Mart. 11, 90, 5, and v. infra), adj. frux + fero, fruit-bearing, fruitful, fertile (class.).
I. Lit.: ut agri non omnes frugiferi sunt, qui coluntur, sic animi non omnes culti fructum ferunt, Cic. Tusc. 2, 5, 13: terraï frugiferaï, Enn. ap. Charis. p. 7 P. (Ann. v. 479 Vahl.); hence comically used to denote Ennius himself: attonitus legis Terraï frugiferaï, Mart. 11, 90, 5: spatia frugifera et immensa camporum, Cic. N. D. 2, 64, 161: et ferta arva Asiae, Poët. ap. Cic. Or. 49, 163: cedrus, Plin. 13, 5, 11, § 53: nuces, Ov. de Nuce, 19: messes, id. M. 5, 656: numen, i. e. Ceres, id. P. 2, 1, 15; so, Frugifer, an appellation of Osiris among the Egyptians, Arn. 6, 196.—
II. Trop., fruitful, profitable: cum tota philosophia frugifera et fructuosa nec ulla pars ejus inculta ac deserta sit, tum nullus feracior in ea locus nec uberior quam de officiis, Cic. Off. 3, 2, 5: hoc illud est praecipue in cognitione rerum salubre ac frugiferum, te, etc., Liv. praef. § 10.

Origins

Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *bʰorós Proto-Italic *-foros Latin -fer Latin frūgifer From frux (“fruit”) + -fer (“carrying”).

In English words that came into English from frūgifer

  • frugiferousfrūgifer

Quick answers

What does frūgifer mean in Latin?
frūgifer, a adjective, means “fructiferous; fruitful, fertile”.
How do you pronounce frūgifer?
In classical Latin, [ˈfruː.ɡɪ.fɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfruː.d͡ʒi.fer].