LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

frūx

frūx f (genitive frūgis)
Classical[ˈfruːks]Ecclesiastical[ˈfruks]

Meaning

  1. produce, crop, fruit
  2. in pluralsupplies
  3. figurativelyfruit, result, success

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Bonus · Bene moratus · Probus · Frugi · Honestus · Sanctus

1. Bonus, bene moratus, probus, and frugi, denote a low degree of morality, in which a man keeps himself free from blame and punishment, hatred and contempt:—bonus (anciently duonus, δύναμαι), in the popular sense, in which benevolence and goodness of heart constitute the principal part of morality, in opp. to malus, like ἀγαθός; bene moratus, in a more philosophical sense, as an acquired character, in which, before all things, self-control, conscientiousness, and freedom from common selfishness are cultivated, like εὔτροπος, probus πραΰς), so far as a man injures no one, nor does what is unjust, as a worthy, upright, just man; frugi, so far as a man, by discretion, conscientiousness, and diligence, qualifies himself to be useful in practical life, in opp. to nequam, like χρηστός. Quintil. vi. 4, 11. Non est altercandi ars . . . res animi jacentis et mollis supra modum frontis, fallitque plerumque quod probitas vocatur, quæ est imbecillitas. Dic. Dejot. 10. Frugi hominem dici non multum laudis habet in rege. Quintil. i. 6, 29. 2. Whereas honestus and sanctus denote a higher degree of morality, which, from higher motives, rises above the standard of ordinary men, and what is called social morality; honestus, as an honorable and chivalrous spirit and demeanor, derived from a principle of honor and distinction, in opp. to turpis; sanctus, as a saintly and holy spirit, derived from a principle of piety. (v. 347.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefrūxfrūgēs
genitivefrūgisfrūgum
dativefrūgīfrūgibus
accusativefrūgemfrūgēs
ablativefrūgefrūgibus
vocativefrūxfrūgēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

terra fundit fruges
the earth brings forth fruit abundantly.
diligentem, frugi esse
to be economical.
frugi (opp. nequam) servus
a good, useful slave.
ad bonam frugem se recipere
to recover one's reason, be reasonable again.
terra effert (more rarely fert, but not profert) fruges
the earth brings forth fruit, crops.

frux, frūgis, and more freq. in plur. frūges, um (also in
I. nom. sing. frugis: frugi rectus est natura frux, at secundum consuetudinem dicimus, ut haec avis, haec ovis, sic haec frugis, Varr. L. L. 9, § 76 dub.), f. from the root FRUG; v. fruor, fruits of the earth (that may be enjoyed), produce of the fields, pulse, legumes (whereas fructus denotes chiefly tree-fruit, and frumentum halm-fruit, grain), sometimes also, in gen., for fruits (grain, tree-fruit, etc.).
I. Lit.
(a). Plur.: terra feta frugibus et vario leguminum genere, Cic. N. D. 2, 62, 156: fruges terrae, id. Div. 1, 51, 116; id. de Sen. 2, 5; cf.: nos fruges serimus, nos arbores, id. N. D. 2, 60, 152: ubertas frugum et fructuum, id. ib. 3, 36, 86: frugum fructuumque reliquorum perceptio, id. Off. 2, 3, 12: oleam frugesve ferre, id. Rep. 3, 9: neque foliis, neque oleo neque frumento neque frugibus usurum, Dig. 7, 8, 12; cf. ib. 50, 16, 77: arbores frondescere ... segetes largiri fruges, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69 (Trag. v. 195 Vahl.): ut cum fruges Cererem appellamus, vinum autem Liberum, Cic. N. D. 2, 23, 60; cf. Lucr. 2, 656: inventis frugibus, Cic. Or. 9, 31: fruges in ea terra (Sicilia) primum repertas esse arbitrantur, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 106: cultus agrorum perceptioque frugum, id. Rep. 2, 14: lentiscus triplici solita grandescere fetu, Ter fruges fundens, Cic. poët. Div. 1, 9, 15: arboreae, Cornif. ap. Serv. Verg. G. 1, 55: roburneae, Col. 9, 1, 5: (Gallorum gens) dulcedine frugum maximeque vini capta, Liv. 5, 33, 2 al.—Poet.: salsae fruges = mola salsa, the sacrificial roasted barley-meal mixed with salt, Verg. A. 2, 133; 12, 173: medicatae, magic herbs, id. ib. 6, 420.—
(b). Sing.: si jam data sit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 412 Vahl.; cf. ib. v. 318): spicea frux, Aus. Monos. de Cibis, 4: (mensae) exstructae dapibus nec tostae frugis egentes, Ov. M. 11, 121: ut non omnem frugem neque arborem in omni agro reperire possis, Cic. Rosc. Am. 27, 75: fundit frugem spici ordine structam, id. de Sen. 15, 51: quercus et ilex multa fruge pecus juvet, Hor. Ep. 1, 16, 10: sit bona librorum et provisae frugis in annum Copia, id. ib. 1, 18, 109.
II. Trop.
A. In gen., like fructus, result, success, value (rare but class.): quae virtutis maturitas et quantae fruges industriae sint futurae, Cic. Cael. 31, 76: illae sunt animi fruges, Auct. Aetn. 273: generare atque ad frugem aliquam perducere, to some maturity, Quint. 6, 2, 3; cf.: illud ingeniorum velut praecox genus non temere umquam pervenit ad frugem, id. 1, 3, 3: jam ego et ipsa frugem tuam periclitabor, maturity of mind, ability, App. M. 6, p. 177, 13: hominem nihili, neque rei neque frugis bonae, Gell. 6, 11, 2; cf. B. 1. β infra. —Poet.: centuriae seniorum agitant expertia frugis, rail at what is crude, worthless (= poëmata nimis jocosa), Hor. A. P. 341: cultor enim juvenum purgatas inseris aures Fruge Cleanthea, with Cleanthian fruit, i. e. doctrine, Pers. 5, 64: herus si tuus volet facere frugem, meum herum perdet, i. e. to act with advantage, Plaut. Poen. 4, 2, 70.—
B. In partic., of moral character.
1. frugi (a dat. form, fit for food; frugi aptus, serviceable, χρήσιμος, χρηστός; hence, transf.), as adj. indecl., useful, fit, proper, worthy, honest, discreet, virtuous, temperate, frugal (class.; for comp. and sup. the words frugalior and frugalissimus were used; v. frugalis): frugi hominem dici non multum habet laudis in rege, Cic. Deiot. 9, 26; cf. id. Tusc. 3, 8, 16 sq.: qui (L. Piso) tanta virtute atque integritate fuit, ut ... solus Frugi nominaretur. Quem cum in contionem Gracchus vocari juberet et viator quaereret, quem Pisonem, quod erant plures: Cogis me, inquit, dicere inimicum meum frugi, id. Font. 13, 29; cf.: loquitur ut Frugi ille Piso, id. Fin. 2, 28, 90: homines plane frugi ac sobrii, Cic. Verr. 2, 3, 27, § 67: ego praeter alios meum virum fui rata Siccum, frugi, continentem (opp. madidum, nihili, incontinentem), Plaut. As. 5, 2, 7: hominis frugi et temperantis functus officium, Ter. Heaut. 3, 3, 19: parcius hic vivit: frugi dicatur, Hor. S. 1, 3, 49: Antonius frugi factus est, Cic. Phil. 2, 28, 69: (Penelope) tam frugi tamque pudica, Hor. S. 2, 5, 77: sum bonus et frugi, id. Ep. 1, 16, 49: quo sane populus numerabilis, utpote parvus, Et frugi castusque verecundusque coibat, id. A. P. 207: servus frugi atque integer, Cic. Clu. 16, 47: Davus, amicum mancipium domino et frugi, Hor. S. 2, 7, 3: liberti probi et frugi, Plin. Pan. 88, 2: quae (lena) frugi esse vult, useful, serviceable, Plaut. As. 1, 3, 23; Ter. Eun. 3, 5, 59.—
(b). Strengthened by the attributive bonae: is probus est, quem paenitet, quam probus sit et frugi bonae: Qui ipsus sibi satis placet, nec probus est nec frugi bonae, Plaut. Trin. 2, 2, 39 and 40; id. As. 3, 3, 12; id. Poen. 4, 2, 23: (Fabius Luscus) satis acutus et permodestus ac bonae frugi, Cic. Att. 4, 8, 3.—
b. Of inanim. and abstr. things: frugi severaque vita, honest, virtuous, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 4: victus luxuriosus, an frugi, an sordidus, quaeritur, frugal, temperate, Quint. 5, 10, 27; cf.: atrium frugi nec tamen sordidum, Plin. Ep. 2, 17, 4: cena, id. ib. 3, 1, 4; Juv. 3, 167: jentacula, Mart. 13, 31, 1.—*
2. Frux = homo frugi, worthy, honest: dictum factumque facit frux, Enn. ap. Prisc. p. 724 P. (Ann. v. 318 Vahl.). —
3. Ad frugem or ad bonam frugem, in vulg. lang. (to turn or bring one's self) to moral worth, excellence, virtue: equidem multos vidi et in hac civitate, qui totam adolescentiam voluptatibus dedissent, emersisse aliquando et se ad frugem bonam, ut dicitur, recepisse gravesque homines atque illustres fuisse, have reformed, Cic. Cael. 12, 28: multa ad bonam frugem ducentia in eo libro scripta sunt, Gell. 13, 27, 2: quin tu adolescentem, quem esse corruptum vides, restituis? quin ad frugem corrigis? Plaut. Trin. 1, 2, 81; cf. id. Bacch. 4, 10, 10: certum'st ad frugem applicare animum, id. Trin. 2, 1, 34.

Origins

From Proto-Italic *frūks, from Proto-Indo-European *bʰruHg-s, from Proto-Indo-European *bʰruHg- (“fruit”).

Descendants
  • Italianfruge
  • Italianfrugi
  • Galicianfruxe

Quick answers

What does frūx mean in Latin?
frūx, a noun, means “produce, crop, fruit; supplies; fruit, result, success”.
What is the genitive of frūx?
The genitive singular is frūgis. frūx is feminine, third declension.
How do you pronounce frūx?
In classical Latin, [ˈfruːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfruks].