fraudō
Meaning
- to cheat, defraud, swindle
- to deprive of
- to embezzle a thing from a person, purloin, steal
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fallere · Frustrari · Decipere · Circumvenire · Fraudare · Imponere
Fallere, frustrari, and imponere, mean to deceive, and effect an exchange of truth for falsehood, σφάλλειν; the fallens (σφάλλων) deceives by erroneous views; the frustrans (from ψύθος), by false hopes; the imponens, by practising on the credulity of another. Decipere and circumvenire mean to outwit, and obtain an unfair advantage, ἀπατᾶν; the decipiens, by a suddenly executed; the circumveniens, by an artfully laid plot. Fraudare (ψεύδειν) means to cheat, or injure and rob anybody by an abuse of his confidence. (v. 357.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fraudō | fraudābam | fraudābō | fraudāvī | fraudāveram | fraudāverō fraudārō |
| 2nd sg. | fraudās | fraudābās | fraudābis | fraudāvistī fraudāstī | fraudāverās fraudārās | fraudāveris |
| 3rd sg. | fraudat | fraudābat | fraudābit | fraudāvit | fraudāverat fraudārat | fraudāverit fraudārit |
| 1st pl. | fraudāmus | fraudābāmus | fraudābimus | fraudāvimus | fraudāverāmus | fraudāverimus fraudārimus |
| 2nd pl. | fraudātis | fraudābātis | fraudābitis | fraudāvistis fraudāstis | fraudāverātis fraudārātis | fraudāveritis fraudāritis |
| 3rd pl. | fraudant | fraudābant | fraudābunt | fraudāvērunt fraudāvēre, fraudārunt | fraudāverant fraudārant | fraudāverint fraudārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fraudem | fraudārem | fraudāverim fraudārim | fraudāvissem fraudāssem |
| 2nd sg. | fraudēs | fraudārēs | fraudāverīs | fraudāvissēs fraudāssēs |
| 3rd sg. | fraudet | fraudāret | fraudāverit fraudārit | fraudāvisset fraudāsset |
| 1st pl. | fraudēmus | fraudārēmus | fraudāverīmus fraudārīmus | fraudāvissēmus fraudāssēmus |
| 2nd pl. | fraudētis | fraudārētis | fraudāverītis fraudārītis | fraudāvissētis fraudāssētis |
| 3rd pl. | fraudent | fraudārent | fraudāverint fraudārint | fraudāvissent fraudāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fraudor | fraudābar | fraudābor |
| 2nd sg. | fraudāris fraudāre | fraudābāris fraudābāre | fraudāberis fraudābere |
| 3rd sg. | fraudātur | fraudābātur | fraudābitur |
| 1st pl. | fraudāmur | fraudābāmur | fraudābimur |
| 2nd pl. | fraudāminī | fraudābāminī | fraudābiminī |
| 3rd pl. | fraudantur | fraudābantur | fraudābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | frauder | fraudārer |
| 2nd sg. | fraudēris fraudēre | fraudārēris fraudārēre |
| 3rd sg. | fraudētur | fraudārētur |
| 1st pl. | fraudēmur | fraudārēmur |
| 2nd pl. | fraudēminī | fraudārēminī |
| 3rd pl. | fraudentur | fraudārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fraudā | fraudāre |
| pres. 2nd pl. | fraudāte | fraudāminī |
| fut. 2nd sg. | fraudātō | fraudātor |
| fut. 3rd sg. | fraudātō | fraudātor |
| fut. 2nd pl. | fraudātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fraudantō | fraudantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fraudāre | fraudārī |
| perfect infinitive | fraudāvisse fraudāsse | fraudātum esse |
| future infinitive | fraudātūrum esse | fraudātum īrī |
| present participle | fraudāns | — |
| perfect participle | — | fraudātus fraudāta, fraudātā, fraudātae, fraudātam, fraudātārum, fraudātās, fraudātī, fraudātōrum, fraudātōs |
| future participle | fraudātūrus fraudātūra, fraudātūrā, fraudātūrae, fraudātūram, fraudātūrārum, fraudātūrās, fraudātūre, fraudātūrī, fraudātūrīs, fraudātūrō, fraudātūrōrum, fraudātūrōs, fraudātūrum | fraudandus fraudanda, fraudandā, fraudandae, fraudandam, fraudandārum, fraudandās, fraudande, fraudandīs, fraudandōrum, fraudandōs |
fraudassis, Plaut. Rud. 5, 2, 58; in the dep. form: fraussus sit, id. As. 2, 2, 20; cf.: frausus erit, fraudem commiserit, Paul. ex Fest. p. 91 Müll.), v. a. fraus, to cheat, beguile, defraud one of any thing (class.; syn.: fallo, frustror, circumvenio; inesco, deludo, decipio, etc.). cum Caecilius a Vario magnā pecuniā fraudaretur, Cic. Att. 1, 1, 3; cf.: grano uno fraudare decumanum, Cic. Verr. 2, 3, 8, § 20: milites praedā, Liv. 2, 42, 1: milites stipendio, Just. 6, 2: aurigarios mercede, Suet. Ner. 5: multos minutis mutuationibus, Cic. Fl. 20, 47: quos equidem non fraudaverim debitā laude, Quint. 2, 14, 1: nationes suā gloriā, Plin. 32, 6, 21, § 62: aliquem triumpho, Suet. Calig. 48: legentes judicio maximi auctoris, Quint. 9, 1, 25: pueros somno (Aurora), Ov. Am. 1, 13, 17: amantem spe, id. M. 14, 715: superos ture, Phaedr. 4, 20, 19: artus seniles animā, Ov. M. 7, 250: (animus) mutila sentit quaedam et quasi decurtata: quibus, tamquam debito fraudetur, offenditur, Cic. Or. 53, 178: nec fraudare suo veteri nomine, id. Fin. 5, 30, 91 (v. Madvig ad h. 1.): verba aliqua sui parte, Quint. 11, 3, 52: nomina origine, Ov. M. 7, 654: praeclarum factum memoriā, Vell. 2, 92: bellum sanguine, Luc. 2, 305: fraudans se ipse victu suo, Liv. 2, 10 fin.; 5, 47, 10.—quod ille unciatim vix de demenso suo, suum defraudans genium, compersit miser, Ter. Phorm. 1, 1, 10: quis sit, qui socium fraudarit et fefellerit, consideremus, Cic. Rosc. Com. 6, 17: VTI NE PROPTER TE FIDEMVE TVAM CAPTVS FRAVDATVSVE SIEM, an old legal formula in Cic. Off. 3, 17, 70: fidentem, Plaut. As. 3, 2, 15: quempiam, Cic. Caecin. 3, 7: creditores, id. Phil. 6, 4, 11: aliquem in hereditaria societate, id. Quint. 24, 76: lucernas (sc. oleo), to deprive of, Hor. S. 1, 6, 124: ipso jure rescindi quod fraudandae legis gratia esset ascriptum, i. e. to violate, Dig. 35, 1, 64.—metuo in commune, ne quam fraudem frausus siet, Plaut. As. 2, 2, 20.—hi stipendium equitum fraudabant, Caes. B. C. 3, 59, 3: cf. of the same: fraudata restituere, id. ib. 3, 60 fin.: annonam publicam, Dig. 48, 12, 1: vectigal, Papin. ib. 39, 4, 8: quod ego frudavi, Plaut. Trin. 2, 4, 11 Ritschl N. cr. (but not in id. Rud. 5, 2, 58, where the correct read. is defraudassis): bellum adversus Turnum propter fraudatas Laviniae nuptias fuit, withdrawn, not granted, Just. 43, 1: sic gignitur laudatus ille pallor, saturitate fraudatā, diminished, weakened, Plin. 9, 39, 64, § 138.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fraudō From fraus (“deceit, fraud”) + -ō.
- Frenchfrauder
- Englishfraudfrom French frauder
- Romanianfraudafrom French frauder
- Italianfraudare
- Occitanfraudar
- Portuguesefraudar
- Spanishfraudar
- Esperantofraŭdi
- Dutchfrauderenfrom French frauder
- Idofraudar
- Italianfrodare
In English words that came into English from fraudō
- defraudationdefraudatio