verbthird conjugation
fingō
fingō (present infinitive fingere, perfect active fīnxī, supine fictum)
Classical[ˈfɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈfiŋ.ɡo]
№ 721 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to shape, fashion, form, knead (dough)
- to touch, touch gently, stroke, stroke gently, handle
mulcēre alternōs, et corpora fingere linguā
to caress them in turn, and to gently stroke their bodies with her tongue (The she-wolf nurtures the twins Romulus and Remus.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 8.634et fingit linguā corpora bīna sua
and gently strokes their two bodies with her tongue (The she-wolf nurtures the twins Romulus and Remus.)8 CE, Ovidius, Fasti 2.418 - to adorn, dress, arrange
- to dissemble; to alter the truth in order to deceive; feign, pretend, frame, contrive, devise, invent, fancy, imagine
[...] Neque ego hanc abscondere fūrtō spērāvī — nē finge — fugam [...].
“I had never hoped to hide this departure by [some] deceit: Don’t pretend (that I did).” (Use of “ne” plus the imperative “finge” to express a negative command.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.337–338 - to train, teach, instruct
Latīnē defined in Latin in our graded readers
faciō quod nōn est; fōrmam dō; poētae multa fingunt.fingō -ere fīnxī — in Mille Verba, Artēs et Litterae
falsō, simulātēfictē — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 17
falsō formōfingō -ere, fictus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 7
animō creō quod nōn estfingō -ere, fīnxī — in IVLIANVS III: Persia, ch. 2
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fingō | fingēbam | fingam | fīnxī | fīnxeram | fīnxerō |
| 2nd sg. | fingis | fingēbās | fingēs | fīnxistī | fīnxerās | fīnxeris |
| 3rd sg. | fingit | fingēbat | finget | fīnxit | fīnxerat | fīnxerit |
| 1st pl. | fingimus | fingēbāmus | fingēmus | fīnximus | fīnxerāmus | fīnxerimus |
| 2nd pl. | fingitis | fingēbātis | fingētis | fīnxistis | fīnxerātis | fīnxeritis |
| 3rd pl. | fingunt | fingēbant | fingent | fīnxērunt fīnxēre | fīnxerant | fīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fingam | fingerem | fīnxerim | fīnxissem |
| 2nd sg. | fingās | fingerēs | fīnxerīs | fīnxissēs |
| 3rd sg. | fingat | fingeret | fīnxerit | fīnxisset |
| 1st pl. | fingāmus | fingerēmus | fīnxerīmus | fīnxissēmus |
| 2nd pl. | fingātis | fingerētis | fīnxerītis | fīnxissētis |
| 3rd pl. | fingant | fingerent | fīnxerint | fīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fingor | fingēbar | fingar |
| 2nd sg. | fingeris fingere | fingēbāris fingēbāre | fingēris fingēre |
| 3rd sg. | fingitur | fingēbātur | fingētur |
| 1st pl. | fingimur | fingēbāmur | fingēmur |
| 2nd pl. | fingiminī | fingēbāminī | fingēminī |
| 3rd pl. | finguntur | fingēbantur | fingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fingar | fingerer |
| 2nd sg. | fingāris fingāre | fingerēris fingerēre |
| 3rd sg. | fingātur | fingerētur |
| 1st pl. | fingāmur | fingerēmur |
| 2nd pl. | fingāminī | fingerēminī |
| 3rd pl. | fingantur | fingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | finge | fingere |
| pres. 2nd pl. | fingite | fingiminī |
| fut. 2nd sg. | fingitō | fingitor |
| fut. 3rd sg. | fingitō | fingitor |
| fut. 2nd pl. | fingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | finguntō | finguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fingere | fingī |
| perfect infinitive | fīnxisse | fictum esse |
| future infinitive | fictūrum esse | fictum īrī |
| present participle | fingēns | — |
| perfect participle | — | fictus ficta, fictā, fictae, fictam, fictārum, fictās, ficte, fictī, fictīs, fictō, fictōrum, fictōs |
| future participle | fictūrus fictūra, fictūrā, fictūrae, fictūram, fictūrārum, fictūrās, fictūre, fictūrī, fictūrīs, fictūrō, fictūrōrum, fictūrōs, fictūrum | fingendus fingundus, fingenda, fingendā, fingendae, fingendam, fingendārum, fingendās, fingende, fingendīs, fingendōrum, fingendōs, fingunda, fingundā, fingundae, fingundam, fingundārum, fingundās, fingunde, fingundī, fingundīs, fingundō, fingundōrum, fingundōs, fingundum |
gerundfingendī, fingendō, fingendumsupinefictum, fictū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ars fingendi
- the art of sculpture.
- vultum fingere
- to dissemble, disguise one's feelings.
- vultus ficti simulatique
- a feigned expression.
- verba parere, fingere, facere
- to invent, form words.
- illa civitas, quam Plato finxit
- Plato's ideal republic.
- res cogitatione fictae or depictae
- creatures of the imagination.
- totum se fingere et accommodare ad alicuius arbitrium et nutum
- to be at the beck and call of another; to be his creature.
- aliquem disputantem facere, inducere, fingere (est aliquid apud aliquem disputans)
- to introduce a person (into a dialogue) discoursing on...
1 more phrases
- animo, cogitatione aliquid fingere (or simply fingere, but without sibi), informare
- to form an idea of a thing, imagine, conceive.
fingo, finxi, fictum, 3, v. a. Sanscr. dih-, dēhmi, smear; Gr. θιγ, θιγγάνω, touch; whence figulus, figura, etc.; prop., to handle.
I. Lit.
A. To touch, handle, stroke, touch gently (rare):
mulcere alternos, et corpora fingere lingua, Verg. A. 8, 634: saepe manus aegras manibus fingebat amicis, Ov. F. 5, 409.—B. Esp., to form, shape, fashion, frame, make (class.), whence also figulus:
esse aliquam vim, quae finxerit, vel, ut tuo verbo utar, quae fabricata sit hominem, Cic. Ac. 2, 27, 87; cf.: ab aliquo deo ficti esse videantur, id. de Or. 1, 25, 115: fingere et construere nidos, build, id. ib. 2, 6, 23: favos, id. Off. 1, 44, 157: ut illa bestia fetum ederet informem, lambendo postgea fingeret, etc., Gell. 17, 10, 3.—C. In partic.
1. Of the plastic art, to form or fashion by art (in wax, clay, stone, etc.), to mould or model, as a statuary:
quorum alterum fingere opinor e cera solitum esse, alterum esse pictorem, Cic. Verr. 2, 4, 13, § 30; cf.: in ceris aut fictilibus figuris, id. N. D. 1, 26, 71: similitudines ex argilla, Plin. 35, 12, 43, § 151; cf., sarcastically: hic homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus, Cic. Pis. 25, 59: pocula de humo, Ov. Tr. 2, 489: Alexander ab Apelle potissimum pingi et a Lysippo fingi volebat ... qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, etc., Cic. Fam. 5, 12, 7; cf.: fingendi ars, of making statues, statuary, id. de Or. 3, 7, 26: corpora fingendo pingendove efficere, Quint. 5, 12, 21.—2. With the access. notion of arranging, adorning, etc., to set to rights, arrange; to adorn, dress, trim (poet. syn.:
componere, excolere, ornare): Bene cum lauta est (mulier), tersa, ornata, ficta est: infecta est tamen, Plaut. Stich. 5, 5, 4: cum se non finxerit ulli, Ov. R. Am. 341: isti ficti, compositi, crispi cincinni, Plaut. Truc. 2, 2, 32; cf.: canas fingere comas, Tib. 1, 2, 92: comas presso pollice, Prop. 3, 10 (4, 9), 14; Ov. A. A. 1, 306; Mart. 6, 57; cf.: comas auro, Stat. Th. 5, 228: crinem, Verg. A. 4, 148; cf. also Phaedr. 2, 2, 9: vitem putando, Verg. G. 2, 407 Forbig.—3. With the access. notion of untruth, to alter, change, for the purpose of dissembling:
hi neque vultum fingere, neque interdum lacrimas tenere poterant, Caes. B. G. 1, 39, 4; cf.: vultus quoque hominum fingit scelus, i. e. makes men change countenance, Ter. Heaut. 5, 1, 14.II. Trop.
A. In gen., to form, fashion, make: Ly. multa eveniunt homini quae volt, quae nevolt. Ph. Mentire, gnate, nam sapiens quidem pol ipsus fingit fortunam sibi, Plaut. Trin. 2, 2, 84; cf.
the vv. foll.: natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos, Cic. de Or. 2, 54, 219: animos fingere, formare, id. Brut. 38, 142: cf.: moderari et fingere mentem ac voluntates, id. Leg. 3, 18, 40: ea quae nobis non possumus fingere, vultus, facies, sonus, id. de Or. 1, 28, 127: formam totius rei publicae velim mittas, ex qua me fingere possim, regulate myself, i. e. proceed, act, id. Att. 6, 3, 4; cf.: ad eorum (qui audiunt) arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant, id. Or. 8, 24: ea (verba) nos sicut mollissimam ceram ad nostrum arbitrium formamus et fingimus, id. de Or. 3, 45, 177; cf. also: arbitrio fingere, id. Brut. 79, 274: fortuna humana fingit artatque ut lubet, Plaut. Capt. 2, 2, 54; cf.: vitam subito flecti fingique posse, shaped, directed, Cic. Sull. 28, 79; cf. id. ib. 25, 69: jure erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio, id. Tusc. 3, 15, 31; cf.: circumspexit amictus et finxit vultum, composed, Ov. M. 4, 318: lingua vocem immoderate profusam fingit et terminat, forms, Cic. N. D. 2, 59, 149; cf.: Peripateticorum institutis commodius fingeretur oratio, id. Brut. 31, 119: ego apis Matinae more modoque operosa parvus carmina fingo (like the Gr. πλάττω), make, compose, Hor. C. 4, 2, 32: carmina, id. Ep. 2, 1, 227; id. A. P. 331; 240: versus, id. ib. 382: poëmata, Suet. Tit. 3: opprobria in quemvis, Hor. Ep. 1, 15, 30.—B. In partic.
1. With a double predicate, to form, make into something or in a certain manner:
finxit te ipsa natura ad honestatem, gravitatem ... ad omnes denique virtutes magnum hominem et excelsum, Cic. Mur. 29, 60: nec, si miserum fortuna Sinonem Finxit, vanum etiam mendacemque improba finget, Verg. A. 2, 79: (illum) spissae nemorum comae Fingent Aeolio carmine nobilem, Hor. C. 4, 3, 12: di bene fecerunt, inopis me quodque pusilli Finxerunt animi, id. S. 1, 4, 18: timui, mea me finxisse minora putarer Dissimulator opis propriae, to have lessened, i. e. purposely disparaged it, id. Ep. 1, 9, 8.—2. To form by instruction, to instruct, teach, train:
idem mire finxit filium, i. e. caused him to play his part, Ter. Heaut. 5, 1, 25; cf.: voce paterna Fingeris ad rectum, Hor. A. P. 367: fingitur artibus, id. C. 3, 6, 22: fingit equum tenera docilem cervice magister Ire viam, qua monstret eques, id. Ep. 1, 2, 64.—3. To form mentally or in speech, to represent in thought, to imagine, conceive, think, suppose; to sketch out:
fingite animis ... fingite cogitatione imaginem hujus condicionis meae, etc., Cic. Mil. 29, 79; cf.: omnia quae cogitatione nobismet ipsi possumus fingere, id. N. D. 3, 18, 47: fingere animo, id. de Sen. 12, 41: cf. also: animo et cogitatione, id. Tusc. 5, 24, 68: ex sua natura ceteros, to conceive of, id. Rosc. Am. 9, 26: quid magis exercitum dici aut fingi potest? id. Mil. 2, 5: maleficium, id. Rosc. Am. 40, 116: tu, stulta, deos, tu fingis inania vera, Prop. 3, 20 (4, 19), 5: qui utilitatum causa fingunt amicitias, suppose, Cic. Lael. 14, 51: principatum sibi ipse opinionis errore finxerat, had imagined to himself, id. Off. 1, 8, 26: in summo oratore fingendo, in representing, sketching out, id. Or. 2, 7: finge tamen te improbulum, Juv. 5, 72.—(b). With double acc.:
quod si qui me astutiorem fingit, Cic. Fam. 3, 8, 6: Tiresiam sapientem fingunt poetae ... at vero Polyphemum Homerus immanem finxit, id. Tusc. 5, 39, 115.—(g). With an object-clause, and in pass., with a subject-clause:
finge, aliquem nunc fierisapientem, nondum esse, suppose, Cic. Ac. 2, 36, 117: finge solum natum nothum, Quint. 3, 6, 100.—Ellipt.: interfecti aliqui sunt; finge a nobis, assume, grant, Liv. 39, 37, 11: fingamus Alexandrum dari nobis, Quint. 1, 1, 24: non omnia corpora fingunt in medium niti, Lucr. 1, 1083; cf. id. 2, 175: qui naufragus fingitur se suspendisse, Quint. 8, 5, 22: qui suos artus morsu lacerasset, fingitur in scholis supra se cubasse, id. 8, 2, 20.—b. Pregn., with the access. notion of creating by thinking, to contrive, devise, invent, feign something (esp. untrue):
argento comparando fingere fallaciam, Plaut. As. 2, 1, 2; 4: fallacias, Ter. Heaut. 3, 2, 22: fallaciam, id. And. 1, 3, 15; cf.: nonne ad senem aliquam fabricam fingit? id. Heaut. 3, 2, 34: fingit causas, ne det, sedulo, id. Eun. 1, 2, 58: falsas causas ad discordiam, id. Hec. 4, 4, 71: si mihi aliquam (rem publicam), ut apud Platonem Socrates, ipse finxero, Cic. Rep. 2, 1 fin.; cf. id. ib. 2, 11: ex eventis fingere, id. Fam. 6, 6, 4: (crimina) in istum fingere, Cic. Verr. 1, 5, 15: ea quae sunt in usu vitaque communi, non ea, quae finguntur aut optantur, id. Lael. 5, 18: in faciem moresque meos nova crimina fingis, Ov. H. 12, 177: fingere qui non visa potest, commissa tacere Qui nequit, Hor. S. 1, 4, 84: quaelibet in quemvis opprobria fingere, id. Ep. 1, 15, 30: finguntur et testamenta, Quint. 7, 4, 39: nemo dolorem fingit in hoc casu, Juv. 13, 132: qui sub obtentu monituum deorum scientes eos fingunt, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 6. —With double acc.: bonois se ac liberales, Sen. Ben. 4, 17, 3.—With inf.: ignorare fingit, Claud. in Eutrop. 2, 306.—Hence, fic-tus, a, um, P. a., feigned, fictitious, false: in amicitia nihil fictum est, nihil simulatum, Cic. Lael. 8, 26; cf. id. ib. 18, 65: ficto officio et simulata sedultiate conjunctus, id. Caecin. 5, 14: in re ficta (opp. in vera), id. Lael. 7, 24: falsum est id totum neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum, id. Rep. 2, 15: commenticii et ficti dii, id. N. D. 2, 28, 70: fabula, id. Off. 3, 9, 39: in rebus fictis et adumbratis, id. Lael. 26, 97: amor, Lucr. 4, 1192: gemitus, Ov. M. 6, 565: cunctatio, Tac. A. 1, 46: ficto pectore fatur, Verg. A. 2, 107.—Poet. and in post-Aug. prose also, of persons: pro bene sano Ac non incauto fictum astutumque vocamus, dissembling, false, Hor. S. 1, 3, 62: alii fictum (eum), ingratum, immemorem loquuntur, Plin. Ep. 8, 18, 3; but: ficta pellice plorat, imaginary, Juv. 6, 272.—Poet., subst.: fictum, i, n., deception, fiction: ficti pravique tenax, Verg. A. 4, 188: jam consumpserat omnem Materiam ficti, Ov. M. 9, 767.—Adverb.: fictumque in colla minatus, Crura subit, Stat. Th. 6, 876.—Adv.: ficte, feignedly, fictitiously: ficte et simulate quaestus causa insusurrare, Cic. Q. Fr. 1, 1, 4, § 13: ficte reconciliata gratia, id. Fam. 3, 12, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fingō finxī, fictus, ere
FIG-, to touch, handle , stroke, touch gently : corpora linguā, V.: manūs manibus, O.— To form, fashion, frame, shape, mould, model, make : hominem: ab aliquo deo <*>cti: alqd e cerā: homullus ex argillā fictus: pocula de humo, O.: fingendi ars, statuary : imagines marmore, Ta.— To set to rights, arrange, adorn, dress, trim : crinem, V.: fingi curā mulierum, Ph.: vitem putando, V.—Of the countenance, to alter, change, put on, feign : voltum, Cs.: voltūs hominum fingit scelus, i. e. makes men change countenance , T.—Fig., to form, fashion, make, mould, give character to, compose : animos: ex alquā re me, shape my course : ea (verba) sicut ceram ad nostrum arbitrium: voltum, compose , O.: lingua wocem fingit, forms : Carmina, H.: finxit te natura ad virtutes magnum hominem: me pusilli animi, H.: mea minora, i. e. disparage , H.— To form by instruction, instruct, teach, train : mire filium, i. e. cause to play his part , T.: voce paternā Fingeris ad rectum, H.: equum docilem Ire viam, H.— To form mentally, represent in thought, imagine, conceive, think, suppose, express, sketch out : animis imaginem condicionis meae: ex suā naturā ceteros, conceive : utilitatum causā amicitias: in summo oratore fingendo, depicting : ex suā naturā ceteros, judge : me astutiorem: ne finge, do not think it , V.: finge, aliquem nunc fieri sapientem, suppose : interfecti aliqui sunt, finge a nobis, assume , L.— To contrive, devise, invent, feign, pretend : fallacias, T.: causas ne det, T.: verba, i. e. talk deceitfully , S.: (crimina) in istum: non visa, H.: dolorem in hoc casu, Iu.: malum civem Roscium fuisse.
Origins
From Proto-Italic *fingō, from earlier *θingō, from Proto-Indo-European *dʰeyǵʰ- (“to mold”). Cognates include Ancient Greek τεῖχος (teîkhos), Sanskrit देग्धि (dégdhi) and English dough.
Elsewhere
- Catalanfingir
- Germanfingieren
- Portuguesefingir
- Spanishfingir
- Englishfingent
- Asturianfinxir
- Czechfingovat
- Danishfingere
- Dutchveinzen
- Dutchfingeren
Gallo-Romance
- Catalanfènyer
- Occitanfénher
- Old Frenchfeindre
Ibero-Romance
- Spanishheñirfrom Old Spanish *fennir
- Portuguesefengir
- Mirandesefenhir
Italo-Romance
- Italianfingere
- Sicilianfinciri
Balkano-Romance
- Aromanianasfingu
- Aromaniandisfingu
- Aromaniandisfindziri
Rhaeto-Romance
- Friulianfenzi
Gallo-Italic
- Piedmontesefinge
In English words that came into English from fingō
- faintfingō
- feintfingere
- feignfingō
- fictionfictiō
- fictitiousfictīcius
- figmentfigmentum
- effigyeffigiēs
- fictilefictilus
- fictious*fictiōsus
- fictorfictor
- fingentfingēns
- effictioeffictiō