LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

figūra

figūra f (genitive figūrae)
Classical[fɪˈɡuː.ra]Ecclesiastical[fiˈɡuː.ra]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. shape, form, figure
  2. shape
  3. figurativelytaunt, quip, jibe
    Figuras causidicorum lenissime tulit.He took in stride the pleaders' taunts.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

fōrma quae extrā vidētur; figūra hominis.
figūra -ae f — in Mille Verba, Colōrēs

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Figura · Forma · Species

Figura (from fingere, φέγγειν,) denotes shape altogether indifferently, in its mathematical relation, as far as it possesses a definite outline, like σχῆμα; whereas forma (φόριμος, φόρημα,) denotes it in an æsthetical relation, as far as it is a visible stamp and copy of an interior substance, to which it corresponds, like μορφή; lastly, species, in its physical relation, as far as it stands opposed to the inner invisible substance, which it covers as a mere outside, like εἶδος. Hence figurare means to shape, that is, to give a definite outline to a formless mass; whereas formare means to form, that is, to give the right shape to an unwrought mass; and lastly, speciem addere means to bedeck any thing, in the old sense of the word, that is, to give to a mass already formed an exterior that shall attract the eye. According to this explanation figura refers exclusively to the outline or lineaments, whilst forma, or at least species, involves color, size, and the like. (iii. 25.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefigūrafigūrae
genitivefigūraefigūrārum
dativefigūraefigūrīs
accusativefigūramfigūrās
ablativefigūrāfigūrīs
vocativefigūrafigūrae

fĭgūra, ae, f. v. fingo,
I. a form, shape, figure (syn.: forma, species; tropus).
I. Lit.
A. In gen.: corporis nostri partes totaque figura et forma et statura quam apta ad naturam sit, apparet, Cic. Fin. 5, 12, 35; cf.: hominum, vel etiam ceterarum animantium forma et figura, id. de Or. 3, 45, 179; and: quae figura, quae species humanā potest esse pulchrior? ... Quod si omnium animantium formam vincit hominis figura, deus autem animans est: ea figura profecto est, quae pulcherrima sit omnium, etc., id. N. D. 1, 18, 47 sq.; with this cf.: esse aliquem humana specie et figura, qui, etc., id. Rosc. Am. 22, 63; Liv. 29, 17, 11: uri sunt specie et colore et figura tauri, Caes. B. G. 6, 28, 1: gemina tauri juvenisque, the Minotaur, Ov. M. 8, 169: Himera in muliebrem figuram habitumque formata, Cic. Verr. 2, 2, 35, § 87; cf.: figura et lineamenta hospitae, id. ib. 36, § 89: conformatio quaedam et figura totius oris et corporis, id. de Or. 1, 25, 114: pulmonum vis et figura, id. Tusc. 1, 16, 37: formae figura, id. N. D. 1, 32, 90: formaï servare figuram, Lucr. 4, 69: navium figura (shortly before: navium species), Caes. B. G. 4, 25, 2: lapidis, Ov. M. 3, 399: dohorum, Plin. 2, 25, 22, § 90: lenticulae dimidiae, id. 27, 12, 98, § 124: quadriangula grani, id. 13, 22, 38, § 118: triquetra, id. 3, 16, 20, § 121: rotunditatis aut proceritatis, id. 13, 4, 9, § 49 et saep.—
2. Concr., a sketch, figure, drawing (lat. Lat.): figurae quae σχηματα vocant, Gell. 1, 20, 1; 2, 21, 10: κύβος est figura ex omni latere quadrata, id. 1, 20, 4.—
B. In partic.
1. In the lang. of the Epicurean philosophy applied to the atoms or molecular parts of bodies: caelestem fulminis ignem Subtilem magis e parvis constare figuris, Lucr. 2, 385; 2, 682 sq.; 778; 3, 190 al.; cf.: illas figuras Epicuri, quas e summis corporibus dicit effluere, Quint. 10, 2, 15 Spald.—
2. Poet., a form, shade, phantom of the dead: in somnis, cum saepe figuras Contuimur miras simulacraque luce carentum, Lucr. 4, 34: morte obita quales fama est volitare figuras, Verg. A. 10, 641: CVM VITA FVNCTVS IVNGAR TIS (i. e. tuis) VMBRA FIGVRIS, Inscr. Orell. 4847.—
II. Trop., quality, kind, form, species, nature, manner.
A. In gen.: de figura vocis satis dictum est, Auct. Her. 3, 15, 25: majus et minus et aeque magnum ex vi et ex numero et ex figura negotii consideratur, Cic. Inv. 1, 28, 41: figura orationis plenioris et tenuioris, id. de Or. 3, 55, 212; cf.: suam quandam expressit quasi formam figuramque dicendi, id. ib. 2, 23, 98: occurrunt animo pereundi mille figurae, kinds, Ov. H. 10, 81: edidit innumeras species, partimque figuras rettulit antiquas, etc., id. M. 1, 436; cf.: capiendi figurae (for which, shortly after: species capiendi), Dig. 39, 6, 31: condicionis, ib. 35, 2, 30. —
B. In partic.
1. Gram. t. t., form of a word, inflection: alia nomina, quod quinque habent figuras, habere quinque casus, Varr. L. L. 9, § 52; cf.: non debuisse ex singulis vocibus ternas vocabulorum figuras fieri, ut albus, alba, album, id. ib. 9, § 55: quaedam (verba) tertiae demum personae figura dicuntur, ut licet, piget, Quint. 1, 4, 29; 8, 2, 15 Spald.—
2. Rhet. t. t., a figure of speech, σχῆμα, Cic. de Or. 3, 53 sq.; id. Or. 39 sq.; Quint. 9, 1 sq. et saep.—
b. Esp., one which contains hints or allusions, Suet. Vesp. 13; id. Dom. 10; cf. Quint. 9, 2, 82.

Origins

From fingō, perhaps withh *-ūra, a rebracketed variant of -tūra; if so, doublet of fictūra. Ultimately from Proto-Indo-European *dʰeyǵʰ- ("to form, to shape").

Descendants
  • Catalanfigura
  • Englishfigure
  • Frenchfigure
  • GermanFigur
  • Italianfigura
  • Portuguesefigura
  • Romanianfigură
  • Spanishfigura
  • Aromanianfigiurâ
  • Aromanianfigurâ

In English words that came into English from figūra

  • figurefigūra
  • configureconfigurare
  • prefigurepraefigurare
  • figuralfigūrālis
  • figurationfigūrō
  • configuratecōnfigūrātus

Quick answers

What does figūra mean in Latin?
figūra, a noun, means “shape, form, figure; shape; taunt, quip, jibe”.
What is the genitive of figūra?
The genitive singular is figūrae. figūra is feminine, first declension.
How do you pronounce figūra?
In classical Latin, [fɪˈɡuː.ra]; in ecclesiastical (church) Latin, [fiˈɡuː.ra].
Which English words come from figūra?
English words that go back to Latin figūra include figure, figural, figuration, configure, prefigure and configurate.