LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fīdūciārius

fīdūciārius (feminine fīdūciāria, neuter fīdūciārium)
Classical[fiː.duː.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[fi.du.t͡ʃiˈaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or relating to a thing held in trust, fiduciary
  2. adjectivebroadlyentrusted, given, held in trust

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefīdūciāriusfīdūciāriafīdūciārium
genitivefīdūciāriīfīdūciāriaefīdūciāriī
dativefīdūciāriōfīdūciāriaefīdūciāriō
accusativefīdūciāriumfīdūciāriamfīdūciārium
ablativefīdūciāriōfīdūciāriāfīdūciāriō
vocativefīdūciāriefīdūciāriafīdūciārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefīdūciāriīfīdūciāriaefīdūciāria
genitivefīdūciāriōrumfīdūciāriārumfīdūciāriōrum
dativefīdūciāriīsfīdūciāriīsfīdūciāriīs
accusativefīdūciāriōsfīdūciāriāsfīdūciāria
ablativefīdūciāriīsfīdūciāriīsfīdūciāriīs
vocativefīdūciāriīfīdūciāriaefīdūciāria

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

fīdūcĭārĭus, a, um, adj. id. II. B..
I. Jurid. t. t., of or relating to a thing held in trust, fiduciary: heres, that receives any thing in trust, Dig. 36, 1, 46; Inscr. Orell. 3524: tutela, Just. Inst. 1, 19; cf. Gai. Inst. 1, 172.—
II. Transf. beyond the jurid. sphere, intrusted, given, or held in trust: optimum ratus, eam urbem Nabidi veluti fiduciariam dare, Liv. 32, 38, 2: opera, * Caes. B. C. 2, 17, 2: regnum, Auct. B. Alex. 23, 2: imperium, Curt. 5, 9, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin fīdūciārius From fīdūcia + -ārius.

Descendants
  • Englishfiduciary
  • Italianfiduciario