adjectivefirst/second-declension adjective
fīdūciārius
fīdūciārius (feminine fīdūciāria, neuter fīdūciārium)
Classical[fiː.duː.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[fi.du.t͡ʃiˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or relating to a thing held in trust, fiduciary
- adjectivebroadlyentrusted, given, held in trust
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fīdūciārius | fīdūciāria | fīdūciārium |
| genitive | fīdūciāriī | fīdūciāriae | fīdūciāriī |
| dative | fīdūciāriō | fīdūciāriae | fīdūciāriō |
| accusative | fīdūciārium | fīdūciāriam | fīdūciārium |
| ablative | fīdūciāriō | fīdūciāriā | fīdūciāriō |
| vocative | fīdūciārie | fīdūciāria | fīdūciārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fīdūciāriī | fīdūciāriae | fīdūciāria |
| genitive | fīdūciāriōrum | fīdūciāriārum | fīdūciāriōrum |
| dative | fīdūciāriīs | fīdūciāriīs | fīdūciāriīs |
| accusative | fīdūciāriōs | fīdūciāriās | fīdūciāria |
| ablative | fīdūciāriīs | fīdūciāriīs | fīdūciāriīs |
| vocative | fīdūciāriī | fīdūciāriae | fīdūciāria |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
fīdūcĭārĭus, a, um, adj. id. II. B..
I. Jurid. t. t., of or relating to a thing held in trust, fiduciary:
heres, that receives any thing in trust, Dig. 36, 1, 46; Inscr. Orell. 3524: tutela, Just. Inst. 1, 19; cf. Gai. Inst. 1, 172.—II. Transf. beyond the jurid. sphere, intrusted, given, or held in trust: optimum ratus, eam urbem Nabidi veluti fiduciariam dare, Liv. 32, 38, 2: opera, * Caes. B. C. 2, 17, 2:
regnum, Auct. B. Alex. 23, 2: imperium, Curt. 5, 9, 8.Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin fīdūciārius From fīdūcia + -ārius.
Descendants
- Englishfiduciary
- Italianfiduciario