fateor
Meaning
- deponentto confess, admit
PAMPHILUS: Ego mē amāre hanc fateor; sī id peccāre est, fateor id quoque.
PAMPHILUS: I admit that I love her; if that is a sin, I admit that, too.166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 896Anna, fatēbor enim, [...].
“Anna — yes, I will admit [it] — ….”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.20 - deponentto acknowledge, own
- deponentto show, indicate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vērum dīcō dē mē ipsō; culpam fatērī.vērum esse cōncēdōapertē cōnfiteorChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fateri · Profiteri · Confiteri
Fateri means to disclose, without any accessory notion, in opp. to celare, Liv. xxiv. 5. Curt. vi. 9; profiteri means to avow, freely and openly, without fear and reserve, whether questioned or not; confiteri, to confess in consequence of questions, menaces, compulsion. The professio has its origin in a noble consciousness, when a man disdains concealment, and is not ashamed of that which he has kept secret; the confessio, in an ignoble consciousness, when a man gives up his secret out of weakness, and is ashamed of that which he confesses. Cic. Cæc. 9, 24. Ita libenter confitetur, ut non solum fateri, sed etiam profiteri videatur. Planc. 25, 62. Rabir. perd. 5. (iv. 30.)
Conjugation conjugation 2 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fateor | fatēbar | fatēbor | — | — | — |
| 2nd sg. | fatēris fatēre | fatēbāris fatēbāre | fatēberis fatēbere | — | — | — |
| 3rd sg. | fatētur | fatēbātur | fatēbitur | — | — | — |
| 1st pl. | fatēmur | fatēbāmur | fatēbimur | — | — | — |
| 2nd pl. | fatēminī | fatēbāminī | fatēbiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | fatentur | fatēbantur | fatēbuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fatear | fatērer | — | — |
| 2nd sg. | fateāris fateāre | fatērēris fatērēre | — | — |
| 3rd sg. | fateātur | fatērētur | — | — |
| 1st pl. | fateāmur | fatērēmur | — | — |
| 2nd pl. | fateāminī | fatērēminī | — | — |
| 3rd pl. | fateantur | fatērentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fatēre | — |
| pres. 2nd pl. | fatēminī | — |
| fut. 2nd sg. | fatētor | — |
| fut. 3rd sg. | fatētor | — |
| fut. 3rd pl. | fatentor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fatērī fatērier | — |
| perfect infinitive | fassum esse | — |
| future infinitive | fassūrum esse | — |
| present participle | fatēns | — |
| perfect participle | fassus fassa, fassā, fassae, fassam, fassārum, fassās, fasse, fassī, fassīs, fassō, fassōrum, fassōs | — |
| future participle | fassūrus fassūra, fassūrā, fassūrae, fassūram, fassūrārum, fassūrās, fassūre, fassūrī, fassūrīs, fassūrō, fassūrōrum, fassūrōs, fassūrum | fatendus fatenda, fatendā, fatendae, fatendam, fatendārum, fatendās, fatende, fatendīs, fatendōrum, fatendōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- audio, fateor
- I admit it, say on.
si verum mihi eritis fassae, vinclis exsolvemini, Plaut. Truc. 4, 3, 10: so, verum fateri, Plin. 27, 1, 1, § 2; Curt. 6, 3: ut verius fatear, Eum. Grat. Act. 1: quid fatebor? Plaut. Capt. 3, 4, 3; 2, 2, 67: multi in tormentis mori maluerunt falsum fatendo quam infitiando dolere, Cic. Part. 14, 50: peccatum, culpam, Ov. Tr. 1, 315; Hor. S. 2, 4, 4: delicta, Ov. M. 4, 685: mores suos, Quint. 10, 1, 100: sensus suos, Ov. H. 21, 204: paupertatem, id. M. 8, 634 et saep.—Prov.: fatetur facinus, si quis judicium fugit, Pub. Syr. 174 Rib.—fateor atque etiam profiteor et prae me fero, te, etc., Cic. Rab. Perd. 5, 17: me despexe ad te per impluvium tuum, Fateor, Plaut. Mil. 2, 6, 73: fateor eam esse importunam, id. As. 1, 1, 47: si quis contra rem publicam se amici causa fecisse fateatur, Cic. Lael. 12, 40: qui se debere fateantur, *Caes. B. C. 3, 20, 3: cum se Cicero ab illis plurimum fateatur adjutum, Quint. 10, 1, 40: fateor me duci ventre, Hor. S. 2, 7, 37: jura inventa metu injusti fateare necesse est, id. ib. 1, 3, 111; id. Ep. 2, 1, 85: hominum igitur causa eas rerum copias comparatas fatendum est, Cic. N. D. 2, 63, 158.—With ellips. of acc.: fateor peccavisse, Plaut. Most. 5, 2, 18: non didici sane nescire fateri, Hor. A. P. 418.—With two acc.: cum se servum fateatur tuum, Ter. Eun. 5, 2, 24: eum (i. e. Jovem) ipsi lapides hominem fatebuntur, Lact. 1, 11, 28: fassus hujus se spectaculi debitorem, Sen. Contr. 1, 1, 11.—cum de facto turpi aliquo aut inutili aut utroque fateatur, Cic. Inv. 2, 26, 77.—ita libenter confitetur, ut non solum fateri, sed etiam profiteri videatur, Cic. Caecin. 9, 24: Me. Est tibi nomen Menaechmo? M. Fateor, Plaut. Men. 5, 9, 48: leno sum, fateor, Ter. Ad. 2, 1, 34: non potest sine malo fateri, id. Eun. 4, 4, 47: qui a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti, Cic. Brut. 19, 76; cf. Quint. 5, 12, 13: nulline faterier audes? Hor. Ep. 2, 2, 148: in fatendo lenis et summissa (vox), Quint. 11, 3, 63: ad fatendum impulsus, id. 5, 13, 46: da veniam fasso, Ov. P. 4, 2, 23; parenthetically: fateor, Plaut. Aul. 4.4, 16: fatebor enim, Verg. E. 1, 31; id. A. 4, 20; Ov. M. 9, 362 al.—innocentem fuisse patrem fatetur, id. 7, 1, 56; 1, 10, 37: utque sedet vultu fassus Telamonius iram, Ov. Tr. 2, 525: patinarum calore pisces vitalem motum fateri, Plin. 9, 57, 83, § 177: mors sola fatetur, Quantula sint hominum corpuscula, Juv. 10, 172; 15, 132: properabo fateri, quae, etc., id. 3, 59: Belus amnis non nisi refuso mari harenas fatetur, Plin. 36, 26, 65, § 190.—fatendi modus, the indicative, Quint. 1, 6, 7; Varr. L. L. 8, 5, 8.!*? hunc (agrum) excipere nominatim, qui publicus esse fateatur, Cic. Agr. 2, 21, 57 (dub.).—vulgo fatebatur, utique minorem eum legasse, Dig. 30, 1, 39, § 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *fatēōr, from Proto-Indo-European *bʰeh₂- (“to speak”); the stem fat- seemingly comes from Proto-Indo-European *bʰh₂-tó-s (“spoken”) (cognate with Ancient Greek φᾰτός (phătós)) or Proto-Indo-European *bʰh₂-t- (“who speaks”). Related to Latin for (“to speak, to say”), Latin fātum (“fate”), Latin fāma (“fame, reputation”), Ancient Greek φήμη (phḗmē, “talk”).
In English words that came into English from fateor
- professorprofessor
- confessioncōnfessiō
- professionprofessiō
- confessconfessus
- professprofitērī
- confessorcōnfessor
- confitentconfitens
- confiteorcōnfiteor