LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

exaudiō

exaudiō (present infinitive exaudīre, perfect active exaudīvī or exaudiī, supine exaudītum)
Classical[ɛkˈsau̯.di.oː]Ecclesiastical[eɡˈzaːu̯.di.o]
exaudiēns pres. act. ptcp.

Meaning

  1. to hear, discern or perceive clearly
  2. to listen to, hearken, heed; obey; grant
  3. to understand, comprehend
  4. to give heed to, obey
  5. to hear favourably, graciously

Latīnē defined in Latin in our graded readers

clārē audiō, audītum respondeō
exaudiō -īre — in Metamorphoses I, ch. 9

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exaudiōexaudiēbamexaudiamexaudīvī
exaudiī
exaudīveram
exaudieram
exaudīverō
exaudierō
2nd sg.exaudīsexaudiēbāsexaudiēsexaudīvistī
exaudiistī, exaudīstī
exaudīverās
exaudierās
exaudīveris
exaudieris
3rd sg.exauditexaudiēbatexaudietexaudīvit
exaudiit
exaudīverat
exaudierat
exaudīverit
exaudierit
1st pl.exaudīmusexaudiēbāmusexaudiēmusexaudīvimus
exaudiimus
exaudīverāmus
exaudierāmus
exaudīverimus
exaudierimus
2nd pl.exaudītisexaudiēbātisexaudiētisexaudīvistis
exaudiistis
exaudīverātis
exaudierātis
exaudīveritis
exaudieritis
3rd pl.exaudiuntexaudiēbantexaudientexaudīvērunt
exaudīvēre, exaudiērunt, exaudiēre
exaudīverant
exaudierant
exaudīverint
exaudierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exaudiamexaudīremexaudīverim
exaudierim
exaudīvissem
exaudiissem
2nd sg.exaudiāsexaudīrēsexaudīverīs
exaudierīs
exaudīvissēs
exaudiissēs
3rd sg.exaudiatexaudīretexaudīverit
exaudierit
exaudīvisset
exaudiisset, exaudīsset
1st pl.exaudiāmusexaudīrēmusexaudīverīmus
exaudierīmus
exaudīvissēmus
exaudiissēmus
2nd pl.exaudiātisexaudīrētisexaudīverītis
exaudierītis
exaudīvissētis
exaudiissētis
3rd pl.exaudiantexaudīrentexaudīverint
exaudierint
exaudīvissent
exaudiissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exaudiorexaudiēbarexaudiar
2nd sg.exaudīris
exaudīre
exaudiēbāris
exaudiēbāre
exaudiēris
exaudiēre
3rd sg.exaudīturexaudiēbāturexaudiētur
1st pl.exaudīmurexaudiēbāmurexaudiēmur
2nd pl.exaudīminīexaudiēbāminīexaudiēminī
3rd pl.exaudiunturexaudiēbanturexaudientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exaudiarexaudīrer
2nd sg.exaudiāris
exaudiāre
exaudīrēris
exaudīrēre
3rd sg.exaudiāturexaudīrētur
1st pl.exaudiāmurexaudīrēmur
2nd pl.exaudiāminīexaudīrēminī
3rd pl.exaudianturexaudīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exaudīexaudīre
pres. 2nd pl.exaudīteexaudīminī
fut. 2nd sg.exaudītōexaudītor
fut. 3rd sg.exaudītōexaudītor
fut. 2nd pl.exaudītōte—
fut. 3rd pl.exaudiuntōexaudiuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexaudīreexaudīrī
perfect infinitiveexaudīvisse
exaudiisse
exaudītum esse
future infinitiveexaudītūrum esseexaudītum īrī
present participleexaudiēns—
perfect participle—exaudītus
exaudīta, exaudītā, exaudītae, exaudītam, exaudītārum, exaudītās, exaudītī, exaudītōrum, exaudītōs
future participleexaudītūrus
exaudītūra, exaudītūrā, exaudītūrae, exaudītūram, exaudītūrārum, exaudītūrās, exaudītūre, exaudītūrī, exaudītūrīs, exaudītūrō, exaudītūrōrum, exaudītūrōs, exaudītūrum
exaudiendus
exaudiundus, exaudienda, exaudiendā, exaudiendae, exaudiendam, exaudiendārum, exaudiendās, exaudiende, exaudiendīs, exaudiendōrum, exaudiendōs
gerundexaudiendī, exaudiendō, exaudiendumsupineexaudītum, exaudītū

ex-audĭo, īvi or ii, ītum, 4, v. a.
I. To hear or perceive clearly (class.): Nec satis exaudiebam, nec sermonis fallebar tamen, Quae loquerentur, Plaut. Epid. 2, 2, 55; cf. id. Merc. 4, 3, 8; id. Men. 3, 2, 13; id. Trin. 3, 3, 25: cum aliquantulum progressus esset, subito exaudivit hinnitum, Cic. Div. 1, 33 fin.; cf. id. Att. 13, 48; Caes. B. G. 6, 39, 1; 7, 61, 3; id. B. C. 1, 66, 1; 3, 105, 3; Liv. 1, 29; 2, 27; 5, 52; 8, 33 et saep.: maxima voce, ut omnes exaudire possint, dico semperque dicam, Cic. Sull. 1, 33; cf. id. ib. 12, 34; id. Leg. 3; Caes. B. G. 5, 30, 1; id. B. C. 3, 94, 6; Liv. 1, 27.—With acc. and inf., Caes. B. C. 3, 87, 4.—
II. Less freq. in the signif. of audio.
A. To hear, perceive by hearing: quam multa, quae nos fugiunt in cantu, exaudiunt in eo genere exercitati, Cic. Ac. 2, 7, 20: exaudi, vultusque attolle jacentes, Ov. M. 4, 144: tum denique saxa non exauditi rubuerunt sanguine vatis, id. ib. 11, 19: Haec vix proximis exaudientibus dixerat, Curt. 7, 7: fingere cinctutis non exaudita Cethegis, Hor. A. P. 50.—Poet.: licet has exaudiat herbas (i. e. hos cantus), Luc. 6, 715.—
B. To hearken, listen to; to regard, grant: tantum miserere precesque Supplicis exaudi, Ov. M. 13, 856; so, preces, Luc. 6, 706; Plin. 28, 2, 3, § 13: dirae exauditae ab omnibus diis, Liv. 40, 5, 1: vota precesque, Verg. A. 11, 157; Stat. Th. 11, 616: vota populi, Sen. Contr. 1, 3, 10: quae optamus, Plin. Pan. 94, 2.—Absol., Ov. Am. 2, 9, 51; Lact. 7, 16, 12; 7, 17, 11; Vulg. Psa. 142, 1 et saep.—
C. To give heed to, to obey: ridebit monitor non exauditus, Hor. Ep. 1, 20, 14: exaudi, Ov. M. 9, 122.—
D. To understand, comprehend = intellegere: nomina, Dig. 33, 10, 7; cf. verba, ib. 45, 1, 99.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinexaudiō

Latin ex- Proto-Indo-European *h₂ewis Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Italic *awizdiō Latin audiō Latin exaudiō From ex- + audiō (“hear”).

Descendants
  • Catalanexaudir
  • Italianesaudire
  • Spanishexaudir

Quick answers

What does exaudiō mean in Latin?
exaudiō, a verb, means “to hear, discern or perceive clearly; to listen to, hearken, heed; obey”.
What are the principal parts of exaudiō?
exaudiō, exaudīre, exaudīvī, exaudītum (fourth conjugation).
How do you pronounce exaudiō?
In classical Latin, [ɛkˈsau̯.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡˈzaːu̯.di.o].
Where does exaudiō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exaudiō.