verbfourth conjugation
inaudiō
inaudiō (present infinitive inaudīre, perfect active inaudīvī or inaudiī, supine inaudītum)
Classical[ɪˈnau̯.di.oː]Ecclesiastical[iˈnaːu̯.di.o]
indaudiō
Meaning
- to hear (of), learn (that)
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inaudiō | inaudiēbam | inaudiam | inaudīvī inaudiī | inaudīveram inaudieram | inaudīverō inaudierō |
| 2nd sg. | inaudīs | inaudiēbās | inaudiēs | inaudīvistī inaudiistī | inaudīverās inaudierās | inaudīveris inaudieris |
| 3rd sg. | inaudit | inaudiēbat | inaudiet | inaudīvit inaudiit | inaudīverat inaudierat | inaudīverit inaudierit |
| 1st pl. | inaudīmus | inaudiēbāmus | inaudiēmus | inaudīvimus inaudiimus | inaudīverāmus inaudierāmus | inaudīverimus inaudierimus |
| 2nd pl. | inaudītis | inaudiēbātis | inaudiētis | inaudīvistis inaudiistis | inaudīverātis inaudierātis | inaudīveritis inaudieritis |
| 3rd pl. | inaudiunt | inaudiēbant | inaudient | inaudīvērunt inaudīvēre, inaudiērunt, inaudiēre | inaudīverant inaudierant | inaudīverint inaudierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inaudiam | inaudīrem | inaudīverim inaudierim | inaudīvissem inaudiissem |
| 2nd sg. | inaudiās | inaudīrēs | inaudīverīs inaudierīs | inaudīvissēs inaudiissēs |
| 3rd sg. | inaudiat | inaudīret | inaudīverit inaudierit | inaudīvisset inaudiisset |
| 1st pl. | inaudiāmus | inaudīrēmus | inaudīverīmus inaudierīmus | inaudīvissēmus inaudiissēmus |
| 2nd pl. | inaudiātis | inaudīrētis | inaudīverītis inaudierītis | inaudīvissētis inaudiissētis |
| 3rd pl. | inaudiant | inaudīrent | inaudīverint inaudierint | inaudīvissent inaudiissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inaudior | inaudiēbar | inaudiar |
| 2nd sg. | inaudīris inaudīre | inaudiēbāris inaudiēbāre | inaudiēris inaudiēre |
| 3rd sg. | inaudītur | inaudiēbātur | inaudiētur |
| 1st pl. | inaudīmur | inaudiēbāmur | inaudiēmur |
| 2nd pl. | inaudīminī | inaudiēbāminī | inaudiēminī |
| 3rd pl. | inaudiuntur | inaudiēbantur | inaudientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inaudiar | inaudīrer |
| 2nd sg. | inaudiāris inaudiāre | inaudīrēris inaudīrēre |
| 3rd sg. | inaudiātur | inaudīrētur |
| 1st pl. | inaudiāmur | inaudīrēmur |
| 2nd pl. | inaudiāminī | inaudīrēminī |
| 3rd pl. | inaudiantur | inaudīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inaudī | inaudīre |
| pres. 2nd pl. | inaudīte | inaudīminī |
| fut. 2nd sg. | inaudītō | inaudītor |
| fut. 3rd sg. | inaudītō | inaudītor |
| fut. 2nd pl. | inaudītōte | — |
| fut. 3rd pl. | inaudiuntō | inaudiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inaudīre | inaudīrī |
| perfect infinitive | inaudīvisse inaudiisse | inaudītum esse |
| future infinitive | inaudītūrum esse | inaudītum īrī |
| present participle | inaudiēns | — |
| perfect participle | — | inaudītus inaudīta, inaudītā, inaudītae, inaudītam, inaudītārum, inaudītās, inaudītī, inaudītōrum, inaudītōs |
| future participle | inaudītūrus inaudītūra, inaudītūrā, inaudītūrae, inaudītūram, inaudītūrārum, inaudītūrās, inaudītūre, inaudītūrī, inaudītūrīs, inaudītūrō, inaudītūrōrum, inaudītūrōs, inaudītūrum | inaudiendus inaudiundus, inaudienda, inaudiendā, inaudiendae, inaudiendam, inaudiendārum, inaudiendās, inaudiende, inaudiendīs, inaudiendōrum, inaudiendōs |
gerundinaudiendī, inaudiendō, inaudiendumsupineinaudītum, inaudītū
ĭn-audĭo (arch. ind-audio, cf. Ritschl Proleg. ad Plaut. p. 143), īvi or ĭi, ītum, 4, v. a.,
I. to hear, learn, esp. something secret (mostly ante-class. and in the tempp. perff.): quod ego inaudivi, accipite, Pac. ap. Non. 126, 23:
unde hoc tam repente jucundum inaudivi melum? Nov. ib. 21: quorum erupit illa vox de qua ego ex te primum quiddam inaudieram, Cic. Fragm. ib. 20; cf.: numquid de quo inaudisti? id. Att. 6, 1, 20: metus ne de hac re quippiam indaudiverit, Plaut. Most. 3, 1, 11; id. Merc. 5, 2, 100; 103: nam os columnatum poëtae esse indaudivi barbaro, id. Mil. 2, 2, 56; 2, 5, 32; id. Aul. 2, 2, 88: et Aquini et Fabrateriae consilia sunt inita de me quae te video inaudisse, Cic. Fam. 9, 24, 1; cf.: re denique multo ante Gadibus inaudita, fore huic ut ab illo periculum crearetur, id. Balb. 18, 41: inaudita sententia, Just. 22, 3, 7.—Absol.: bonis dictis, quaeso, ne ille inaudiat, Afran. ap. Non. 126, 25 (Com. Rel. p. 149 Rib.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-audiō īvī, ītus, īre,
to hear whispered, get an inkling of: re Gadibus inauditā fore ut, etc., it having been rumored among, etc.: numquid de quo inaudisti?
Origins
Proto-Indo-European *h₂ewis Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Italic *awizdiō Latin audiō Latin inaudiō From in- + audiō.