noun · neutersecond declension
evangelium
evangelium n (genitive evangeliī or evangelī)
Classical[ɛu̯.aŋˈɡɛ.li.ũː]Ecclesiastical[e.van̠ʲˈd͡ʒɛː.li.um]
Meaning
- neutergood news
- EcclesiasticalLatinneuterany doctrine
- EcclesiasticalLatinneuterthe Gospel (book) and any of its manuscripts
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nūntius bonus, laeta fāmaĒvangelium -ī (n) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 2
nūntius bonusēvangelium -ī (n) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 1
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | evangelium | evangelia |
| genitive | evangeliī evangelī | evangeliōrum |
| dative | evangeliō | evangeliīs |
| accusative | evangelium | evangelia |
| ablative | evangeliō | evangeliīs |
| vocative | evangelium | evangelia |
Origins
From Ancient Greek εὐαγγέλιον (euangélion, “good news”). Written as a Latin word first in ecclesiastical writers.
Descendants
- Catalanevangeli
- Frenchévangilefrom Old French evangile
- Italianvangelo
- Occitanevangèli
- Portugueseevangelho
- Sardinianbanzelu
- Spanishevangeliofrom Old Spanish evangelio
- Englishevangel
- GermanEvangelium
- Asturianevanxeliu
In English words that came into English from evangelium
- gospelevangelium
- evangelicalevangelium
- evangelistevangelista
- evangelevangelium
- tetrevangeliumevangelium