adjectivefirst/second-declension adjective
ēvangelicus
ēvangelicus (feminine ēvangelica, neuter ēvangelicum)
Classical[eː.waŋˈɡɛ.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[e.van̠ʲˈd͡ʒɛː.li.kus]
Meaning
- adjectiveevangelical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēvangelicus | ēvangelica | ēvangelicum |
| genitive | ēvangelicī | ēvangelicae | ēvangelicī |
| dative | ēvangelicō | ēvangelicae | ēvangelicō |
| accusative | ēvangelicum | ēvangelicam | ēvangelicum |
| ablative | ēvangelicō | ēvangelicā | ēvangelicō |
| vocative | ēvangelice | ēvangelica | ēvangelicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēvangelicī | ēvangelicae | ēvangelica |
| genitive | ēvangelicōrum | ēvangelicārum | ēvangelicōrum |
| dative | ēvangelicīs | ēvangelicīs | ēvangelicīs |
| accusative | ēvangelicōs | ēvangelicās | ēvangelica |
| ablative | ēvangelicīs | ēvangelicīs | ēvangelicīs |
| vocative | ēvangelicī | ēvangelicae | ēvangelica |
ēvangĕlĭcus (eua-), a, um, adj., = εὐαγγελικός,
I. evangelical:
scriptura, Tert. adv. Marc. 39: vox, Prud. Apoth. 495 et saep.Origins
Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin ēvangelicus From ēvangelium (“gospel”) + -icus.
Descendants
- Catalanevangèlic
- Frenchévangélique
- Romanianevanghelicfrom French évangélique
- Italianevangelico
- Portugueseevangélico
- Spanishevangélico
- Galicianevanxélico