LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“friend” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

friend
amicus (with genitive or dative, fratris mei or fratri meo): sodalis (companion, comrade; also of the cicisbeo of a lady; Martisalis, 9, 3): necessarius (standing in some intimate connection with one): familiaris (so intimate as to be looked upon as almost a member of the family): studiosus, amator alicujus or alicujus rei (one whose affection or liking is fixed on a person or thing): cultor alicujus rei (one who likes to practise it; e.g., a friend to cold-water bathing, cultor frigidae): consectator alicujus rei (passionately fond of anything): diligens alicujus rei (attached to anything from preference, as an act of judgement; e.g., diligens veritatis). A good or great friend of anybody alicui or alicujus amicus, or amicissimus (never bonus or magnus amicus; magnus amicus would be “a powerful friend’): “My good friend” (in addressing anybody; especially a common man), o bone! sodes! my good friend (in apposition), amicus meus: a very intimate friend, amicus conjunctissimus: a treacherous friend, amicus ad fallendum accommodatus. To be an intimate friend of anybody, aliquo uti familiariter; familiaritate (also with magna, arta, maxima, intima) or magno usu familiaritatis cum aliquo conjunctum esse; arta familiaritate complecti aliquem: he and I are old friends, vetustate amicitiae cum eo conjunctus sum: all of them are old friends of mine, veteres mihi necessitudines cum his omnibus intercedunt: a friend of my boyhood, amicus mihi jam inde a puero: we are excellent, or the best possible, friends, nihil potest esse conjunctius, quam nos inter nos sumus; nihil est nostra familiaritate conjunctius: to have a friend in anybody, or anybody for my friend, aliquem amicum habere: to be one of a person’s friends, in amicis alicujus esse; ex familiaribus alicujus esse: to make anybody one’s friend, aliquem sibi facere or reddere amicum; animum alicujus sibi conciliare et ad usus suos adjungere; alicujus amicitiam sibi comparare, conciliare; parere sibi amicitiam cum aliquo (Nep., Alc., 7): anything wins friends, or makes men our friends, aliquid (e.g., obsequium) amicos parit: to make an intimate or confidential friend of anybody, sibi conjungere aliquem familiari amicitia. The right of a friend, jus amicitiae. To be anybody’s friend, i. e., supporter, favorer, alicujus fautorem esse; alicui favere or bene velle. A man’s friends (= supporters, partisans), qui cum aliquo faciunt; qui stant a or cum aliquo. Both friends and foes, aequi et iniqui (supporters and opponents). To be a friend to anything, alicujus rei esse studiosum, amantem, amatorem; aliqua re gaudere, delectari (to economy, delectari parsimonia): to be no friend to anything, abhorrere, alienum esse a re; displicet mihi aliquid.

Quick answer

What is the Latin word for friend?
The usual Latin words for “friend” are amīcus, sodālis, necessārius; also familiāris, studiōsus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.