LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

studiōsus

studiōsus (feminine studiōsa, neuter studiōsum, comparative studiōsior, superlative studiōsissimus, adverb studiōsē)
Classical[stʊ.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[stu.diˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveeager, zealous, fond, assiduous
  2. adjectiveanxious
  3. adjectivestudious
  4. adjectivedevoted (to)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativestudiōsusstudiōsastudiōsum
genitivestudiōsīstudiōsaestudiōsī
dativestudiōsōstudiōsaestudiōsō
accusativestudiōsumstudiōsamstudiōsum
ablativestudiōsōstudiōsāstudiōsō
vocativestudiōsestudiōsastudiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativestudiōsīstudiōsaestudiōsa
genitivestudiōsōrumstudiōsārumstudiōsōrum
dativestudiōsīsstudiōsīsstudiōsīs
accusativestudiōsōsstudiōsāsstudiōsa
ablativestudiōsīsstudiōsīsstudiōsīs
vocativestudiōsīstudiōsaestudiōsa

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

partium studiosum esse
to be a strong partisan.
studiosum esse alicuius
to look favourably upon; to support.
alicuius studiosum esse
to be a follower of some one.
homines litterarum studiosi
learned, scientific, literary men.
veritatis amans, diligens, studiosus
truthful; veracious.
nobilitatis fautorem, studiosum esse
to be a friend of the aristocracy.
virtutem sequi, virtutis studiosum esse
to strive to attain virtue.
studere alicui rei, studiosum esse alicuius rei
to have an inclination for a thing.
1 more phrases
studiose (diligenter, enixe, sedulo, maxime) dare operam, ut...
to take great pains in order to...

stŭdĭōsus, a, um, adj. studium,
I. eager, zealous, assiduous, anxious after any thing, fond or studious of any thing.
I. In gen.
(a). With gen. (most freq.): venandi aut pilae studiosi, Cic. Lael. 20, 74: nemorum caedisque ferinae, Ov. M. 7, 675: placendi, id. A. A. 3, 423: culinae aut Veneris, Hor. S. 2, 5, 80: florum, id. C. 3, 27, 29: dicendi, Cic. de Or. 1, 59, 251; Quint. 2, 13, 1: eloquentiae, id. 5, 10, 122: summe omnium doctrinarum, Cic. Fam. 4, 3, 3: musices, Quint. 1, 10, 12: sapientiae, id. 3, prooem. § 2; 12, 1, 19: sermonis, id. 10, 1, 114: juris, occupied with, studious of, the law, Suet. Ner. 32.—Comp.: ille restituendi mei quam retinendi studiosior, Cic. Att. 8, 3, 3.—Sup.: munditiarum lautitiarumque studiosissimus, Suet. Caes. 46: aleae, Aur. Vict. Epit. 1.—
(b). With dat.: nisi adulterio, studiosus rei nulli aliae, Plaut. Mil. 3, 1, 206: armorum quam conviviorum apparatibus studiosior, Just. 9, 8, 4.—*
(g). With ad: studiosiores ad opus, Varr. R. R. 1, 17, 7.—
(d). With in: in argento, Petr. 52, 1.— (ε) Absol.: homo valde studiosus ac diligens, Cic. Ac. 2, 31, 98: putavi mihi suscipiendum laborem utilem studiosis, id. Opt. Gen. 5, 13: aliquid studioso animo inchoare, Plin. Ep. 6, 16, 9.—
II. In partic.
A. Zealous for any one, i. e. partial, friendly, attached, devoted to him (class.; esp. freq. in Cic.): omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae παρρησίαν eripui, Cic. Att. 1, 16, 8: mei studiosos habeo Dyrrhachinos, id. ib. 3, 22, 4: sui, id. Brut. 16, 64: nobilitatis, id. Ac. 2, 40, 125: studiosa Pectora, Ov. Tr. 4, 10, 91.—Comp.: studiosior alterius partis, Suet. Tib. 11 med.: te studiosiorem in me colendo fore, Cic. Fam. 5, 19, 1.—Sup.: hunc cum ejus studiosissimo Pammene, Cic. Or. 30, 105: existimationis meae studiosissimus, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 117: studiosissimum Platonis auditorem fuisse, Tac. Or. 32.—
B. Devoted to study or learning, learned, studious (not anteAug.; in Cic. always with gen.: litterarum, doctrinarum, etc.; v. supra, I. α, and cf. studeo, II. B.): quid studiosa cohors operum struit? Hor. Ep. 1, 3, 6: ipse est studiosus, litteratus, etiam disertus, Plin. Ep. 6, 26, 1: juvenis studiosus alioquin, Quint. 10, 3, 32.—Transf., of things: studiosa disputatio, a learned disputation, Quint. 11, 1, 70: otium, Plin. Ep. 1, 22, 11.—Plur. subst.: stŭdĭōsi, ōrum, m., studious men, the learned, students, Cic. Opt. Gen. 5, 13; Quint. 2, 10, 5; 10, 1, 45; Plin. Ep. 4, 13, 11; 4, 28, 2.—Also, sing.: Stŭdĭōsus, i, m., The Student, the title of a work of the elder Pliny, Plin. Ep. 3, 5, 5.—Hence, adv.: stŭ-dĭōsē, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously (freq. and class.): texentem telam studiose offendimus, Ter. Heaut. 2, 3, 44: cum studiose pila luderet, Cic. de Or. 2, 62, 253: libenter studioseque audire, id. Div. in Caecil. 12, 39; cf. Tac. Or. 2: aliquid studiose diligenterque curare, Cic. Att. 16, 16, A, § 7: studiose discunt, diligenter docentur, id. Q. Fr. 3, 3, 1: aliquid investigare, id. Rep. 1, 11, 17: studiose cavendum est, id. Lael. 26, 99.—Comp.: ego cum antea studiose commendabam Marcilium, tum multo nunc studiosius, quod, etc., Cic. Fam. 13, 54; Quint. 3, 1, 15; 3, 6, 61; Ov. M. 5, 578; Nep. Ages. 3, 2; Col. 8, 11, 2; Just. 43, 3, 5 al.—Sup.: aliquid studiosissime quaerere, Cic. Rep. 1, 10, 15; id. Off. 3, 28, 101; Plin. Ep. 4, 26, 1; Suet. Calig. 54; id. Aug. 45.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)tew-
  2. Proto-Indo-European*(s)tewd-
  3. Proto-Indo-European*studéh₁ti
  4. Proto-Italic*studēō
  5. Latinstudiōsus

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin studium Latin -ōsus Latin studiōsus From studium + -ōsus.

Descendants
  • Catalanestudiós
  • Englishstudious
  • Frenchstudieux
  • GermanStudiosus
  • Italianstudioso
  • Portugueseestudioso
  • Romanianstudios
  • Spanishestudioso
  • Galicianestudioso

Quick answers

What does studiōsus mean in Latin?
studiōsus, a adjective, means “eager, zealous, fond, assiduous; anxious; studious”.
How do you pronounce studiōsus?
In classical Latin, [stʊ.diˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [stu.diˈɔː.s̬us].
Where does studiōsus come from?
Proto-Indo-European *(s)tew- → Proto-Indo-European *(s)tewd- → Proto-Indo-European *studéh₁ti → Proto-Italic *studēō → Latin studiōsus.