sodālis
Meaning
- companion, mate, fellow, intimate, comrade, crony
- member or fellow of an organisation; accomplice, conspirator
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Socius · Sodalis · Amicus · Familiaris · Particeps · Consors
1. Socii (from sequi) are bound by common interests to act together, as partners, companions, etc.; sodales and socienni, like ἑταῖροι, are bound only by being pleased with each to the common enjoyment of life, as comrades and good friends; but sodalis (from ἔθος, ἠθεῖος) is the more elevated, sociennus, a more comic expression. Socius is generally in construction with an objective genitive, which names the purpose of the sociatio; whereas sodalis only with a subjective genitive, which names the other sodalis; socius periculi, culpæ, but sodalis meus. 2. Sodalis is a good friend, with whom one stands in a sociable, that is to say, a calm state of intercourse; amicus, a friend, with whom one exchanges the sacred feeling of love and respect; familiaris, a confidant, to whom one is bound, as one heart and soul, in mirth and sorrow. 3. The socius rei is considered in the state of a fellow-laborer or fellow-sufferer; the particeps and consors as sharers in an enjoyment or in a possession; the particeps, because he voluntarily takes a part in a thing, in opp. to expers, like μέτοχος; the consors, because, without co-operating, he is entitled to a share, in opp. to exsors. Cic. Balb. 28. Fuit hic multorum illi laborum socius aliquando; est fortasse nunc nonnullorum particeps commodorum. Liv. xxi. 41, and Suet. Aug. 25. The co-regent is socius imperii, so far as he shares in the business of government; consors, so far as the office is merely honorary. (iv. 208.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sodālis | sodālēs |
| genitive | sodālis | sodālium |
| dative | sodālī | sodālibus |
| accusative | sodālem | sodālēs sodālīs |
| ablative | sodālī sodāle | sodālibus |
| vocative | sodālis | sodālēs |
sodale, Mart. 1, 86, 5; Plin. Ep. 2, 13, 6), comm. cf. Sanscr. svadhā, will, power; Gr. ἔθος, custom; v. Georg Curtius Gr. Etym. p. 251. socius, familiaris): tuos amicus et sodalis, Plaut. Merc. 2, 4, 7: hic sodalis tuos amicus optimus, id. Cas. 3, 3, 18; so (with amicus) id. Bacch. 3, 3, 71: sodalem me esse scis gnato tuo, id. Most. 5, 2, 32: sex sodales repperi, Vitam, amicitiam, etc., id. Merc. 5, 2, 4: quid enim aut illo fidelius amico aut sodale jucundius? Plin. Ep. 2, 13, 6: si frater aut sodalis esset, Ter. Ad. 4, 5, 74: sodalis et familiarissimus Dolabellae, Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14, 7: primum habui semper sodales. Sodalitates autem me quaestore constitutae sunt sacris Idaeis ... epulabar igitur cum sodalibus omnino modice, etc. (shortly after: coetu amicorum), Cic. Sen. 13, 45: popularis et sodalis, id. Ac. 2, 37, 118: meus sodalis, id. de Or. 2, 49, 200: adulescentes aliquot, aequales sodalesque: adulescentium Tarquiniorum, Liv. 2, 3: in urbem reversus sodalibus legi, Plin. Ep. 7, 4, 7: Pompei meorum prime sodalium, Hor. C. 2, 7, 5: gaudentem parvisque sodalibus et lare certo Et ludis, id. Ep. 1, 7, 58: sodalis istius (Verris) in hoc morbo et cupiditate, Cic. Verr. 2, 1, 36, § 91: veterem tutare sodalem, Ov. P. 2, 4, 33: O jucunde sodalis, id. ib. 1, 8, 25: dilectos inter sors prima sodalis, id. Tr. 4, 5, 1.—turba sodalis, the band of friends, Ov. R. Am. 586.—Of things: Hebrus, Hor. C. 1, 25, 19: cratera, id. ib. 3, 18, 6.—sodales in Lupercis, Cic. Cael. 11, 26: Sodales Titii, Tac. A. 1, 54: Augustales, id. ib. 3, 64; Suet. Claud. 6; id. Galb. 8; Inscr. Orell. 2364 sq.; 1588; 1593; 1611 et saep.—quos tu si sodales vocas, officiosam amicitiam nomine inquinas criminoso, Cic. Planc. 19, 46: tu in illis es decem sodalibus: Te in exsilium ire hinc oportet, Plaut. Pers. 4, 4, 12.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From earlier suodālis, from Proto-Italic *sweðālis, equivalent to suescō (“to be used to”) with the suffix -ālis. Compare Ancient Greek ἧλιξ (hêlix, “of the same age”), Russian своя́к (svoják), сват (svat) (cognates via Proto-Indo-European *swé).
In English words that came into English from sodālis
- sodalitysodālitās