LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“birth” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

birth
a coming into life, ortus. A father by birth, pater natura. The hour of one’s birth, hora, qua aliquis natus (genitus) est. From one’s birth up, inde ab incunabulis. Before anybody’s birth, ante aliquem natum, ante quam aliquis natus est. Birth-day, dies quo aliquis natus (genitus) est; dies natalis, also natalis. Birth-day present, munus natalicium. Birth-place, locus quo (urbs in qua) aliquis genitus est; urbs patria. Athens is his birth-place, natus est Athenis.
Origin, rise, beginning, origo, ortus, initium.
Extraction, descent, ortus; genus; stirps. Of high birth, nobili genere natus, nobili or hand obscuro loco natus. Of low, ignoble birth, ignobili, humili, obscuro loco natus; obscuris ortus majoribus. By birth a Tusculan, by citizenship a Roman, ortu Tusculanus, civitate Romanus. A Macedonian by birth, natione Macedo.
Creature born, partus; infans editus. An untimely birth, abortus.
A bringing forth, partio, partus, partura.
The after-birth, secundae (scilicet, partus).
New-birth, nova generatio: but regeneratio may be kept as a technical term in theology.

Quick answer

What is the Latin word for birth?
The usual Latin words for “birth” are orior, orīgō, initium; also genus, stirps, pariō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.