LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“acquaintance” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

acquaintance
(A) (A) of persons.
An acquaintance, notus: alicui amicus (a friend): alicui familiaris (an intimate acquaintance). He is an acquaintance of mine, usus mihi et consuetudo or familiaritas mihi cum aliquo intereedit. An intimate acquaintance, aliquis cujus amicitia familiariter utimur.
Acquaintance, noti, amici, familiares. To have an extensive acquaintance, multos habere amicos; multis notum esse et familiarem.
Acquaintance with anybody, cognitio alicujus (the becoming acquainted with a man: dignus cognitione, worth knowing): notitia alicujus (the being acquainted with): usus; usus et consuetudo (intercourse with, intimacy): familiaritas (habits of great intimacy). To make acquaintance with, aliquem cognoscere. (B) With things: cognitio alicujus rei (the becoming acquainted with it): notitia alicujus rei (the being acquainted with it): scientia alicujus rei (thorough knowledge, ths result of mental activity).

Quick answer

What is the Latin word for acquaintance?
The usual Latin words for “acquaintance” are nōtus, amīcus, familiāris; also nōscō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.