LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēsīderō

dēsīderō (present infinitive dēsīderāre, perfect active dēsīderāvī, supine dēsīderātum)
Classical[deːˈsiː.dɛ.roː]Ecclesiastical[deˈs̬iː.de.ro]
dēsīderātus perf. pass. ptcp.№ 892 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to want, desire, wish for, long for
    Nimium diū tē imperātōrem tua illa Mānliāna castra dēsīderant.For too long now that “Manlian” camp of yours has been longing for you as its leader. (The plural desiderant agrees with the plural subject castra, understood here as singular. Cicero is using the dramatic device of personification to taunt Catiline, whose supporter Gaius Manlius commanded a rebel camp at Faesulae in Etruria.)63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.10
  2. to miss, lack, need
    Mater mea mihi | monumentum | coeravit quae | me desiderat vehementer meMy mother built this monument for me, whom she misses terriblyc. early 1st-century BCE, CIL 6.16606
  3. to lose
  4. to be lost, to be missing

Latīnē defined in Latin in our graded readers

valdē cupiō id quod abest; absentem uxōrem dēsīderat.
dēsīderō -āre — in Mille Verba, Castra in Aegyptō

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Requirere · Desiderare

Requirere denotes requisition as an act of the understanding, which has in view the usefulness of the object; desiderare, as an act of feeling, which surrounds the object with love and sympathy. The requirens claims a right, and expects the fulfilment of his claim from others; the desiderans harbors a wish, and expects its fulfilment from the course of things, from fortune. Cic. Fam. vii. 26. Magis tuum officium desiderari, quam abs te requiri putavi meum. (v. 128.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēsīderōdēsīderābamdēsīderābōdēsīderāvīdēsīderāveramdēsīderāverō
dēsīderārō
2nd sg.dēsīderāsdēsīderābāsdēsīderābisdēsīderāvistī
dēsīderāstī
dēsīderāverās
dēsīderārās
dēsīderāveris
3rd sg.dēsīderatdēsīderābatdēsīderābitdēsīderāvitdēsīderāverat
dēsīderārat
dēsīderāverit
dēsīderārit
1st pl.dēsīderāmusdēsīderābāmusdēsīderābimusdēsīderāvimusdēsīderāverāmusdēsīderāverimus
dēsīderārimus
2nd pl.dēsīderātisdēsīderābātisdēsīderābitisdēsīderāvistis
dēsīderāstis
dēsīderāverātis
dēsīderārātis
dēsīderāveritis
dēsīderāritis
3rd pl.dēsīderantdēsīderābantdēsīderābuntdēsīderāvērunt
dēsīderāvēre, dēsīderārunt
dēsīderāverant
dēsīderārant
dēsīderāverint
dēsīderārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēsīderemdēsīderāremdēsīderāverim
dēsīderārim
dēsīderāvissem
dēsīderāssem
2nd sg.dēsīderēsdēsīderārēsdēsīderāverīsdēsīderāvissēs
dēsīderāssēs
3rd sg.dēsīderetdēsīderāretdēsīderāverit
dēsīderārit
dēsīderāvisset
dēsīderāsset
1st pl.dēsīderēmusdēsīderārēmusdēsīderāverīmus
dēsīderārīmus
dēsīderāvissēmus
dēsīderāssēmus
2nd pl.dēsīderētisdēsīderārētisdēsīderāverītis
dēsīderārītis
dēsīderāvissētis
dēsīderāssētis
3rd pl.dēsīderentdēsīderārentdēsīderāverint
dēsīderārint
dēsīderāvissent
dēsīderāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēsīderordēsīderābardēsīderābor
2nd sg.dēsīderāris
dēsīderāre
dēsīderābāris
dēsīderābāre
dēsīderāberis
dēsīderābere
3rd sg.dēsīderāturdēsīderābāturdēsīderābitur
1st pl.dēsīderāmurdēsīderābāmurdēsīderābimur
2nd pl.dēsīderāminīdēsīderābāminīdēsīderābiminī
3rd pl.dēsīderanturdēsīderābanturdēsīderābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēsīdererdēsīderārer
2nd sg.dēsīderēris
dēsīderēre
dēsīderārēris
dēsīderārēre
3rd sg.dēsīderēturdēsīderārētur
1st pl.dēsīderēmurdēsīderārēmur
2nd pl.dēsīderēminīdēsīderārēminī
3rd pl.dēsīderenturdēsīderārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēsīderādēsīderāre
pres. 2nd pl.dēsīderātedēsīderāminī
fut. 2nd sg.dēsīderātōdēsīderātor
fut. 3rd sg.dēsīderātōdēsīderātor
fut. 2nd pl.dēsīderātōte—
fut. 3rd pl.dēsīderantōdēsīderantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēsīderāredēsīderārī
perfect infinitivedēsīderāvisse
dēsīderāsse
dēsīderātum esse
future infinitivedēsīderātūrum essedēsīderātum īrī
present participledēsīderāns
dēsīderante, dēsīderantem, dēsīderantēs, dēsīderantī, dēsīderantia, dēsīderantibus, dēsīderantis, dēsīderantīs, dēsīderantium
—
perfect participle—dēsīderātus
dēsīderāta, dēsīderātā, dēsīderātae, dēsīderātam, dēsīderātārum, dēsīderātās, dēsīderātī, dēsīderātōrum, dēsīderātōs
future participledēsīderātūrus
dēsīderātūra, dēsīderātūrā, dēsīderātūrae, dēsīderātūram, dēsīderātūrārum, dēsīderātūrās, dēsīderātūre, dēsīderātūrī, dēsīderātūrīs, dēsīderātūrō, dēsīderātūrōrum, dēsīderātūrōs, dēsīderātūrum
dēsīderandus
gerunddēsīderandī, dēsīderandō, dēsīderandumsupinedēsīderātum, dēsīderātū

dē-sīdĕro, āvi, ātum, 1, v. a. etym. dub.; cf. considero,
I. to long for, greatly wish for, to desire something not possessed (freq. and class.—for syn. cf.: opto, requiro, expeto, appeto, affecto, cupio, concupisco, aveo, gestio, capto, volo).
I. In gen., with acc.: Dies noctesque me ames, me desideres, Ter. Eun. 1, 2, 113: quam tu filium tuom, tam pater me meus desiderat, Plaut. Capt. 2, 2, 66: natura quid velit, anquirat, desideret, Cic. Lael. 24: nec sitio honores, nec desidero gloriam, id. Q. Fr. 3, 5, 3: dum illa desideramus, ab aliis avertimur, Quint. 10, 6, 7: quid desideremus aut deprecemur, id. 4, 1, 52: nec nunc vires desidero adolescentis non plus quam adolescens tauri aut elephanti desiderabam, Cic. de Sen. 9; Caes. B. C. 3, 74, 2: desiderantem quod satis est, Hor. Od. 3, 1, 25: Sextilem totum mendax desideror, id. Ep. 1, 7, 2 et saep.—
(b). With acc. and inf.: me gratiam aps te inire verbis nil desidero, Plaut. Stich. 4, 1, 10: mihi dari haud desidero, id. Merc. 1, 2, 37: quo ullam rem ad se importari desiderent, Caes. B. G. 4, 2.— With inf. alone: mori, Vulg. Apoc. 9, 6.—
(g). With ab or in: ab Chrysippo nihil magnum desideravi, Cic. Rep. 3, 8; id. Att. 8, 14, 2; Quint. 3, 1, 2 al.: ab milite modestiam et continentiam, Caes. B. G. 7, 52 fin.: in quo (Catone) summam eloquentiam, Cic. Brut. 31, 118; id. Fin. 5, 5, 13; id. Fam. 8, 5, 1; id. Lael. 22, 82; Quint. 7, 2, 55 al.—
(d). Absol.: misere amans desiderat, Plaut. Bacch. 2, 2, 30; id. Mil. 4, 6, 29; Ter. Heaut. 3, 1, 16 al.—
B. Of inanimate subjects: desiderarunt te oculi mei, Cic. Planc. 5, 13: nullam virtus aliam mercedem laborum desiderat praeter, etc., id. Arch. 11, 28: ut desiderat laus probationem, sic, etc., Quint. 3, 7, 4 et saep.: desiderant rigari arbores, Plin. 17, 26, 40, § 249.
II. With predominant idea of lacking, wanting, to miss any thing: ex me audies, quid in oratione tua desiderem, Cic. Rep. 2, 38: si non est, nolis esse neque desideres, Plaut. Bacch. 4, 8, 73: quid a peritioribus rei militaris desiderari videbatur, Caes. B. C. 3, 61, 3 et saep.—Esp. with quominus: praeter quercum Dodonaeam nihil desideramus, quo minus Epirum ipsum possidere videamur, Cic. Att. 2, 4, 5. —
B. Meton. (effectus pro causa), to lose something; and more freq. pass., to be missing, to be lost: in eo proelio non amplius CC milites desideravit, Caes. B. C. 3, 99; cf. id. ib. 3, 71: ut nulla navis desideraretur, id. B. G. 5, 23, 3; 7, 11, 8 et saep.: neque quicquam ex fano praeter unum signum desideratum est, Cic. Verr. 2, 4, 44; Vell. 2, 52, 6: ex peditibus triginta, Curt. 3, 29, 27.—
C. With the notion of inquiring, searching; to investigate, examine, discuss (rare): sequitur ut morbo laborantibus remedia desiderentur, Col. 9, 13, 1: examina, id. 9, 8, 1.—Impers.: antequam desideraretur, before the question should be raised, Vitr. 2, 6, 4.—Hence,
1. dēsīdĕrans, antis, P. a., in Sup. desiderantissimus, in the later writers for desideratissimus, as a term of endearment, heart's desire, best beloved: vale, domine dulcissime, desiderantissime, Fronto Ep. 5, 40; M. Aur. ib. 1, 5; L. Aur. Verus, ib. 2, 8; Inscr. Orell. 4644.— Adv.: dēsīdĕranter, acc. to no. I., with desire, eagerly (late Lat.): appetere, Cassiod. Var. 1, 4.—Comp.: quanto desiderantius desideras, Fronto Ep. ad Ver. Imp. 13.—
2. dēsīdĕrātus, a, um, P. a., wished for, longed for, welcome (very rare): et veniet desideratus cunctis gentibus, Vulg. Aggaei, 2, 8: blandissima et desideratissimi promissa. Plin. 30, 1, 1, § 2: fratres desideratissimi, Vulg. Philip. 4, 1; and in inscrr. applied to a beloved person: FILIO DESIDERATISSIMO, Inscr. Orell. 5068; id. Grut. 681, 2 al.

Origins

From de- + *sīder-, a morpheme perhaps related to sīdus (“star; constellation”) (compare cōnsīderō). Perhaps like "wish upon a shooting star."

Elsewhere
  • Englishdesiderate
  • Italiandesiderare
  • Italiandisiderare
  • Frenchdésirerfrom Old French desirrer
  • Englishdesirefrom Old French desirrer
  • Catalandesitjarfrom Old Occitan dezirar
  • Catalandesirarfrom Old Occitan dezirar
  • Occitandesirarfrom Old Occitan dezirar
  • Portuguesedesejarfrom Old Galician-Portuguese desejar
  • Romaniandezidera
Eastern Romance
  • Romaniandeșidera
Old Spanish
  • Spanishdesear
Old Leonese
  • Asturiandesear

Quick answers

What does dēsīderō mean in Latin?
dēsīderō, a verb, means “to want, desire, wish for, long for; to miss, lack, need; to lose”.
What are the principal parts of dēsīderō?
dēsīderō, dēsīderāre, dēsīderāvī, dēsīderātum (first conjugation).
How do you pronounce dēsīderō?
In classical Latin, [deːˈsiː.dɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈs̬iː.de.ro].