LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dēfōrmitās

dēfōrmitās f (genitive dēfōrmitātis)
Classical[deːˈfoːr.mɪ.taːs]Ecclesiastical[deˈfɔr.mi.tas]

Meaning

  1. The state of being deformed; deformity, ugliness, disfigurement.
  2. The state of being morally incorrect; baseness, vileness, appalling nature; disgrace.

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēfōrmitāsdēfōrmitātēs
genitivedēfōrmitātisdēfōrmitātum
dativedēfōrmitātīdēfōrmitātibus
accusativedēfōrmitātemdēfōrmitātēs
ablativedēfōrmitātedēfōrmitātibus
vocativedēfōrmitāsdēfōrmitātēs

dēformĭtas, ātis, f. deformis, no. I.,
I. deformity, ugliness (good prose).
I. Lit. (physically): quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas animi debet videri? Cic. Off. 3, 29, 105; id. de Or. 2, 59, 239; cf. of mutilation, Amm. 14, 7, 16: in tanta deformitate, hideousness, Liv. 2, 23; Quint. 2, 13, 12 al.: aedificiorum, Suet. Ner. 38.—
II. Trop. (morally), baseness, vileness, deformity of character: an corporis pravitates habebunt aliquid offensionis, animi deformitas non habebit? Cic. Leg. 1, 19, 51; id. Att. 9, 10, 2; id. de Or. 1, 34, 156; Sen. Ben. 1, 10, 2; Quint. 6, 1, 12; 8, 3, 48.—Plur.: verba meretricum vitia atque deformitates significantia, Gell. 3, 3, 6 et saep.—
B. An uncouth style: rusticitas et rigor et deformitas adferunt frigus, Quint. 6, 1, 37.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dēfōrmitās From dēfōrmis + -tās.

Descendants
  • Catalandeformitat
  • Englishdeformity
  • Italiandeformità
  • Portuguesedeformidade
  • Spanishdeformidad
  • Galiciandeformidade

In English words that came into English from dēfōrmitās

  • deformitydēfōrmitās

Quick answers

What does dēfōrmitās mean in Latin?
dēfōrmitās, a noun, means “The state of being deformed; deformity, ugliness, disfigurement.; The state of being morally incorrect”.
What is the genitive of dēfōrmitās?
The genitive singular is dēfōrmitātis. dēfōrmitās is feminine, third declension.
How do you pronounce dēfōrmitās?
In classical Latin, [deːˈfoːr.mɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈfɔr.mi.tas].