dēfōrmis
Meaning
- two terminationDeparting physically from the correct shape; deformed, ugly, misshapen, malformed.
- two terminationDeparting morally from the correct quality; unbecoming; shameful, disgraceful, base.
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Teter · Fœdus · Turpis · Deformis
Teter, tæter (ἀταρτηρός) is the ugliness which disturbs the feeling of security, and excites fear or shuddering, like hideous, shocking, βλοσυρός; fœdus (ψοῖθος), that which offends natural feelings, and excites loathing and aversion, like μιαρός; turpis (from torpere) that which offends the moral feeling, or sense of decency, and excites disapprobation or contempt, in opp. to honestus, gloriosus, like αἰσχρός; deformis, that which offends the finer sensations, and excites dislike, in opp. to formosus, like δυσειδής. Cic. Off. i. 34. Luxuria cum omni ætate turpis, tum senectuti fœdissima est. Rep. ii. 26. Tyrannus quo neque tetrius neque fœdius . . . animal ullum cogitari potest. Vatin. 3. Quanquam sis omni diritate teterrimus. Vell. Pat. ii. 69. In Vatinio deformitas corporis cum turpitudine certabat ingenii. (v. 111.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēfōrmis | dēfōrmis | dēfōrme |
| genitive | dēfōrmis | dēfōrmis | dēfōrmis |
| dative | dēfōrmī | dēfōrmī | dēfōrmī |
| accusative | dēfōrmem | dēfōrmem | dēfōrme |
| ablative | dēfōrmī | dēfōrmī | dēfōrmī |
| vocative | dēfōrmis | dēfōrmis | dēfōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēfōrmēs | dēfōrmēs | dēfōrmia |
| genitive | dēfōrmium | dēfōrmium | dēfōrmium |
| dative | dēfōrmibus | dēfōrmibus | dēfōrmibus |
| accusative | dēfōrmīs dēfōrmēs | dēfōrmīs dēfōrmēs | dēfōrmia |
| ablative | dēfōrmibus | dēfōrmibus | dēfōrmibus |
| vocative | dēfōrmēs | dēfōrmēs | dēfōrmia |
taeter, foedus, turpis—freq. and class.): longus an brevis, formosus an deformis, Cic. Inv. 1, 24, 35: deformem esse natum, id. Cael. 3, 6; cf.: calvitio quoque deformis, Suet. Dom. 18; and, deformissima femina (opp. pulcherrima), Gell. 5, 11, 11: opus non deforme, Caes. B. G. 7, 23, 5: nec ulla deformior species est civitatis quam, etc., Cic. Rep. 1, 34; cf. patria, id. Fam. 4, 9, 3: solum patriae belli malis, Liv. 5, 49; cf. Suet. Vesp. 8: agmen (sc. inerme), Liv. 9, 6: turba, id. 41, 3; cf. Suet. Aug. 35: spectaculum, Liv. 1, 26, 10; 31, 24; cf. aspectus (opp. species honesta), Cic. Off. 1, 35, 126: motus statusve, id. Fin. 5, 12, 35 et saep.: oratio non tam honorifica audientibus quam sibi deformis, Liv. 45, 44; cf. Quint. 9, 4, 15: blanditiae, id. 8, 3, 65: convicia, id. 6, 4, 10: libido, id. 8, 6, 40: haesitatio, id. 11, 2, 48: obsequium, servile, Tac. A. 4, 20: aegrimonia, Hor. Epod. 13, 18 et saep.: deforme et servile est caedi discentes, Quint. 1, 3, 14; so with a subject-clause, id. 9, 4, 72 (opp. foedissimum); id. 11, 3, 81 and 125; Tac. Or. 36 fin. al.; and in the comp., Plin. Ep. 1, 23, 2; id. ib. 8, 24 fin.; Val. Max. 3, 2, 6.—N. plur. as subst.: deformia meditari, shameful deeds, Tac. A. 14, 15.—* Poet. with gen.: deformis leti, Sil. 1, 166.—Adv. (post-Aug.): dēformĭ-ter. sonat junctura, Quint. 8, 3, 45: dicet multa, id. 11, 1, 82: vivo, Suet. Ner. 49.—Comp.: deformius errasse, Sulpic. Sev. Dial. 1, 6, 6. —* animae, Ov. M. 2, 554.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From dē- (“from, away from”) + fōrma (“form”) + -is.
- Catalandeforme
- Italiandeforme
- Portuguesedeforme
- Spanishdeforme
- Czechdeformovaný
- Galiciandeforme
In English words that came into English from dēfōrmis
- deformitydēfōrmitās
- deformdēfōrmis