LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēfōrmis

dēfōrmis (neuter dēfōrme, comparative dēfōrmior, superlative dēfōrmissimus)
Classical[deːˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[deˈfɔr.mis]

Meaning

  1. two terminationDeparting physically from the correct shape; deformed, ugly, misshapen, malformed.
  2. two terminationDeparting morally from the correct quality; unbecoming; shameful, disgraceful, base.

In the readers how our graded readers gloss it

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Teter · Fœdus · Turpis · Deformis

Teter, tæter (ἀταρτηρός) is the ugliness which disturbs the feeling of security, and excites fear or shuddering, like hideous, shocking, βλοσυρός; fœdus (ψοῖθος), that which offends natural feelings, and excites loathing and aversion, like μιαρός; turpis (from torpere) that which offends the moral feeling, or sense of decency, and excites disapprobation or contempt, in opp. to honestus, gloriosus, like αἰσχρός; deformis, that which offends the finer sensations, and excites dislike, in opp. to formosus, like δυσειδής. Cic. Off. i. 34. Luxuria cum omni ætate turpis, tum senectuti fœdissima est. Rep. ii. 26. Tyrannus quo neque tetrius neque fœdius . . . animal ullum cogitari potest. Vatin. 3. Quanquam sis omni diritate teterrimus. Vell. Pat. ii. 69. In Vatinio deformitas corporis cum turpitudine certabat ingenii. (v. 111.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēfōrmisdēfōrmisdēfōrme
genitivedēfōrmisdēfōrmisdēfōrmis
dativedēfōrmīdēfōrmīdēfōrmī
accusativedēfōrmemdēfōrmemdēfōrme
ablativedēfōrmīdēfōrmīdēfōrmī
vocativedēfōrmisdēfōrmisdēfōrme
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēfōrmēsdēfōrmēsdēfōrmia
genitivedēfōrmiumdēfōrmiumdēfōrmium
dativedēfōrmibusdēfōrmibusdēfōrmibus
accusativedēfōrmīs
dēfōrmēs
dēfōrmīs
dēfōrmēs
dēfōrmia
ablativedēfōrmibusdēfōrmibusdēfōrmibus
vocativedēfōrmēsdēfōrmēsdēfōrmia

dē-formis, e (
I. abl. plur.: deformīs dentibus, Apul. Met. 10, p. 249, 9), adj. forma; cf. 2. deformo.
I. Departing, either physically or (more freq.) morally, from the right shape, quality, etc.; misshapen, deformed, unsightly, ugly, odious, disgusting; disgraceful, base (for syn. cf.: taeter, foedus, turpis—freq. and class.): longus an brevis, formosus an deformis, Cic. Inv. 1, 24, 35: deformem esse natum, id. Cael. 3, 6; cf.: calvitio quoque deformis, Suet. Dom. 18; and, deformissima femina (opp. pulcherrima), Gell. 5, 11, 11: opus non deforme, Caes. B. G. 7, 23, 5: nec ulla deformior species est civitatis quam, etc., Cic. Rep. 1, 34; cf. patria, id. Fam. 4, 9, 3: solum patriae belli malis, Liv. 5, 49; cf. Suet. Vesp. 8: agmen (sc. inerme), Liv. 9, 6: turba, id. 41, 3; cf. Suet. Aug. 35: spectaculum, Liv. 1, 26, 10; 31, 24; cf. aspectus (opp. species honesta), Cic. Off. 1, 35, 126: motus statusve, id. Fin. 5, 12, 35 et saep.: oratio non tam honorifica audientibus quam sibi deformis, Liv. 45, 44; cf. Quint. 9, 4, 15: blanditiae, id. 8, 3, 65: convicia, id. 6, 4, 10: libido, id. 8, 6, 40: haesitatio, id. 11, 2, 48: obsequium, servile, Tac. A. 4, 20: aegrimonia, Hor. Epod. 13, 18 et saep.: deforme et servile est caedi discentes, Quint. 1, 3, 14; so with a subject-clause, id. 9, 4, 72 (opp. foedissimum); id. 11, 3, 81 and 125; Tac. Or. 36 fin. al.; and in the comp., Plin. Ep. 1, 23, 2; id. ib. 8, 24 fin.; Val. Max. 3, 2, 6.—N. plur. as subst.: deformia meditari, shameful deeds, Tac. A. 14, 15.—* Poet. with gen.: deformis leti, Sil. 1, 166.—Adv. (post-Aug.): dēformĭ-ter.
a. Misshapenly: formati, Apul. M. 8, p. 214, 4.—
b. Inelegantly; disgracefully: sonat junctura, Quint. 8, 3, 45: dicet multa, id. 11, 1, 82: vivo, Suet. Ner. 49.—Comp.: deformius errasse, Sulpic. Sev. Dial. 1, 6, 6. —*
II. Shapeless: animae, Ov. M. 2, 554.

Origins

From dē- (“from, away from”) + fōrma (“form”) + -is.

Descendants
  • Catalandeforme
  • Italiandeforme
  • Portuguesedeforme
  • Spanishdeforme
  • Czechdeformovaný
  • Galiciandeforme

In English words that came into English from dēfōrmis

  • deformitydēfōrmitās
  • deformdēfōrmis

Quick answers

What does dēfōrmis mean in Latin?
dēfōrmis, a adjective, means “Departing physically from the correct shape; deformed, ugly, misshapen, malformed.; Departing morally from the correct quality”.
How do you pronounce dēfōrmis?
In classical Latin, [deːˈfoːr.mɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈfɔr.mis].